Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Σάββατο 17 Νοεμβρίου 2018
Κυριακή 19 Νοεμβρίου 2017
Σάββατο 18 Νοεμβρίου 2017
Κυριακή 27 Νοεμβρίου 2016
Σάββατο 26 Νοεμβρίου 2016
Πέμπτη 17 Νοεμβρίου 2016
Το Πολυτεχνείο ζεί μέσα από τους αγώνες του σήμερα
Η εξέγερση του 1973 ενάντια στην αμερικανοκίνητη Χούντα είναι ένα ζωντανό παράδειγμα αγωνιστικής συλλογικής δράσης.
Η γενιά του Πολυτεχνείου είναι οι χιλιάδες ανώνυμοι που δεν
εξαργύρωσαν τους αγώνες τους με μεταπολιτευτικά ανταλλάγματα αλλά έδωσαν
το αίμα τους για Ψωμί- Παιδεία- Ελευθερία, κοινωνική δικαιοσύνη και
απελευθέρωση.
Αιτήματα που θα παραμένουν επίκαιρα όσο θα υπάρχει
εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο.
Περισσότερα επίκαιρα, σήμερα, από ποτέ.
Για αυτό πρέπει να κρατήσουμε ζωντανά τα εξεγερσιακά μηνύματα του Πολυτεχνείου.
Γιατί το Πολυτεχνείο ζεί μέσα από τους αγώνες του σήμερα.
O AΓΩΝΑΣ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
ΛΑΟΣ ΕΝΩΜΕΝΟΣ ΠΟΤΕ ΝΙΚΗΜΕΝΟΣ !
KINHΜΑ ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ
Καυτατζόγλου 8, 1ος όροφος,
Πατήσια, 111 44, Αθήνα
e-mail: epitropes2010@gmail.com
Διαβάστε τα στοιχεία της έρευνας του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών
για τους ανθρώπους που έχασαν τη ζωή τους στο Πολυτεχνείο. Δείτε
σχεδιάγραμμα με το σημείο όπου έπεσαν νεκροί ή τραυματίστηκαν
Το ζήτημα του ακριβούς αριθμού των νεκρών κατά τη διάρκεια της εξέγερσης του Πολυτεχνείου και την επιχείρηση καταστολής της, παραμένει ακόμη και σήμερα ένα δισεπίλυτο πρόβλημα, προκαλώντας συζητήσεις, αλλά και ισχυρισμούς ανιστόρητους και πέρα από κάθε λογική.
Όπως αναφέρει ο κ. Καλλιβρετάκης, Λεωνίδας, συγγραφέας και δημιουργός της έρευνας "Πολυτεχνείο '73: Το ζήτημα των θυμάτων: Νεκροί και τραυματίες" , "η
χαώδης και ....
Τρίτη 15 Νοεμβρίου 2016
Δευτέρα 14 Νοεμβρίου 2016
Πέμπτη 19 Νοεμβρίου 2015
Τρίτη 17 Νοεμβρίου 2015
Ξεχυθήκαμε στους δρόμους και πάλι. Κουρέλια ακόμα η φωνή μας.
Δεν μπορούσε τίποτα να πει...
Oι δολοφόνοι πλένουν τα χέρια τους
Στους νεροχύτες ...
Σκουπίζονται απ' τα σχισμένα
Πουκάμισα.
Κατουράνε το αίμα μας
Με χοντρές μάνικες ...
Για να ξεπλυθούνε τα πεζοδρόμια
Να πάει ο κόσμος
Ήσυχα στη δουλειά του το πρωί
Μην αγριέψει το μάτι του.
Μη θυμηθεί το μεσημέρι
Το σκοτωμένο πρωινό
Και ανταριέψει ...
Τα υπόλοιπα είναι για το τραγούδι
Μένει μονάχα να...
θυμόμαστε
Ξανά και ξανά
Στα μνημόσυνα και στις επετείους
Πως το κρατούμενο
Δεν είναι ένα ...
Μαζεύτηκαν πολλά
Θα χάσουμε το λογαριασμό
Κι είναι που μας χρωστάνε
Ανεξόφλητη επιταγή το αίμα μας.
(Δημήτρης Παπαχρήστος: Οι νεροχύτες, από τη συλλογή "Με το ποδήλατο", εκδόσεις Μορφωτική ένωση Λεχαινών , 1980)
Το τανκ
δίνει από τηλεβόα δέκα λεπτά καιρό στους στασιαστές να παραδοθούν.
Σπουδαστές τρέχουν κατά μέσα να αναφέρουν στη συντονιστική επιτροπή του
αγώνα.
Πριν φτάσουν στο βάθος ο αξιωματικός των επιχειρήσεων δίνει
εντολή στον οδηγό του τανκ να προχωρήσει.
Ο φαντάρος ανοίγει τα χέρια
του, προς τους σπουδαστές, που μένουν σκαρφαλωμένοι στα κάγκελα της
πόρτας, για να καταλάβουν πως πρέπει να παραμερίσουν, γιατί πήρε διαταγή
να προχωρήσει.
Τα "παιδιά" μένουν στις θέσεις τους προκαλώντας:
"Χτυπάτε αδέλφια: Εμπρός!"
Στον εξώστη αγόρια και κορίτσια τραγουδούν με
φωνές σκληρές τον Εθνικό Ύμνο.
Ο αξιωματικός του τανκ επαναλαβαίνει τη
διαταγή και το τανκ ορμά γκρεμίζοντας την είσοδο, μαζί με το τελευταίο
παλικάρι που αρνήθηκε ή δεν πρόλαβε να πηδήξει...
