 |
| Κατερίνα Ζαχαριουδάκη, Στέφανος Ληναίος, Έλλη Φωτίου |
Το θέατρο την εποχή της κρίσης
και πώς το βιώνει ο νέος ηθοποιός
της Κατερίνας Ζαχαριουδάκη
Διανύουμε δύσκολες μέρες.
Τα τελευταία δύο χρόνια όλο και περισσότερο
μιλάμε για μια κρίση που έχει επιφέρει
προβλήματα σε όλους τους τομείς – ένα
ντόμινο που αδυνατεί, για την ώρα, να
σταματήσει.
Ο πολιτισμός, οι τέχνες, τα
γράμματα, είναι ίσως τα πρώτα θύματα που
σάρωσε. Παρεξηγημένα πάντα, καθότι «είδη
πολυτελείας». Μια άποψη που ποτέ δεν κατάλαβα
γιατί επικράτησε. Ίσως γιατί, ο πολιτισμός,
σε δύσκολες εποχές, παραγκωνίζεται συστηματικά,
ακολουθώντας εντέλει μια φθίνουσα πορεία,
ομοίως χωρίς τέλος.
Το θέατρο δεν θα μπορούσε να ξεφύγει
από τη δίνη της οικονομικής κρίσης.
Ήδη βρίσκεται σε τεντωμένο σχοινί
το τελευταίο διάστημα. Αν και πληθώρα
θεατρικών σκηνών στην πρωτεύουσα, σε
μια χώρα που γέννησε την πιο ολοκληρωμένη
μορφή τέχνης, τα προβλήματα στον θεατρικό
χώρο ολοένα και μεγαλώνουν. Τα θέατρα
κλείνουν το ένα μετά το άλλο, η ανεργία
αυξάνεται με ταχύτατο ρυθμό. Πολλοί ταλαντούχοι
νέοι καλλιτέχνες αναγκάζονται να καταφύγουν
βιοποριστικά αλλού, με αποτέλεσμα να
φθείρονται και να χάνουν τον βαθύτερο
προσανατολισμό τους.
Δυστυχώς, αυτό δεν είναι φαινόμενο
της οικονομικής κρίσης του 2012. Πάντοτε...
