Οι τρεις υψηλότερα αμειβόμενοι
executives της Lonmin - μεταξύ των οποίων ξεχωρίζει ένας μαύρος πρώην
επικεφαλής του συνδικάτου των μεταλλωρύχων, ο Σίριλ Ραμαφόσα - έβγαλαν
περισσότερα χρήματα από τους 3.600 σκαφτιάδες του ορυχείου της Μαρικάνα .
 |
| 34 απεργοί μεταλλωρύχοι σκοτώθηκαν από την αστυνομία στο ορυχείο
πλατίνας της Μαρικάνα, επαναφέροντας στη μνήμη τις χειρότερες στιγμές
του Απαρτχάιντ στη Νότια Αφρική |
Η εξέγερση των «δούλων» του λευκόχρυσου.
του
Τσιάρα Γιώργου
Δεκαοκτώ χρόνια µετά τον τερµατισµό του καθεστώτος των φυλετικών
διακρίσεων στη Νότια Αφρική, το µακελειό των µεταλλωρύχων στο ορυχείο
πλατίνας της πολυεθνικής εταιρείας Lonmin ήρθε να καταδείξει ότι
ελάχιστα πράγµατα έχουν αλλάξει για τα σχεδόν 50 εκατοµµύρια φτωχούς
κατοίκους της.
Αρκετοί έσπευσαν να συγκρίνουν τη δολοφονία των 34 μεταλλωρύχων με
παλαιότερες σφαγές του Απαρτχάιντ, όπως εκείνες της Σάρπβιλ (1960) και
του Σοβέτο (1976).
Οι συγκρίσεις αυτές όμως παραγνωρίζουν μία βασική λεπτομέρεια: ενώ
οι εργάτες που παίζουν καθημερινά τη ζωή τους κορόνα-γράμματα υπό άθλιες
συνθήκες στα έγκατα της γης για ένα μεροκάματο πείνας παραμένουν
μαύροι, οι αστυνομικοί που άνοιξαν πυρ πισώπλατα εναντίον τους δεν είναι
πια λευκοί.
Μαύροι αστυνομικοί άνοιξαν πυρ, κατ' εντολή μαύρων
πολιτικών, που υπερασπίζονται πλέον τα συμφέροντα (και) μαύρων
εκατομμυριούχων.
Οπως αποκαλύφθηκε μετά τη σφαγή, οι τρεις υψηλότερα αμειβόμενοι
executives της Lonmin - μεταξύ των οποίων ξεχωρίζει ένας μαύρος πρώην
επικεφαλής του συνδικάτου των μεταλλωρύχων, ο Σίριλ Ραμαφόσα - έβγαλαν
περισσότερα χρήματα από τους 3.600 σκαφτιάδες του ορυχείου της Μαρικάνα.
Το Απαρτχάιντ λοιπόν πράγματι επιζεί στη Νότια Αφρική - απλώς αντί για
ρατσιστικό είναι πλέον ταξικό.
Η Νότια Αφρική διαθέτει το 80% των γνωστών αποθεμάτων λευκόχρυσου
(πλατίνας) στον...
Αποστολή με μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου
BlogThis!Μοιραστείτε το στο FacebookΚοινοποίηση στο Pinterest