ΣΠΕΝ: Σχολή Προχωρημένης Εκπαίδευσης Νεοσυλλέκτων ή σχολή προχωρημένης δοκιμασίας της υπομονής μας;Η εκπαίδευση ΣΠΕΝ καθιερώθηκε στον ελληνικό στρατό πριν 2με 3 χρόνια. Αυτό το μέρος της εκπαίδευσης (λεγόμενης και εκπαίδευσης «μαχητή»)γινόταν παλιότερα στο κέντρο όπου είχε παρουσιαστεί ο νεοσύλλεκτος, και για τρεις εβδομάδες. Πλέον η εκπαίδευση αυτή έχει αποσχιστεί από το κέντρο και γίνεται σε διαφορετικό στρατόπεδο, πράγμα που μέσα στον τεράστιο παραλογισμό του δυσχαιρένει ακόμα περισσότερο την κατάσταση για τον έλληνα φαντάρο, με επιπλέον έξοδα και περισσότερες μετακινήσεις.
Αξίζει λοιπόν να αναφέρουμε εδώ δυο λόγια για την κατάσταση που επικρατούσε στο 11ο Σύνταγμα Πεζικού, στρατόπεδο στην πόλη της Τρίπολης που φιλοξενεί και νεοσύλλεκτους για εκπαίδευση ΣΠΕΝ.
ΤΟ 11ο ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΠΕΖΙΚΟΥ: ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΚΑΙ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ.,,
Από την πρώτη κιόλας στιγμή ακούσαμε ότι το 11οΣ.Π. είναι ένα ιστορικό στρατόπεδο, που λειτουργεί από το 1900. Απ’ ότι φαίνεται και οι εγκαταστάσεις δεν έχουν αλλάξει και πολύ από τότε. Τουαλέτες και λουτρά είναι απαρχαιωμένα, και σε συνδιασμό με την τεράστια και δυσανάλογη προσέλευση στρατιωτών (7 τουαλέτες για έναν λόχο 260 ατόμων) δεν άντεξαν στην τεράστια χρήση. Η αντίδραση των στελεχών ήταν «δε σέβεστε το χώρο» και η απόφασή τους ήταν να παραμένουν κλειδωμένες οι τουαλέτες εντός του λόχου καθ’όλη τη διάρκεια της ημέρας, και να είναι διαθέσιμες μόνο οι εξωτερικές, στον αριθμό 30, με πάνω από τις μισές βουλωμένες ή εκτός λειτουργίας. Στο διάστημα των τριών εβδομάδων που μείναμε εκεί κανείς δεν επιμελήθηκε να φροντίσει να κάνει κάτι με τις χαλασμένες τουαλέτες και το πανηγύρι ακαθαρσιών και μολύνσεως που επικρατούσε εκεί πέρα. Η όποια φροντίδα υπήρχε, ήταν από την καλή θέληση των στρατιωτών, που όμως χωρίς γάντια, και χλωρίνη με το σταγονόμετρο, δεν μπορούσαν να κάνουν και πολλά. Εδώ αξίζει να προστεθεί η παρότρυνση των ανώτερων να αγοράσουν καθαριστικά οι στρατιώτες με δικά τους έξοδα (!) λέγοντας κιόλας προκλητικά «τόσα έχετε δώσει για να πάτε στρατό, τα 1-2 ευρώ για την καθαριότητα είναι το πρόβλημα;», λες και αυτό δεν είναι υποχρέωση του ελληνικού στρατού.
Αποτέλεσμα
αυτής της τραγικής κατάστασης, δύο στρατιώτες με κρούσματα ηπατίτιδας,
οι οποίοι άρον άρον και «στα μουλωχτά» οδηγήθηκαν ένα πρωί στο 401
στρατιωτικό νοσοκομείο, χωρίς φυσικά να ληφθεί ούτε ένα μέτρο ασφαλείας
για τους υπόλοιπους στρατιώτες του στρατοπέδου, που ζούσαν μαζί και
μοιραζόντουσαν από κοινού λουτρά και τουαλέτες.
Το
λιγότερο που έχει να κάνει ο διοικητής του στρατοπέδου είναι να λάβει
σοβαρά υπ’ όψιν του τον κίνδυνο που διατρέχει η υγεία μας καθημερινά και
να επιμεληθεί της κατάστασης, πριν έρθουν τα χειρότερα.
ΤΑ ΣΤΕΛΕΧΗ ΚΑΙ Η ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΤΟΥΣ.
Όποιος περνάει από ΣΠΕΝ στο 11ο
ΣΠ σίγουρα καταλαβαίνει πως είναι να ζεις καθημερινά με την απειλή της
«καμπάνας». Αν πάλι είναι και αλλοδαπός στρατιώτης, τότε χρήζει και
ειδικής μεταχείρησης και ρατσιστικής συμπεριφοράς. Ενορχηστρωτής όλων
αυτών ο υπολοχαγός Σωτήριος Γιαννακόπουλος, που συνήθιζε να ρίχνει
«προληπτικές» ποινές χωρίς λόγο σε κυρίως αλλοδαπούς στρατιώτες, με τη
αιτιολογία «αν έχεις καλή συμπεριφορά θα στη σβήσω στο τέλος». Εδώ
αξίζει να θυμίσουμε ότι οι αλλοδαποί κάνουν συνήθως θητεία τριών μηνών,
και οι φυλακές που δέχονται είναι υπηρετήσιμες από την πρώτη μέρα (σε
αντίθεση με τους εννιάμηνους που οι 20 πρώτες δεν είναι υπηρετήσιμες).
