OI ΒΑΣΙΚΕΣ ΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ

   

ΒΑΣΙΚΕΣ ΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ      

ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΟΥΜΕ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΤΟΥΣ -ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΝ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΤΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΑΝ– ΑΝΑΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ ΤΗΣ ΕΓΧΩΡΙΑΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ ΣΕ ΛΑΪΚΕΣ ΒΑΣΕΙΣ - ΚΑΤΑΠΟΛΕΜΗΣΗ ΤΗΣ ΑΝΕΡΓΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΦΤΩΧΕΙΑΣ

   Δεν πληρώνουμε την κρίση τους – Δεν πληρώνουμε το χρέος τους - Ολοκληρωτική διαγραφή του χρέους.

  Κατάργηση όλων των χαρατσιών που επιβάλλει η χούντα των τραπεζιτών στους πολίτες για την αποπληρωή του τοκογλυφικού χρέους.

  Κανένα περιουσιακό στοιχείο του λαού στα χέρια των τραπεζιτών και ...

Categories: ΚΙΝΗΜΑ ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ, οι βασικες μας θεσεις

Διαβάστε περισσότερα

ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΝΕΡΟ ΕΙΝΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΑΓΑΘΟ ΚΑΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΑΡΕΧΕΤΑΙ ΔΩΡΕΑΝ ΣΤΟ ΛΑΟ

του Στυλιανού Δρακουλέλη, Κίνημα Δεν Πληρώνω Αχαϊας  

           Νερό - Ύδρευση

Το σημαντικότερο φυσικό υλικό αγαθό, αφού χωρίς νερό ζωή δεν νοείται στον πλανήτη. Ευτυχώς ο Θεός (ή η φύση αναλόγως τα πιστεύω καθενός), έχει προικίσει αυτόν τον ευλογημένο τόπο με ικανές ποσότητες από αυτό το αγαθό, τέτοιες που μπορούν άνετα να καλύψουν τις ανάγκες του. 

Όπως και κάθε άλλος φυσικός πόρος, πρωτεύουσα σημασία έχει η φρόνιμη διαχείριση του αγαθού αυτου, ούτως ώστε αφενός μεν να μην σπαταλάται ανούσια, αφετέρου δε να μην στερούνται αυτού οι έχοντες αληθινή ανάγκη. Βασική αρχή στην διαχείριση του νερού είναι ότι η παροχή του δεν μπορεί σε καμμία περίπτωση να γίνεται υπό το καθεστώς εμπορικού προϊόντος, και η ελεύθερη πρόσβαση σε αυτό να είναι δικαίωμα κάθε πολίτη και διαμένοντα στον τόπο μας, αφού ως αγαθό που η φύση παρέχει αδιαλείπτως (όσο αφήνεται απερίσπαστη να επιτελεί το αέναο έργο της), ανήκει εξίσου σε όλα τα όντα της γης μας και βεβαίως δεν ανήκει σε κανέναν φορέα, είτε ιδιωτικό είτε δημόσιο! 

Αυτό το ξεκαθαρίζουμε μία και καλή, επειδή βρισκόμαστε μπροστά σε φαινόμενα...

Categories: ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ, οι βασικες μας θεσεις

Διαβάστε περισσότερα

Σχέδιο Αθηνά, η χαριστική βολή στη Δημόσια Παιδεία

από τη Νεολαία του Κινήματος Δεν Πληρώνω 

Την ώρα που η κυβέρνηση εξαπολύει ολοκληρωτική επίθεση ενάντια στα λαϊκά δικαιώματα και προσπαθεί να διαλύσει και το τελευταίο ψήγμα κοινωνικού κράτους, τα πυρά της δεν θα μπορούσαν να αφήσουν ανέπαφο το κοινωνικό αγαθό της Δημόσιας Παιδείας. Το νέο σχέδιο αποσύνθεσης της Δημόσιας Παιδείας ονομάζεται «σχέδιο Αθηνά». 

Το «σοφό» αυτό σχέδιο (όπως μαρτυρά και το όνομά του) αφορά ...

