Ακούω και διαβάζω τα μάτια των ανθρώπων πιο γρήγορα πια.
Είναι μια δυστυχισμένη συνιστώσα της πρωτόγονης επαφής που κληθήκαμε να βιώσουμε, μιας που το σάλιο σώθηκε…
Τότε, τα μέσα μαζικής αποβλάκωσης προέβαλαν τη διαδικτυακή αλήθεια.
Τότε, που ‘’σταυροκοπιόμασταν’’, ξορκίζοντας έτσι τα κακά μακριά μας.
Τότε, που κλείναμε την εφημερίδα, την τηλεόραση και εφησυχαζομασταν στον ‘’παράδεισο’’ μας.
Έτσι, καίγαμε τα νέα των ‘’άλλων’’ στη φωτιά, σα τη μάγισσα στο μεσαίωνα. Και τελείωσε το κακό..
Συνωμοσιολογια βάφτιζες ο,τι δεν είχες μάθει από το σπίτι, ο,τι δεν είχες διδαχτεί από το σχολείο και ο,τι το σύστημα βάφτισε (στο όνομα σου) ένοχο, για το κακό του λαού.
Το ένοχο αυτό, που νομίσαμε ότι είναι μωρό.
Το κακό, που μεταμφιεσμένο τότε στη μορφή σπέρματος, μεγάλωσε πια, και κοιτάζει εσένα στα μάτια.
Και όχι αυτούς που σου υπέδειξαν ότι είναι το ‘’σωστό’’.
Το σωστό…
Το σωστό, οι ενοχές και τα λάθη που η διδασκαλία του συστήματος σε έμαθαν να αποστρέφεσαι.
Τα πρότυπα σύμφωνα με τα οποία μεγάλωσες δε κοιτάζουν...