Πολλές φορές άνευ σοβαρού λόγου έκανε επίθεση σε
αλλοδαπούς,παρουσιάζοντάς τους ως εν δυνάμει εγκληματίες: «κάψτε μου το
αυτοκίνητο αν τολμάτε» ή «να μου σκοτώσετε την οικογένεια» με καθαρά
λογική Χρυσής Αυγής.Φυσικά ατάκες όπως «δεν βαρβαρίζω, δεν μιλάω ξένες
γλώσσες» και άλλες τέτοιες αστείες φράσεις ψευτοεθνικοφροσύνης είχαν την
τιμητική τους.
ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ: ΜΗΠΩΣ ΤΑ «ΑΤΥΧΗΜΑΤΑ» ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΤΟΣΟ ΑΤΥΧΗΜΑΤΑ;
Στα
πλαίσια αυτής της εκπαίδευσης – θέατρο του παραλόγου,καλούμασταν συν
τοις άλλοις να παρευρεθούμε σε ασκήσεις «μαχητή» με αληθινά πυρά.
Αποτέλεσμα; Πολλοί στρατιώτες να βρίσκονται στο πεδίο βολής γνωρίζοντας
ότι ο διπλανός τους έχει αληθινά πυρά οπλισμένα στο όπλο του, μη
γνωρίζοντας τι πρέπει να κάνει γιατί κανείς δεν του εξήγησε, θέτοντας
έτσι τον εαυτό του και τους γύρω του σε κίνδυνο ανά πάσα στιγμή. Την ώρα
που συμβαίνουν θανατηφόρα«ατυχήματα» σε όλες τις γωνιές της Ελλάδας από
αμέλεια κάποιων, βλέπεις με τα ίδια σου τα μάτια σαν στρατιώτης ότι
όποτε συμβαίνει αυτό κάθε άλλο παρά ατύχημα μπορεί να χαρακτηριστεί.
Είναι εξαιρετικά πιθανό ένα «λάθος» από έναν στρατιώτη όταν μετά από μία
εκπαίδευση ανέκδοτο καλείται να κάνει άσκηση με αληθινά πυρά. Οι
αξιωματικοί βολής ήταν ένας ή δύο το πολύ για 260 άτομα(μειώνει την
πιθανότητα πρόβλεψης του ατυχήματος), και η απάντησή του σε λάθος
στρατιώτη ήταν «είσαι γιωτάς». Αποκορύφωμα της όλης κατάστασης, ο
Υπολοχαγός Σωτήριος Γιαννακόπουλος να δηλώνει ευθαρσώς ότι κάποιες
απώλειες θα πρέπει να δικαιολογούνται και να μην τιμωρούνται (!) οι
υπεύθυνοι, γιατί κάποιοι στρατιώτες είναι «βλάκες και γιωτάδες».
Πρωταρχικό
αίτημα δικό μας αλλά και όλων των στρατιωτών είναι να καθ’ όλη τη
διάρκεια της θητείας μας να διασφαλίζεται η υγεία μας, η σωματική μας
ακεραιότητα, και η αξιοπρέπειά μας. Κανένα δυστυχώς από αυτά δε
συμβαίνει στο 11ο
Σύνταγμα Πεζικού στην Τρίπολη. Ο διοικητής και τα στελέχη πρέπει να
αντιληφθούν άμεσα τους κινδύνους και τα προβλήματα του στρατοπέδου τους,
και πόσο αυτά προσβάλλουν την αξιοπρέπειά μας.
Η διαρκής απειλή της «καμπάνας» και της ποινής, η ρατσιστική επίθεση, το να μαθαίνεις να ζεις σαν ζώο σε άθλιες συνθήκες, μήπως είναι και ένα μικρό σχολείο για το τι θα συναντήσουμε έξω στην κοινωνία; Μήπως πρέπει όταν τα συναντάμε αυτά να μάθουμε να μην διαμαρτυρόμαστε και να σκύβουμε το κεφάλι από τώρα; Και αναρωτιώμαστε, μήπως είναι ΚΑΙ αυτή η χρησιμότητα του στρατού τελικά; Εμείς σαν απάντηση έχουμε το να γνωρίζουμε και μπορούμε να διεκδικούμε τα δικαιώματά μας μέσα στο στρατό με τον ίδιο ζήλο που το κάνουμε και έξω. Και αυτό θα συνεχίσουμε να κάνουμε.
ΔΙΚΤΥΟ ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΦΑΝΤΑΡΩΝ ΣΠΑΡΤΑΚΟΣ
ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΡΑΤΕΥΜΕΝΩΝ