Categories: οι βασικες μας θεσεις

Διαβάστε περισσότερα

ΟΙ ΒΑΣΙΚΕΣ ΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ

ΒΑΣΙΚΕΣ ΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ  ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ

ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΟΥΜΕ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ  ΤΟΥΣ - ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΝ  ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΤΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΑΝ

– ΕΞΟΔΟΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΑΠΟ ΟΠΟΙΟΔΗΠΟΤΕ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΟ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟ

- ΕΞΟΔΟΣ ΑΠΟ ΕΕ & ΕΥΡΩΖΩΝΗ

-  ΑΝΑΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ  ΤΗΣ ΕΓΧΩΡΙΑΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ ΣΕ ΛΑΪΚΕΣ ΒΑΣΕΙΣ

- ΚΑΤΑΠΟΛΕΜΗΣΗ ΤΗΣ ΑΝΕΡΓΙΑΣ & ΤΗΣ ΦΤΩΧΕΙΑΣ

• Δεν πληρώνουμε την κρίση τους – Δεν πληρώνουμε το χρέος τους -

Categories: οι βασικες μας θεσεις

Διαβάστε περισσότερα

Για την υποχρεωτική "δωρεά" οργάνων - Τι λέει το Κίνημα Δεν Πληρώνω

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΤΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΗ "ΔΩΡΕΑ" ΟΡΓΑΝΩΝ 

Ένα πολύ σημαντικό ζήτημα θα μπει στο επίκεντρο των προβληματισμών της κοινωνίας το ερχόμενο διάστημα.  Ο νόμος που μας καθιστά υποχρεωτικά και χωρίς προηγούμενη δήλωσή μας, δωρητές οργάνων. 

Πολλοί πολίτες που έβλεπαν με καλό μάτι το να γίνουν δωρητές οργάνων, βλέπουν τώρα, με καχυποψία έως και πλήρη αρνητισμό αυτό το ενδεχόμενο λόγω της αντιμετώπισης της ίδιας της πολιτείας απέναντι στις ζωές μας. 

Γεννά μεγάλα ερωτηματικά το πως οι κάθε λογής τροϊκανοί λοβέρδοι, που κλείνουν νοσοκομεία, διαλύουν οποιαδήποτε κοινωνική δομή υγείας, νοιάστηκαν για τις μεταμοσχεύσεις οργάνων. Το ανθρωποφάγο σύστημα...

Categories: ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ, οι βασικες μας θεσεις

Διαβάστε περισσότερα

ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΜΙΑ ΝΕΑ ΣΕΙΣΑΧΘΕΙΑ

ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΜΙΑ ΝΕΑ ΣΕΙΣΑΧΘΕΙΑ

Χρήμα και Χρηματοοικονομικά προϊόντα

Το χρήμα αποτελεί το κοινώς αποδεκτό μέσο συναλλαγών και ανταλλαγής σε μία κοινωνία. Αποτελεί μέτρο υπολογισμού αξίας, μέσο πληρωμών και μέσο διακράτησης πλούτου. Το εκάστοτε μέσο συναλλαγών που χρησιμοποιείται μας προσφέρει σημαντικές πληροφορίες σε σχέση με τον πολιτισμό, τα ήθη, τα έθιμα, τον καταμερισμό της κοινωνικής εργασίας και το γενικότερο επίπεδο οικονομικής οργάνωσης των κοινωνιών. Ένας από τους δημοφιλέστερους τύπους χρήματος διαχρονικά ήταν τα πολύτιμα μέταλλα, καθώς και κάποια φυσικά αγαθά και προϊόντα όπως π.χ. τα όστρακα, τα ζώα κ.α.. Κοινό χαρακτηριστικό των τύπων χρήματος που προαναφέραμε είναι ότι εμπεριείχαν εμπορευματική αξία ίση ή σχεδόν ίση με την συναλλακτική τους αξία. Ο τύπος του χρήματος που έχει αυτή την ιδιότητα ονομάζεται περιεκτικό χρήμα.

Τα τελευταία πενήντα χρόνια και ιδίως μετά την εγκατάλειψη του κανόνα του Χρυσού, το χρήμα άρχισε να χάνει και τα τελευταία ψήγματα της περιεκτικής του ιδιότητας. Πλέον το χρήμα έχει καταστεί πλήρως παραστατικό καθώς...

ούτε ενσωματώνει εμπορευματική αξία ισοδύναμη της συναλλακτικής του, αλλά ούτε και έχει σαφές αντίκρισμα σε αποθέματα πραγματικών αξιών, προϊόντων ή αγαθών. Η μετάβαση από το περιεκτικό στο παραστατικό χρήμα μπορεί να απελευθέρωσε μεσοπρόθεσμα το χρηματοοικονομικό σύστημα δημιουργώντας πρωτοφανή ανάπτυξη της παγκόσμιας οικονομίας, μακροπρόθεσμα όμως οδήγησε σε μεγάλη νομισματική αστάθεια και συντέλεσε στην πρωτοφανή συσσώρευση πλούτου στα χέρια του παγκόσμιου χρηματιστικού κεφαλαίου.

