Δώσε το εισιτήριό σου στον επόμενο!
πηγή: ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΑΦΕΝΕΙΟ http://politikokafeneio.com/Forum/viewtopic.php?t=21658
Eίμαι από αυτούς που δίνω το εισιτηριό μου στο ΜΕΤΡΟ όταν έχει ακόμα ισχύ 1/2 ή μία ώρα. Το κάνω κάθε φορά που παίρνω το ΜΕΤΡΟ. Σήμερα για πρώτη φορά συνάντησα μία παρφουμαρισμένη κυρία η οποία μου τράβηξε το χέρι φωνάζοντας "Είναι παράνομο, θα ρίξεις έξω την εταιρία και το κράτος! Πάμε στον αστυνομικό"!!!
"Φύγε από μπροστά μου κυρία μου και μη μου ξανατραβήξεις το χέρι γιατί θα σου αστράψω χαστούκι" της είπα εκνευρισμένος. "Αστο κάτω ρε ανεγκέφαλε το εισητήριο" συνέχισε η αποβλακωμένη με τα 5-6 δαχτυλίδια στο χέρι! Και ξαφνικά να και ο μπάτσος! "Τι συμβαίνει εδώ;", ρωτάει. "Δίνει το εισητηριό του σε άλλον και αυτό είναι παράνομο", λέει η παρφουμαρισμένη. "Αλήθεια λέει;", με ρωτά ο μπάτσος. "Αλήθεια λέει", του απαντάω, "απαγορεύεται;". "Ναι", μου λέει "απαγορεύεται"! "ΑλήΘεια; Δείξε μου την εγκύκλιο".
Ο μπάτσος κώλωσε. "Δεν έχω εγκύκλιο αλλά ξέρω ότι απαγορεύεται", μου λέει. "Ωραία! Οταν τη βρεις ξανάλα. Τώρα κάνε στην άκρη και πάρε και αυτή γιατί θα της δώσω ανάποδη. Το εισητηριό μου που το πλήρωσα θα το κάνω ότι θέλω. Ακόμα και αν είναι "παράνομο" εγώ δεν αναγνωρίζω το Νόμο που μου απαγορεύει να χρησιμοποιήσω το εισητηριό μου όπως εγώ θέλω".
Βέβαια ο μπάτσος δεν γνώριζε ότι η Αττικό Μετρό Α.Ε. έχει τυπώσει στην πίσω πλευρά των εισιτηρίων τα εξής: "Η παραχώρηση και αποδοχή επικυρωμένου εισιτηρίου, καθώς και η προτροπή παραχώρησης απαγορεύεται και τιμωρείται από το νόμο (Π.Κ. ΆΡΘ.186.2 & 392)."
Ας γράφουν ότι θέλουν. Δώσε το εισιτήριό σου στον επόμενο: Αφού η αύξηση στις αστικές συγκοινωνίες στην Αθήνα έφτασε το εισιτήριο στο 1 € ας εκμεταλλευτούμε τη χρονική διάρκεια 1,5 ώρας που μπορεί κάθε χτυπημένο εισιτήριο να χρησιμοποιηθεί.
Αν δεν χρειαστούμε άλλο το εισιτήριό μας, ας το δώσουμε στον επόμενο επιβάτη που θα συναντήσουμε βγαίνοντας από το λεωφορείο ή το Μετρό. Να του το δώσουμε στο χέρι, μην το αφήσουμε στα μηχανήματα, γιατί οι σεκιουριτάδες έχουν εντολή να τα μαζεύουν. Κι όταν δίνουμε σε κάποιον το εισιτήριό μας να ζητήσουμε να το κάνει κι αυτός, γιατί είναι πράξη αλληλεγγύης και αλληλοβοήθειας.
Παραχώρηση επικυρωμένου εισιτηρίου στο μετρό
Εδώ και μερικούς μήνες έχει παρατηρηθεί η πρακτική της παραχώρησης επικυρωμένων εισιτηρίων του μετρό από επιβάτες που δεν εξάντλησαν τα 90 λεπτά χρήσης της υπηρεσίας, προς τους επιβάτες που εισέρχονται στις εγκαταστάσεις του μετρό.
Η Αττικό Μετρό Α.Ε. "απάντησε", τυπώνοντας στην πίσω πλευρά των εισιτηρίων τα εξής: "Η παραχώρηση και αποδοχή επικυρωμένου εισιτηρίου, καθώς και η προτροπή παραχώρησης απαγορεύεται και τιμωρείται από το νόμο (Π.Κ. ΆΡΘ.186.2 & 392)."
Ας δούμε τι λένε αυτά τα δύο άρθρα του Ποινικού Κώδικα:
Άρθρο 186 - Πρόκληση και προσφορά για την εκτέλεση κακουργήματος ή πλημμελήματος
1. Όποιος προκαλεί ή παροτρύνει με οποιονδήποτε τρόπο κάποιον να διαπράξει ορισμένο κακούργημα, καθώς και όποιος προσφέρεται ή αποδέχεται τέτοια πρόκληση ή προσφορά, τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον τριών μηνών.
