Μένω στο Βόλο και, λόγω της φύσης της δουλειάς μου, περνώ από τα Τέμπη 2-3 φορές το μήνα από το 2003 (με την επιστροφή 4-6 φορές). Έτσι λοιπόν έγινα παρατηρητής αλλαγών, ενεργειών, προόδου εργασιών και αυτές τις παρατηρήσεις-διαπιστώσεις μου θα ήθελα να σας κοινοποιήσω.
Η πρώτη αλλαγή που διαπίστωσα ανεβαίνοντας από Βόλο προς Θεσσαλονίκη την άνοιξη του 2008 (κάπου γύρω στο Πάσχα) ήταν η εξής:
Οι συνήθως συνοφρυωμένοι ή αδιάφοροι υπάλληλοι των σταθμών διοδίων, σε υποδέχονταν με ένα ζεστό χαμόγελο και μια καλημέρα και, δίνοντας σου το χαρτάκι, σου έλεγαν «ευχαριστώ πολύ, καλό ταξίδι, καλό δρόμο» κλπ. Ευχάριστη έκπληξη!!! Πολιτισμός!!(σκέφτηκα). Πάνω στα χαρτάκια που μου έδωσαν διάβασα: ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟΔΡΟΜΟΣ ΑΙΓΑΙΟΥ ΑΕ.
Επειδή όμως «ουδέν καλόν αμιγές κακού», αντιστρέφοντας το γνωστό ρητό, προχωρώ στη δεύτερη διαπίστωση:
Το αντίτιμο των διοδίων ήταν αυξημένο. Επί πλέον, ενώ πριν σε κάθε σταθμό διοδίων πλήρωνες μόνο στη μια κατεύθυνση, μετά πλήρωνες και στις δύο κατευθύνσεις. Αποτέλεσμα: ενώ πριν ήθελα 4 € για να πάω στη Θεσσαλονίκη, μετά ήθελα 8 €. Αύξηση 100% !!!!! Μπράβο ρε παιδιά!!! Πολύ ακριβή η καλημέρα σας!!! (σκέφτηκα)
Άρχισα λοιπόν να παρακολουθώ την ιστορία. Η τρίτη διαπίστωση που έκανα ήταν ότι τα πρόσωπα των υπαλλήλων που έβλεπα συνήθως στους σταθμούς διοδίων εξαφανίστηκαν. Τη θέση τους πήραν νεαρά, κυρίως, παιδιά και των δύο φύλων.
Όπως καταλαβαίνετε, το πρώτο τους μέλημα ήταν να διπλασιάσουν τα έσοδα και να υποδιπλασιάσουν τα έξοδα. Έδιωξαν λοιπόν τους «ακριβούς» δημοσίους υπαλλήλους των 900-1000-1200 € (για την ακρίβεια τους φορτώσανε στο κράτος, δηλ. στις πλάτες μας) και στη θέση τους πήραν πιτσιρικάδες των 500-600 € από τη γνωστή γενιά.(άραγε θα ‘ναι ασφαλισμένοι;;;;)
Και συνεχίζω χωρίς να απαριθμώ. Έμαθα λοιπόν ότι όμιλος εταιρειών ανέλαβε την κατασκευή των δύο παλαιών τμημάτων της εθνικής οδού από Τέμπη μέχρι Λεπτοκαρυά, την συντήρηση του δρόμου από τον Μαλιακό (Ράχες;;; ) έως Αιγίνιο και φυσικά την εκμετάλλευση των διοδίων.
Βέβαια η λογική σειρά είναι: Κατασκευή-Συντήρηση-Εκμετάλλευση. Εδώ όμως τα πράγματα αντιστράφηκαν. Έγιναν λίγο ανάποδα, ανορθόδοξα: Εκμετάλλευση - Κατασκευή - Συντήρηση. Παγκόσμια πρωτοτυπία!!!!
Εγώ ήξερα ότι ένας εργολάβος που αναλαμβάνει κάποιο δημόσιο έργο χρηματοδοτεί την κατασκευή του και ανά τακτά χρονικά διαστήματα πληρώνεται για το τμήμα του έργου που έχει κατασκευάσει βάσει επιμετρήσεων που ελέγχονται από την Διευθύνουσα Υπηρεσία. Βέβαια τα πρόσφατα χρόνια εμφανίστηκαν νέα, μοντέρνα συστήματα: Συγχρηματοδότηση ή Αυτοχρηματοδότηση και παραχώρηση της εκμετάλλευσης για κάποια χρόνια, συστήματα τα οποία δεν γνωρίζω επακριβώς και με τα οποία βασικά δεν διαφωνώ σαν ιδέα. Το θέμα είναι πώς εφαρμόζονται.