Τα χρηματοδοτικά ή χρηματοοικονομικά προϊόντα όπως τα ομόλογα, οι ομολογίες, τα αμοιβαία κεφάλαια, τα παράγωγα και αξιόγραφα όπως οι μετοχές δεν είναι χρήμα διότι δεν αποτελούν ευρέως αποδεκτό μέσο συναλλαγών και πληρωμών. Η έμφυτη απληστία του διεθνούς χρηματιστικού κεφαλαίου οδήγησε στην τεράστια διασπορά σύνθετων χρηματοοικονομικών προϊόντων υψηλού ρίσκου στην παγκόσμια οικονομία πυροδοτώντας την βαθειά  οικονομική κρίση που βιώνουμε σήμερα.

Χρέος, η κινητήρια μα φυγόκεντρη δύναμη του καπιταλισμού

Αν η υπερεκμετάλλευση της ανθρώπινης εργασίας αποτελεί την καύσιμη ύλη του καπιταλισμού, ο κύκλος της αναπαραγωγής του χρέους είναι ο νόμος της φυγόκεντρης κίνησής του και εν τέλει του εκτροχιασμού του. Η σημασία της δημιουργίας ολοένα και αυξανόμενου χρέους στον καπιταλισμό είναι ζωτική. Αυτό συμβαίνει διότι η αποτελεσματική λειτουργία του συστήματος απαιτεί την ύπαρξη ενός σημαντικού ετεροχρονισμού. Ο ετεροχρονισμός συνίσταται στο γεγονός ότι στον καπιταλισμό, η διανομή προηγείται του οικονομικού αποτελέσματος της παραγωγής, σε αντίθεση με τα προϋπάρχοντα συστήματα οικονομικής οργάνωσης της κοινωνίας όπου συνέβαινε το αντίστροφο. Για παράδειγμα, ας σκεφτούμε έναν επίδοξο επενδυτή στον τομέα της κλωστοϋφαντουργίας. Ο επιχειρηματίας, προκειμένου να αντλήσει πόρους για να χρηματοδοτήσει την επένδυσή του, καταφεύγει στο χρηματοπιστωτικό σύστημα για να δανειστεί κεφάλαια. Με το δάνειο αυτό, ο επιχειρηματίας προκαταβάλλει τις αμοιβές των συντελεστών παραγωγής και τους τόκους (διανομή). Η επιτυχία του χρηματοδοτικού κυκλώματος προϋποθέτει ότι ο βιοτέχνης θα καταφέρει να πουλήσει τα προϊόντα του (οικονομικό αποτέλεσμα της παραγωγής) βγάζοντας επαρκή κέρδη ώστε να καταβάλλει και τα χρεωλύσια.

Μπορούμε να αντιληφθούμε λοιπόν ότι το χρέος κινεί την καπιταλιστική παραγωγή. Η συσσώρευση κεφαλαίων και η τοποθέτησή τους σε επικερδείς επενδύσεις δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί χωρίς συμβάσεις χρέους μεταξύ ενός κυκλώματος οικονομούντων ατόμων. Μέσω του χρέους ουσιαστικά μεταφέρεται αξία από το μέλλον στο παρόν. Θυσιάζεται μελλοντική αξία για παρούσα αξία, με την ελπίδα ότι η παρούσα αξία θα αποφέρει επαρκές οικονομικό αποτέλεσμα στο μέλλον. Οι τράπεζες λοιπόν, ως παντεπόπτης του παγκόσμιου πλούτου και διαχειριστής των καφαλαιακών ροών, καθίστανται ο απόλυτος κυρίαρχος. Μέσω του μηχανισμού παροχής πιστώσεων που αντιστοιχούν μόνο κατ’ ελάχιστον σε υπάρχουσες αποταμιεύσεις, δημιουργούν πλασματικό χρήμα υποθηκεύοντας την οικονομική βιωσιμότητα της κοινωνίας. Μέσω της αγοράς κρατικών ομολόγων δημιουργούν σχέσεις οικονομικής εξάρτησης και εξουσιάζουν ολόκληρους λαούς.