2. Όποιος προκαλεί ή παροτρύνει με οποιονδήποτε τρόπο κάποιον να διαπράξει ορισμένο πλημμέλημα, καθώς και όποιος προσφέρεται γι' αυτό και όποιος αποδέχεται τέτοια πρόκληση ή προσφορά, τιμωρείται με την ποινή που προβλέπεται για το σχεδιαζόμενο πλημμέλημα ελαττωμένη κατά το άρθρο 83. Για την ποινική δίωξη του αδικήματος αυτού, απαιτείται έγκληση του προσώπου κατά του οποίου σχεδιαζόταν η τέλεση του πλημμελήματος, αν το υπό εκτέλεση πλημμέλημα διώκεται κατ' έγκληση.
3. Οι ποινές των προηγούμενων παραγράφων επιβάλλονται αν η πράξη δεν τιμωρείται βαρύτερα με άλλη διάταξη.
Άρθρο 392 - Δόλια αποδοχή παροχών
1. Όποιος με την πρόθεση να μην καταβάλλει αντίτιμο παίρνει για άμεση κατανάλωση τρόφιμα ή ποτά ή δέχεται την παροχή καταλύματος ή υπηρεσιών, των οποίων το αντίτιμο είναι άμεσα πληρωτέο κατά τις συνήθειες των συναλλαγών, τιμωρείται με χρηματική ποινή ή με φυλάκιση μέχρι τριών μηνών.
2. Η ποινική δίωξη ασκείται μόνο ύστερα από έγκληση.
Το άρθρο 186.2 αφορά αυτόν που προσφέρει το εισιτήριο, ενώ το άρθρο 392 αυτόν που δέχεται να χρησιμοποιήσει επικυρωμένο εισιτήριο.
Ένα μεγάλο ζήτημα δημιουργείται από το γεγονός ότι όποιος αγοράζει ένα εισιτήριο έχει το δικαίωμα να χρησιμοποιήσει τις υπηρεσίες για 90 λεπτά, οπότε αν τις χρησιμοποίησε για λιγότερα λεπτά, για δεν χάνει φυσικά τα δικαιώματά του πάνω στο εισιτήριο.
Το ζήτημα όμως δεν έχει κλείσει. Οι "συνήθειες των συναλλαγών" είναι ότι καθένας αγοράζει το εισιτήριο του. Είναι όμως οι συνήθειες των συναλλαγών κάτι στατικό; Όχι, βέβαια. Εάν πιω από το ποτό ενός φίλου μου σε ένα μπαρ, δεν θα διωχθώ με το άρθρο 392 ΠΚ, αφού ο φίλος έχει πληρώσει για το ποτό του. Το νόημα του 392 ΠΚ είναι ότι κάποιος πρέπει να τιμωρείται όταν μπαίνει στο Μετρό χωρίς καθόλου εισιτήριο. Ο νόμος δεν ενδιαφέρεται για το ποιος και γιατί του έδωσε ένα επικυρωμένο και χρονικά έγκυρο εισιτήριο.
Εξάλλου οι συνήθειες των συναλλαγών είναι κάτι που μεταβάλλεται. Το κίνημα των "Ρομπέν των εισιτηρίων" υποστηρίζει μια συμβολική πράξη, η οποία αποτελεί μέσο διαμαρτυρίας για την ολοένα αυξανόμενη τιμή των εισιτηρίων. Είτε συμφωνεί είτε διαφωνεί κανείς με αυτή τη μορφή διαμαρτυρίας, αφενός είναι ένας θεμιτός λόγος για να διαμαρτύρεται κανείς κι αφετέρου το Μετρό δεν χάνει χρήματα που θα έπρεπε να έχει: ή πουλάει την υπηρεσία για 90 λεπτά ή ΔΕΝ την πουλάει για 90 λεπτά. Ως πράξη διαμαρτυρίας που συμβαίνει σε δημοσιότητα εμπίπτει λοιπόν στην ελευθερία της έκφρασης και γι' αυτό κάθε σχετικός περιορισμός θα πρέπει να προβλέπεται με σαφήνεια από το νόμο. Στη συγκεκριμένη περίπτωση και μόνο που υπάρχουν τόσες αμφιβολίες για την εφαρμογή αυτής της ποινικής διάταξης, κανονικά θα πρέπει να θεωρηθεί ανεφάρμοστο το 392 Π.Κ., λόγω του κλασικού δόγματος του ποινικού δικαίου ότι κάθε φορά που υπάρχει αμφιβολία δεν πρέπει να υπάρχει ενοχή.
_________________
Παν. Βήχος. Υπεύθυνος του ΠΚ και του Φόρουμ, σύμφωνα με το Νόμο.
