Ο Μιχάλης Χρυσοχοίδης, όπως γράφει στο βιογραφικό του είναι στέλεχος του
ΠΑΣΟΚ από το 1982 (Γραμματέας Νομαρχιακής Επιτροπής).
Κατέχει κρατικές
θέσεις από το 1987. Μπορεί κάποιος να πει δηλαδή πως το επάγγελμά του
είναι “επάγγελμα ΠΑΣΟΚ”. Ένας άνθρωπος που έχει μεγαλώσει, ανατραφεί
(όχι μόνο πολιτικά) μέσα σε έναν κομματικό μηχανισμό, αλλά κυρίως έναν
μηχανισμό εξουσίας.
Τα ένσημά του, είναι σε πολιτικά μπαλκόνια,
τηλεοπτικά πάνελ, αίθουσες υπουργείων και διαδρόμους που ψυθυρίζονταν τα
μεγαλύτερα μυστικά αυτής της χώρας. Δεν έχω καμιά αμφιβολία πως ο ίδιος
στον εαυτό του αποδίδει αυταπάρνηση, θυσία και πατριωτισμό. Αλλά οι
έννοιες συνήθως έχουν διαφορετικό περιεχόμενο στην πολιτική απ’ ό,τι
στην κοινωνία.
Δεν είναι τυχαίο που ο Άκης Τσοχατζόπουλος στα ημερολόγια
του, την ώρα που έγραφε στον συνέταιρό του και του ζητούσε ένα
εκατομμύριο από τις κοινές του καταχρήσεις, τελείωνε γράφοντας πως το
κάνει “για την πατρίδα, το κόμμα και το καλό του τόπου”.
Οι
περισσότεροι που μας κυβέρνησαν τα τελευταία 30 χρόνια, συνδέονται με
την εξουσία με σχέσεις εξάρτησης.
Ζουν σε αυτήν, μερικές φορές γι αυτήν
και όταν την χάσουν απλώς το αρνούνται.
Ο Μιχάλης Χρυσοχοίδης ανήκε στον
πυρήνα της εξουσίας.
Και βέβαια ευθύνεται για την κατάντια μας σήμερα.
Ατύχησε να ηγηθεί του πολιτικού του χώρου όχι γιατί ήταν χειρότερος από
τους άλλους στο κακό που έκανε, αλλά γιατί έφτασε στο σημείο να πιστεύει
πως η επικοινωνιακή του επικράτηση μέσα από τα συγκροτήματα Τύπου, ήταν
και η πολιτική του θέση.
ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΒΑΞΕΒΑΝΗ
Ο Μιχάλης Χρυσοχοίδης, στις αρχές της δεκαετίας
του 2000, κατάφερε να δημιουργήσει ένα σύστημα κοινής αποδοχής από τα
Μέσα Ενημέρωσης, με έναν πολύ έξυπνο τρόπο. ..