Το δημόσιο χρέος της Ελλάδας βασίστηκε σε αυτόν τον ιμπεριαλιστικό μηχανισμό. Οι εγχώριες κυβερνήσεις-μαριονέττες, εκτελώντας άνωθεν εντολές, δανείστηκαν αφειδώς τα τελευταία χρόνια για να καλύψουν τρύπες του προϋπολογισμού που δημιουργήθηκαν από μίζες και κατασκευασμένα στοιχεία. Τα χρήματα από τα δάνεια ως επί το πλείστον κατέληξαν είτε στις τσέπες των «εθνικών ευεργετών» μας και του πολιτικού τους προσωπικού μέσω υπερκοστολογημένων έργων και επενδύσεων, είτε στις τσέπες των τραπεζιτών μέσω εξόφλησης τόκων. Οι κυβερνήσεις της χώρας μας, εφάρμοσαν απόλυτα συνειδητά πολιτικές γιγάντωσης της οικονομικής μας εξάρτησης από τους διεθνείς τοκογλύφους. Με τον τρόπο αυτόν άνοιξαν τον δρόμο για να εισβάλλουν ανενόχλητες οι δυνάμεις του οικονομικού επεκτατισμού και να λεηλατήσουν έναν ολόκληρο λαό.

Διαγραφή του Δημόσιου χρέους – Εθνικοποίηση των τραπεζών!

Το Κίνημα Δεν Πληρώνω υποστηρίζει ότι το δημόσιο χρέος πρέπει να διαγραφεί μονομερώς, χωρίς καμία διαπραγμάτευση. Πέραν της θεωρίας όμως, καλούμε τον λαό να ανυπακούσει συλλογικά και οργανωμένα αρνούμενος να πληρώσει το δημόσιο χρέος στην πράξη. Η άρνηση πληρωμών περιλαμβάνει την άρνηση πληρωμής οποιουδήποτε τέλους και χαρατσιού πηγαίνει στους τραπεζίτες ή σε κρατικές δαπάνες αμφιβόλου προορισμού. Υποστηρίζουμε ότι οι εμπορικές τράπεζες καθώς και η Κεντρική τράπεζα πρέπει να εθνικοποιηθούν κάτω από λαϊκό έλεγχο και χωρίς αποζημίωση. Μόνο με τον τρόπο αυτόν θα μπορέσει ο λαός να πάρει υπό τον έλεγχό του τα οικονομικά εργαλεία που θα τον βοηθήσουν να αλλάξει τις δομές της κοινωνικής οργάνωσης.

Είμαστε το 99% του πληθυσμού και παράγουμε όλο τον πλούτο. Δεν τους χρωστάμε τίποτα – Αυτοί μας χρωστούν!

Σεισάχθεια - Διαγραφή του ιδιωτικού χρέους
Στην αρχαία Αθήνα, ο προοδευτικός για την εποχή Σόλων προέβη στην εφαρμογή ενός τολμηρού μεταρρυθμιστικού σχεδίου με στόχο να αποτρέψει το ξέσπασμα ενός εμφυλίου πολέμου με ταξικά χαρακτηριστικά και να επαναφέρει την κοινωνική συνοχή της πολιτικής κοινότητας της Αθήνας. Μέλημά του δεν ήταν βέβαια να προωθήσει τη δημιουργία μίας αταξικής κοινωνίας. Ίσα ίσα, αυτό που θέλησε ήταν να προασπίσει την ταξική διαστρωμάτωση αλλά με πιο δημοκρατικό προφίλ, θέτοντας τους όρους για την εγκαθίδρυση ενος καθεστώτος «δίκαιης ανισότητας» (όσο οξύμωρο και αν ακούγεται).

Πριν την απαγόρευσή της από το Σόλωνα, ίσχυε ο θεσμός της υποδούλωσης για χρέη. Ο δανειολήπτης δηλαδή έβαζε ως υποθήκη την ελευθερία του με αποτέλεσμα αν δεν μπορούσε να ξεπληρώσει να καθίσταται δούλος του δανειστή του.

Η κατάσταση αυτή όμως, διατάρασσε το κοινό περί δικαίου αίσθημα των φτωχότερων στρωμάτων και απειλούσε την κοινωνική συνοχή της Αθήνας. Ο Σόλων λοιπόν εφάρμοσε έναν νόμο σύμφωνα με τον οποίον όλα τα χρέη των ιδιωτών προς τους ιδιώτες και το δημόσιο διαγράφτηκαν. Ο νόμος αυτός ίσχυσε και αναδρομικά αφού όσοι είχαν ήδη υποδουλωθεί για χρέη απελευθερώθηκαν. Η νομοθετική ρύθμιση των χρεών έμεινε γνωστή στην ιστορία ως σεισάχθεια (σείω το άχθος).

