”…καλούμαστε
στα δικαστήρια της πρώην σχολής Ευελπίδων να δικαστούμε για την εκδίωξη
του επαγγελματία εργατοπατέρα, επίδοξου βουλευτή και υπάλληλου του ΣΕΒ
Παναγόπουλου από την απεργιακή συγκέντρωση που πραγματοποιήθηκε στις 5
Μαρτίου 2010 στο Σύνταγμα. Κατά τη διάρκεια της απεργιακής συγκέντρωσης ο
πρόεδρος της ΓΣΕΕ....
Παναγόπουλος εκδιώκεται από τους απεργούς και υπό την προστασία των ΜΑΤ βρίσκει καταφύγιο εκεί που φιλοδοξεί να μπει, δηλαδή στο κοινοβούλιο. Τις επόμενες ημέρες φωτογραφιζόμαστε από τα παπαγαλάκια της ασφάλειας (Τριανταφυλλόπουλο, Γ. Σουλιώτη κ.α.), ως υπαίτιοι για το “εργατικό ατύχημα” που συνέβη στον πρόεδρο της ΓΣΕΕ Παναγόπουλο στο απεργιακό συλλαλητήριο της 5ης Μαρτίου και καλούμαστε ως «ύποπτοι» στη ΓΑΔΑ να απολογηθούμε για τα γεγονότα της απεργιακής συγκέντρωσης…”
Παναγόπουλος εκδιώκεται από τους απεργούς και υπό την προστασία των ΜΑΤ βρίσκει καταφύγιο εκεί που φιλοδοξεί να μπει, δηλαδή στο κοινοβούλιο. Τις επόμενες ημέρες φωτογραφιζόμαστε από τα παπαγαλάκια της ασφάλειας (Τριανταφυλλόπουλο, Γ. Σουλιώτη κ.α.), ως υπαίτιοι για το “εργατικό ατύχημα” που συνέβη στον πρόεδρο της ΓΣΕΕ Παναγόπουλο στο απεργιακό συλλαλητήριο της 5ης Μαρτίου και καλούμαστε ως «ύποπτοι» στη ΓΑΔΑ να απολογηθούμε για τα γεγονότα της απεργιακής συγκέντρωσης…”
“…το κράτος και το κεφάλαιο έχουν κηρύξει από καιρό τον πόλεμο στην
κοινωνία. Σε αυτόν τον κοινωνικό-ταξικό πόλεμο ο Παναγόπουλος αποτελεί
τον έμμισθο υπάλληλο των αφεντικών. Επαγγελματίας συνδικαλιστής,
επίδοξος βουλευτής, άξιος αντικαταστάτης του -βουλευτή και πρώην
υπουργού- Πρωτόπαππα και του Πολυζωγόπουλου, οι οποίοι ως ανταμοιβή για
το ξεπούλημα των εργατικών αγώνων έλαβαν διάφορα κομματικά και κρατικά
αξιώματα. Έτσι κι αλλιώς, η ΓΣΕΕ δεν αποτελεί, σε καμία περίπτωση,
“συνομοσπονδία εργατών”, αλλά μια θυγατρική εταιρεία του ΣΕΒ, η οποία
έχει αναλάβει το ρόλο του αναχώματος στις κοινωνικές εκρήξεις και του
διαμεσολαβητή για τη νομιμοποίηση των επιταγών των αφεντικών…”
“…Ο εισαγγελέας μας έχει απαγγείλει την εξής κατηγορία: Απρόκλητες σωματικές βλάβες:
Ας μας πει ο Παναγόπουλος τι έχει κάνει, πέρα από το να καλύπτει
αφεντικά και εργολάβους, για τους χιλιάδες εργάτες που σακατεύονται
καθημερινά στα στρατόπεδα της μισθωτής εργασίας και για τους δεκάδες
νεκρούς στο βωμό του κέρδους του κεφαλαίου…”
“…Ξεκινώντας από διαφορετικές αφετηρίες και έχοντας κάνει διαφορετικές
επιλογές, απέναντι σε αυτή τη πραγματικότητα έχουμε πάρει προ πολλού
θέση, θέση μάχης. Μια θέση που ορίζεται είτε από την ταξική μας
συνείδησή ως προλετάριοι είτε από την πολιτική μας διαδρομή ως
αναρχικοί-αντιεξουσιαστές…”
Τα
γεγονότα για εμάς είναι ξεκάθαρα. Στην απολύτως αναμενώμενη και
δικαιολογημένη αντίδραση των απεργών απέναντι στην προκλητική παρουσία
του προέδρου της ΓΣΕΕ στην απεργιακή συγκέντρωση, οι κατασταλτικοί
μηχανισμοί του κράτους κατηγορούν συγκεκριμένους αγωνιστές απλά και μόνο
γιατί είναι ήδη στοχοποιημένοι από την παρουσία τους στους κοινωνικούς
και ταξικούς αγώνες. Το πλήθος των εξοργισμένων απεργών που επέβαλλε το
αυτονότητο, δηλαδή την απομάκρυνση του Παναγόπουλου, αποδεικνύει πως η
παρουσία αυτών που έχουν αναλάβει την πλήρη απονεύρωση του εργατικού
κινήματος δεν μπορεί και δεν πρόκειται να γίνει ανεκτή. Δύο χρόνια μετά,
η οργή προς τους επίσημους εκφραστές του γραφειοκρατικού και
εργοδοτικού συνδικαλισμού όχι μόνο δεν σβήνει αλλά οξύνεται μέρα με τη
μέρα. Ενάντια λοιπόν στη λογική της ανάθεσης και στους εργατοπατέρες ας
οργανώσουμε λοιπόν τα σωματεία που θέλουμε, για ένα πραγματικά μαχητικό
και ριζοσπαστικό συνδικαλισμό, χωρίς ηγέτες και “ειδικούς”, γιατί
κανείς δεν θα αγωνιστεί καλύτερα από εμάς για εμάς.
ΤΟ ΜΙΣΟΣ ΜΕΓΑΛΩΝΕΙ ΟΣΟ ΠΕΡΝΟΥΝ ΟΙ ΜΕΡΕΣ
ΑΛΗΤΕΣ ΛΕΡΕΣ ΕΡΓΑΤΟΠΑΤΕΡΕΣ
Συγκέντρωση αλληλεγγύης Δευτέρα 11 Μαρτίου του 2013, 9πμ
στα δικαστήρια της πρώην σχολής Ευελπίδων
ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ στους ΧΩΡΟΥΣ του ΜΕΤΡΟ
«ΤΑΞΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ»