Προχωρεί, συνθλίβει την
μπλε Μερσεντές του Πρύτανη, που πίσω της είναι οχυρωμένα άλλα παιδιά,
ισοπεδώνει και το επόμενο αμάξι και σταματά.
Πυροβολισμοί και
πυροβολισμοί καταπίνουν τη λιπόθυμη στροφή, "και σαν
πρώτα αντρειωμένοι ...".
Ένας βουβός
πανικός σπρώχνει τις πυκνές μάζες των εγκλείστων προς τους πίσω χώρους
του Πολυτεχνείου. Ξέρουν καλά τι τους περιμένει. Όλοι οι σπουδαστές που
βρίσκονται δω έχουν ζήσει την εμπειρία της κατάληψης της Νομικής Σχολής
πριν λίγους μήνες. Πολλοί απ' αυτούς έχουν χάσει τα δόντια τους
Κυριακή 15 Νοεμβρίου 2015
Το Πολυτεχνείο ζεί μέσα από τους αγώνες του σήμερα
Η εξέγερση του 1973 ενάντια στην αμερικανοκίνητη Χούντα είναι ένα ζωντανό παράδειγμα αγωνιστικής συλλογικής δράσης.
Η γενιά του Πολυτεχνείου είναι οι χιλιάδες ανώνυμοι που δεν
εξαργύρωσαν τους αγώνες τους με μεταπολιτευτικά ανταλλάγματα αλλά έδωσαν
το αίμα τους για Ψωμί- Παιδεία- Ελευθερία, κοινωνική δικαιοσύνη και
απελευθέρωση.
Αιτήματα που θα παραμένουν επίκαιρα όσο θα υπάρχει
εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο.
Περισσότερα επίκαιρα, σήμερα, από ποτέ.
Για αυτό πρέπει να κρατήσουμε ζωντανά τα εξεγερσιακά μηνύματα του Πολυτεχνείου.
Γιατί το Πολυτεχνείο ζεί μέσα από τους αγώνες του σήμερα.
O AΓΩΝΑΣ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
ΛΑΟΣ ΕΝΩΜΕΝΟΣ ΠΟΤΕ ΝΙΚΗΜΕΝΟΣ !
KINHΜΑ ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ
Καυτατζόγλου 8, 1ος όροφος,
Πατήσια, 111 44, Αθήνα
e-mail: epitropes2010@gmail.com
Σάββατο 14 Νοεμβρίου 2015
Διάφοροι χουντικοί και φασίστες,
εχθροί των δημοκρατικών δικαιωμάτων, προσπαθούν να πείσουν ότι δεν έγινε καν
εξέγερση στο Πολυτεχνείο ή και αν έγινε είναι μύθος η ύπαρξη νεκρών από τις σφαίρες
της χούντας.
Είναι οι ίδιοι που αρνούνται την ύπαρξη των Άουσβιτς, Μαουτχάουζεν, Νταχάου κλπ στρατόπεδων ναζιστικής φρίκης
και εξόντωσης του όποιου διαφορετικού.
Ιδιαίτερα το τελευταίο διάστημα
και με επίταση όσο πλησιάζει η επέτειος του Πολυτεχνείου, τα παπαγαλάκια του συστήματος προσπαθούν να
πείσουν ότι
υπεύθυνοι για όλα αυτά που συμβαίνουν σήμερα δεν είναι ένα συγκεκριμένο σύστημα
ταξικής εκμετάλλευσης με ονοματεπώνυμο
(καπιταλιστικό σύστημα), αλλά μια γενικά και αφηρημένη γενιά. Η «γενιά του Πολυτεχνείου»
Η καραμέλα ότι μας κατέστρεψε η γενιά
του Πολυτεχνείου διοχετεύεται έντεχνα από τα φασιστοειδή παπαγαλάκια του συστήματος
(και δυστυχώς αναπαράγεται χωρίς σκέψη από
κάποιους ) με σκοπό να απαξιωθεί η αντιδικτατορική αντίσταση που αποκορύφωμα
της ήταν η εξέγερση του πολυτεχνείου.
Αυτό που τρέμουν , βέβαια, είνα οι εξεγέρσεις και τα Πολυτεχνεία του σήμερα.
Αυτό που τρέμουν , βέβαια, είνα οι εξεγέρσεις και τα Πολυτεχνεία του σήμερα.
Δεν υπάρχουν γενικά "γενιές".
Κάποιοι σαν τους Δαμανάκη, Λαλιώτη,
Ανδρουλάκη κλπ λαμόγια
δεν ήταν παρά δούρειοι ίπποι του συστήματος μέσα στο Πολυτεχνείο που στόχο είχαν να το ξεπουλήσουν,
όπως και έκαναν.
Η γενιά του Πολυτεχνείου είναι οι
χιλιάδες ανώνυμοι που δεν εξαργύρωσαν τους αγώνες τους με μεταπολιτευτικά ανταλλάγματα
αλλά έδωσαν το αίμα τους για Ψωμί- Παιδεία- Ελευθερία, κοινωνική δικαιοσύνη και απελευθέρωση.
Αιτήματα που θα παραμένουν επίκαιρα
όσο θα υπάρχει εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο.
Περισσότερα επίκαιρα, σήμερα, από ποτέ.
Για αυτό πρέπει να κρατήσουμε
ζωντανά τα εξεγερσιακά μηνύματα του Πολυτεχνείου. Γιατί το Πολυτεχνείο ζεί μέσα
από τους αγώνες του σήμερα.
Ένας, της «γενιάς του Πολυτεχνείου» , από αυτούς που
δεν εξαργύρωσαν τους αγώνες τους
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