Όπως φαίνεται και από την αρχαία Αθήνα, η άρχουσα τάξη φοβήθηκε την εξέγερση των δούλων κι έτσι τους απάλλαξε από τα χρέη. Παρόλα αυτά, η μεταρρύθμιση αυτή δεν είχε ως στόχο την οριστική κατάργηση της δουλείας, αλλά την αποτίναξη των χρεών από τους δούλους. Η ιστορία μας απέδειξε για μία ακόμη φορά το πόσο φοβάται η άρχουσα τάξη την οργή των καταπιεσμένων.

Ως Κίνημα Δεν Πληρώνω, πιστεύουμε ότι ο λαός θα πρέπει μέσα από συλλογικό αγώνα να κερδίσει μία νέα σεισάχθεια. Τασσόμαστε υπέρ της διαγραφής των ιδιωτικών χρεών των συμπολιτών μας και των μικρομεσαίων επιχειρήσεων προς τις τράπεζες και το Δημόσιο. Τα νομικά πρόσωπα ιδιωτικού δικαίου υψηλής κεφαλαιοποίησης όπως οι τράπεζες και οι μεγάλες εταιρίες δε θα πρέπει φυσικά να απαλλαγούν από τα χρέη τους. Αντιθέτως θα πραγματοποιηθεί έλεγχος των βιβλίων τους, αποτίμηση των στοιχείων του ενεργητικού τους και αποζημίωση προς τον λαό που θα προσδιοριστεί μετά από αυτή την διαδικασία. Το επόμενο βήμα θα περιλαμβάνει την εθνικοποίηση των ωφέλιμων για το κοινωνικό συμφέρον εταιριών κάτω από εργατικό έλεγχο και χωρίς αποζημίωση.

Ο λαός θα πρέπει να κατανοήσει ότι δεν χρωστάει τίποτα στους εκμεταλλευτές του. Μέσω της ανάλυσής που προηγήθηκε προσπαθήσαμε να καταστήσουμε σαφές ότι η μόνη δίκαιη και κοινωνικά συμφέρουσα λύση είναι η μονομερής διαγραφή του Δημόσιου και του ιδιωτικού χρέους ως πρώτο βήμα για την εγκαθίδρυση μίας δίκαιης κοινωνίας δίχως εκμετάλλευση. Για να το επιτύχουμε αυτό όμως θα πρέπει να αγωνιστούμε συλλογικά και οργανωμένα. Ας αποτινάξουμε λοιπόν τις όποιες αυταπάτες έχουμε και ας εγερθούμε στο ύψος της ιστορικής μας ευθύνης!!

Δεν ζητάμε εκπτώσεις, δεν κάνουμε συμβιβασμούς, τα θέλουμε όλα!!
ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ ΤΩΡΑ! για να πάρουμε τις ζωές μας πίσω!



Κίνημα Δεν Πληρώνω
Καυτατζόγλου 8 - 1ος όροφος, Αθήνα
211 0192839

mail: epitropes2010@gmail.com
kinimadenplirono.eu

Categories: ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ, οι βασικες μας θεσεις, ΣΕΙΣΑΧΘΕΙΑ

Διαβάστε περισσότερα

ΟΙ ΘΕΣΕΙΣ ΜΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΙΔΕΙΑ

Οι θέσεις μας για την Παιδεία, αποτελούν προϊόν συνεργασίας της νεολαίας και της ομάδας εκπαιδευτικών του Κινήματος Δεν Πληρώνω.

Όταν μία κυβέρνηση που αποτελεί μαριονέτα της Τρόικας και των μεγαλοτραπεζιτών εξαγγέλλει «αλλαγές», «καινοτόμα προγράμματα», «μεταρρυθμίσεις» κι «εκσυγχρονισμό» στην Παιδεία, πιάνουμε όλοι το υπονοούμενο. Πίσω από τις μεγαλόστομες αυτές εκφράσεις, κρύβεται ένα μέλλον ανεργίας, ανέχειας και κοινωνικής εξαθλίωσης. Ένα μέλλον, δίχως μέλλον.