Αυτό όμως τι σόι σύστημα είναι;
Ετεροχρηματοδότηση και παραχώρηση της εκμετάλλευσης;
Ο ακριβής όρος είναι «σύμβαση παραχώρησης της εκμετάλλευσης» με συμβατικές υποχρεώσεις την κατασκευή τμημάτων οδού και τη συντήρηση (εμένα περισσότερο μου μοιάζει για ξεπούλημα).
Περίμενα λοιπόν να δω να ξεκινούν οι εργασίες. Πέρασε το καλοκαίρι, ήρθε το φθινόπωρο, μηχάνημα δεν φάνηκε στον ορίζοντα. Εμείς εν τω μεταξύ πληρώναμε κανονικά τα διόδια. Άραγε πόση ήταν η ημερήσια είσπραξη; Κάπου λοιπόν μέσα στο φθινόπωρο (μετά από περίπου 7 μηνών είσπραξη) άρχισε η οργάνωση των εργοταξίων: έγινε διαμόρφωση χώρων, ήρθαν containers-γραφεία, εμφανίστηκαν μηχανήματα και ξεκίνησαν οι εργασίες σιγά-σιγά στην αρχή, με αυξανόμενη ένταση στην πορεία.
Από τις πρώτες εργασίες που έγιναν και ήταν άμεσα αντιληπτές από τους διερχομένους ήταν η κατασκευή τοιχείου από σκυρόδεμα, ύψους ενός(1) περίπου μέτρου, στην άκρη του δρόμου προς τη μεριά του βουνού, καθ’ όλο το μήκος της κοιλάδας των Τεμπών. Όταν ολοκληρώθηκε η κατασκευή του τοιχείου, στην κορυφή του τοποθετήθηκαν πάσσαλοι και ακολούθως συρματόπλεγμα ύψους 1,5 περίπου μέτρου. Μετά κι απ’ αυτό τοποθετήθηκε ένα πολύ ισχυρό δίχτυ προστασίας, που αποτελούνταν από χοντρούς κρίκους διαμέτρου 15-20 εκ., πλεγμένους μεταξύ τους, στερεωμένο σε χοντρούς πασσάλους, αγκυρωμένους στο βουνό σε ύψος 5-6 μ. από τα στάθμη του δρόμου.
Μου έκανε εντύπωση όλη αυτή η κατασκευή που παρόμοια της δεν είχα ξαναδεί. Δεν έβλεπα για ποιο λόγο έπρεπε να γίνει, την συγκεκριμένη χρονική στιγμή, αφού σε λίγους μήνες ο δρόμος ουσιαστικά θα ακυρωνόταν. Φαντάστηκα ότι ήταν κάποια συμβατική υποχρέωση ή ίσως φόβος για καταβολή μιας υπέρογκης αποζημίωσης που θα διεκδικούσε κάποιος ιδιώτης μετά από ένα πιθανό ατύχημα που θα οφειλόταν σε πτώσεις βράχων.
Μέχρι που άκουσα τις ειδήσεις την παραμονή των Χριστουγέννων για το κλείσιμο του δρόμου, τον θάνατο του μηχανικού κλπ. Τότε κατάλαβα. Ήξεραν ότι οι εργασίες διάνοιξης της σήραγγας θα προκαλούσαν αναπόφευκτα πτώσεις βράχων. Εκείνο που δεν περίμεναν ήταν ότι θα έπεφτε όλο το βουνό.
Προσπαθώ να θυμηθώ από την Ιστορία αν έγινε κάποια μάχη στα Τέμπη και δεν θυμάμαι καμμιά. Προφανώς κανένας εχθρός δεν αποτόλμησε να διασχίσει ή να δώσει μάχη σε μια περιοχή όπου μια χούφτα στρατιώτες ακροβολισμένοι θα τον αφάνιζαν πετώντας του απλά και μόνο πέτρες.
Αφού λοιπόν ήξεραν ότι οι εκρήξεις θα προκαλούσαν πτώσεις βράχων, γιατί δεν άνοιγαν την σήραγγα με μετροπόντικα; Μήπως μας πέρασαν για εχθρούς;
Υ.Γ. 1
Λίγο πριν κλείσει ο δρόμος ολοκληρώθηκαν δυο νέοι σταθμοί διοδίων: ένας στο Αιγίνιο και ένας στον Ευαγγελισμό. Όταν με το «καλό» τεθούν σε λειτουργία, για να πάω Θεσσαλονίκη θα χρειάζομαι περισσότερα λεφτά για διόδια παρά για βενζίνη.
Έπονται ή Αθηνών Λαμίας, η Αθηνών-Πάτρας, η Ιόνια οδός, η Εγνατία, η Ε65 κλπ κλπ
Και μη χειρότερα λέω εγώ!!!!
Ανδρέας Ανδρικόπουλος
Σημ. Μας εστειλαν με μεηλ το παραπανω δημοσιευμα του Ταχυδρομου του Βολου