Μετά το νέο σκηνικό που διαμορφώνεται στην Παιδεία, το αυτονόητο δικαίωμα όλων μας για δημόσια δωρεάν παιδεία καθίσταται πλέον ένα όνειρο απατηλό. Ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια παρατηρείται μεθοδευμένη προσπάθεια να μετατραπεί το δημόσιο σχολείο σε επιχείρηση. Ο γονιός πλέον, καλείται να βάλει ολοένα και πιο βαθιά το χέρι στην ήδη άδεια του τσέπη για να καλύψει τις ανάγκες του μαθητή, ακόμα και τα στοιχειώδη έξοδα του σχολείου (πετρέλαιο, φωτοτυπίες, χαρτί). Αξιοσημείωτο είναι ότι οι δαπάνες για την εκπαίδευση έχουν φτάσει στο χαμηλότερο ποσοστό στη σύγχρονη ιστορία της Ελλάδας.

Πιο αναλυτικά: ...

Categories: οι βασικες μας θεσεις

Διαβάστε περισσότερα

ΑΡΚΕΙ Η ΔΡΑΧΜΗ;

ΑΡΚΕΙ Η ΔΡΑΧΜΗ;

Το ερώτημα ευρώ ή δραχμή προτάσσεται ως ένα από τα κυρίαρχα πολιτικά διλήμματα της εποχής μας. Οφείλουμε να διευκρινίσουμε όμως, ότι η επιλογή νομίσματος εντός ενός νεοφιλελεύθερου παγκοσμιοποιημένου οικονομικού περιβάλλοντος, αποτελεί εργαλείο οικονομικής πολιτικής το οποίο με τις υπόλοιπες μεταβλητές τις οικονομίας σταθερές (ceteris paribus) και κυρίως χωρίς ανατροπή των υφιστάμενων παραγωγικών σχέσεων που χαρακτηρίζουν την οικονομία, δεν φτάνει για να επηρεάσει ουσιαστικά και μόνιμα τους δείκτες της πραγματικής οικονομίας. Για το λόγο αυτό, πριν προχωρήσουμε στην ανάλυσή μας, οφείλουμε να κάνουμε μία σύντομη αναφορά στις παραγωγικές σχέσεις μίας οικονομίας που αποτελούν και τη ρίζα της αναπαραγωγής της κοινωνικής εκμετάλλευσης.

Σχέσεις παραγωγής και εκμετάλλευση

Μία νεοφιλελεύθερη καπιταλιστική οικονομία όπως η ελληνική, είτε αποτελεί μέλος μίας νομισματικής ένωσης όπως η ευρωζώνη, είτε όχι, είναι δέσμια των καπιταλιστικών σχέσεων παραγωγής που την χαρακτηρίζουν.

Οι σχέσεις αυτές σε γενικές γραμμές περιγράφονται από την ατομική ιδιοκτησία επί των μέσων παραγωγής και επί του χρηματοπιστωτικού συστήματος. Η ιδιοκτησιακή αυτή σχέση είναι που αποτελεί και τη ρίζα της εκμετάλλευσης των εργαζομένων από την ισχυρή μειοψηφία.

Συγκεκριμένα, η εκμετάλλευση των εργαζομένων πραγματοποιείται κατά την παραγωγική διαδικασία, μέσω της ιδιοποίησης του υπερπροϊόντος από τους κατόχους των μέσων παραγωγής. Μεταφράζεται δε σε οικονομικό αποτέλεσμα δηλαδή υπερκέρδος, όταν το προϊόν πουληθεί. Αν τα προϊόντα που παρήχθησαν μείνουν απούλητα, τότε η εκμετάλλευση πραγματοποιείται μεν, απλά δεν εκφράζεται σε οικονομικό αποτέλεσμα για τον καπιταλιστή. Οι υφιστάμενες παραγωγικές σχέσεις λοιπόν, είναι ο πρωταρχικός παράγοντας της άνισης και άδικης διανομής του εισοδήματος, καθώς μεροληπτούν υπέρ των κατόχων των μέσων παραγωγής και εις βάρος των πραγματικών παραγωγών του πλούτου που είναι οι εργαζόμενοι.

Κοινό και εθνικό νόμισμα με δεδομένες σχέσεις παραγωγής.

Καταρχάς αξίζει να επισημάνουμε ότι οι οικονομίες που συμμετέχουν στη νομισματική ένωση του ευρώ, δηλαδή στην ευρωζώνη, κινούνται από καπιταλιστικά-κερδοσκοπικά κίνητρα. Η ευρωζώνη χαρακτηρίζεται επίσης από πλήρη κινητικότητα κεφαλαίων και εργαζομένων, καθορισμένη ποσότητα-προσφορά χρήματος, και ανισόμετρη ανάπτυξη μεταξύ των χωρών που την απαρτίζουν.

Ας δούμε όμως συνοπτικά τις επιπτώσεις από την παραμονή (1) ή έξοδο (2) της χώρας μας από την ευρωζώνη, με τους υπόλοιπους συντελεστές της οικονομίας σταθερούς.

1) Μέσα σε μία νομισματική ένωση με τα χαρακτηριστικά που προαναφέραμε και υπό καθεστώς βαθιάς κρίσης, η ανισόμετρη ανάπτυξη ανατροφοδοτείται και εντείνεται εξαιτίας της αλληλεπίδρασης των ελλειμματικών - εισαγωγικών χωρών με υψηλή ανεργία, με τις πλεονασματικές-εξαγωγικές χώρες με χαμηλή ανεργία. Η Ελλάδα ανήκει στην πρώτη κατηγορία χωρών και γι’ αυτό η συμμετοχή της στο κοινό νόμισμα επιβαρύνει ακόμη περισσότερο τη θέση της, καθώς οδηγεί σε συνεχή υποτίμηση της πραγματικής της οικονομίας. (Με τον όρο  πραγματική οικονομία αναφερόμαστε στα πραγματικά μακροοικονομικά μεγέθη μίας οικονομίας όπως το ΑΕΠ και το ποσοστό απασχόλησης, τα οποία συνδέονται ευθέως με τις σχέσεις παραγωγής, τις παραγωγικές δυνατότητες μίας οικονομίας και τα χαρακτηριστικά της αγοράς εργασίας).

Επιπρόσθετα, η ανισόμετρη ανάπτυξη και ο αποικιοκρατικός μηχανισμός τους χρέους και των ελλειμμάτων αν και εκ πρώτης όψεως φαντάζουν ως καταστροφικές αντιφάσεις του ευρωπαϊκού καπιταλισμού, εντούτοις αποτελούν τις ζωογόνες δυνάμεις του.  Χωρίς αυτές τις δυνάμεις, η διαιώνιση της επικυριαρχίας της ευρωπαϊκής άρχουσας τάξης πάνω στους λαούς της Ευρώπης θα καθίστατο δυσχερέστερη.

2) Αν μία χώρα όπως η Ελλάδα, επιλέξει να εξέλθει από την νομισματική ένωση και αποφασίσει να ακολουθήσει μία στρατηγική εθνικού νομίσματος, χωρίς να μεταβάλλει τους πυλώνες της κοινωνικοοικονομικής της οργάνωσης, τότε είναι σαν να κάνει μία τρύπα στο νερό.

Δυστυχώς, η έκθεση μίας αδύναμης χώρας στην διεθνή αγορά συναλλάγματος και το παγκόσμιο σύστημα των ισοτιμιών, υψώνουν πληθωριστικό τείχος, το οποίο υποσκάπτει την οποιαδήποτε προσπάθεια ανάκαμψης. Η επιστροφή σε εθνικό νόμισμα λοιπόν, αποτελεί αξιόλογο εργαλείο επανεκκίνησης της εθνικής οικονομίας, μόνο αν συνοδευτεί από μία σειρά ακόμη βαθύτερων τομών.

Οι τομές αυτές, συνίστανται πρώτα και κύρια στην αποτίναξη του αποικιοκρατικού ζυγού, μέσω της μονομερούς διαγραφής του δημόσιου χρέους και την κατάργηση των μνημονίων και των δανειακών συμβάσεων. Περιλαμβάνουν δε, την εθνικοποίηση της Κεντρικής τράπεζας της Ελλάδας και την εθνικοποίηση όλων των εμπορικών τραπεζών που θα κριθούν κοινωνικά επωφελείς, μετά από λαϊκό έλεγχο στα βιβλία τους και χωρίς αποζημίωση. Την παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας και την κοινωνικοποίηση των υφιστάμενων μεγάλων μονάδων παραγωγής στον πρωτογενή και δευτερογενή τομέα, ώστε αφενός μεν να ενισχυθεί η αυτάρκεια του ελληνικού λαού, αφετέρου δε να βελτιωθεί το ισοζύγιο πληρωμών. Τέλος, την εγκαθίδρυση δεσμών αλληλεγγύης και οικονομικής συνεργασίας με λαούς του εξωτερικού, που μάχονται για την απελευθέρωσή τους από την παγκόσμια ολιγαρχία των αγορών.

Αυτές είναι μερικές από τις σημαντικότερες αλλαγές που πρέπει να επιβληθούν από τον ελληνικό λαό στην οικονομική οργάνωση της χώρας και οι οποίες πρέπει να αποσκοπούν στην αναστροφή της κοινωνικής πυραμίδας και την οριστική επικράτηση του 99% του λαού πάνω στο 1% των εκμεταλλευτών του. Και οι τομές αυτές μπορούν να πραγματοποιηθούν μόνο από μία λαϊκή κυβέρνηση. Μόνο μία τέτοια κυβέρνηση μπορεί να μετατρέψει το εθνικό νόμισμα σε ένα σημαντικό εργαλείο που θα συνεισφέρει πραγματικά στην κοινωνική ευημερία και την λαϊκή απελευθέρωση. 

Γι’ αυτό και το Κίνημα Δεν Πληρώνω, δεν υποστηρίζει απλά μία προοπτική επιστροφής σε εθνικό νόμισμα. Υποστηρίζουμε τη δημιουργία ενός "Λαϊκού Νομίσματος" το οποίο θα υπηρετεί τα λαϊκά συμφέροντα και θα συνεισφέρει στην πραγματική αναμόρφωση της ελληνικής κοινωνίας. Υποστηρίζουμε ότι μόνο μία κυβέρνηση λαϊκής κυριαρχίας θα μπορούσε να εφαρμόσει με επιτυχία ένα πρόγραμμα μονομερούς διαγραφής του χρέους και ολομέτωπης ρήξης με κάθε ιμπεριαλιστικό μηχανισμό υποδούλωσης (ΕΕ, Ευρωζώνη, ΝΑΤΟ κ.α.). Μόνο ο λαός ο ίδιος μπορεί να εφαρμόσει ένα κοινωνικά ωφέλιμο σχέδιο παραγωγικής ανασυγκρότησης και βιώσιμης ανάπτυξης της χώρας. 

Από την ανάλυση που προηγήθηκε συμπεραίνουμε ότι το πραγματικό δίλημμα είναι το ποιό κοινωνικό σύστημα θέλουμε και ποιά τάξη θα βρίσκεται στην εξουσία. Ποιά τάξη δηλαδή θα έχει στα χέρια της τα μέσα παραγωγής και τα κύρια οικονομικά εργαλεία. Ποιά τάξη θα ελέγχει το χρηματοπιστωτικό σύστημα και ποιά τάξη θα διαχειρίζεται τον κοινωνικό πλούτο. Κι εμείς δηλώνουμε ευθαρσώς ότι η τάξη αυτή θα πρέπει να είναι το 99% της κοινωνίας που παράγει το 100% του πλούτου και όχι το παρασιτικό 1% της κοινωνίας που το νέμεται. 

Το μονοπάτι στο οποίο βαδίζουμε μια κατάληξη έχει: την πλήρη εξαθλιωσή και τον εξανδραποδισμό του 99% του παγκόσμιου πληθυσμού. Όσο απαισιόδοξο και αν ακούγεται αυτό το σενάριο, είναι η κατάσταση στην οποία κατατείνουμε εάν συνεχίσουμε να ανεχόμαστε αυτήν την πρωτοφανή επίθεση στα βασικά μας δικαιώματα, στο δικαίωμα στη ζωή, στην εργασία, στην υγεία, στην παιδεία κ.λ.π. 

Η μόνη λύση που μας απομένει πλέον, είναι η οριστική ανατροπή αυτού του ανθρωποφάγου συστήματος που έχει ως επίκεντρο το κέρδος και τις αγορές και την αντικατάστασή του με ένα κοινωνικό σύστημα με κέντρο τον άνθρωπο και τις ανάγκες του. 

Categories: οι βασικες μας θεσεις

Διαβάστε περισσότερα

ΟΙ ΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ ΓΙΑ ΤΑ ΝΑΡΚΩΤΙΚΑ

από την Νεολαία του Κινήματος Δεν Πληρώνω (ομάδα επεξεργασίας θέσεων για τα ναρκωτικά)

ΟΙ ΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥ KINHMATOΣ ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ ΓΙΑ ΤΑ ΝΑΡΚΩΤΙΚΑ

Όλοι γνωρίζετε και έχετε νιώσει στην καθημερινότητά σας ότι ζούμε σε εποχές όπου τα φαινόμενα του κοινωνικού κανιβαλισμού, της εξαθλίωσης και της μιζέριας εντείνονται συνεχώς. Σχεδόν σε κάθε οικογένεια τα περισσότερα μέλη της ...

Categories: οι βασικες μας θεσεις

Διαβάστε περισσότερα