Της μαύρης νύχτας...Του Παντελη Μπουκαλα
πηγη: Καθημερινή 25-11-12
Ωραία πράγματα. Πατριωτικά, φιλοχριστιανικά και φιλεργατικά. Χρυσαυγίτικα με τη βούλα. Σου λέει ο άλλος, ο μεγάλος, το στέλεχος: Πού να τρέχω εγώ νυχτιάτικα σε τέτοιες δουλειές, που και τη δυσκολία τους έχουν και τον κίνδυνό τους, και να βρεθώ από τη μια στιγμή στην άλλη υπόδικος όπως η μισή κοινοβουλευτική ομάδα; Σωστά και φρόνιμα. Απλό λοιπόν το πρόβλημα, απλή και η λύση του. Βήμα πρώτον. Τι δεν έχουμε στην Ελλάδα και το θέλουμε πολύ; Θέσεις εργασίας. Βήμα δεύτερον: Τι έχουμε σε υπερεπάρκεια και δεν το θέλουμε καθόλου, γιατί κινδυνεύει να μολυνθεί το αίμα μας και να χαλάσει η ράτσα; Ξένους, αντίχριστους ξένους, μουσουλμάνους. Βήμα τρίτον, ευθέως συνεπαγόμενον: Βρίσκουμε δυο-τρία άνεργα παλικάρια, τους κόβουμε μεροκάματο (άρα ιδού η επίλυση του προβλήματος ανεργίας), τους λέμε μερικά ωραία περί πατρίδος, Σταυροφοριών, μαρτύρων του χριστιανισμού και τα σχετικά και ρίχνουμε την ιδέα ότι θα ήταν χριστιανικότατο να καεί ένα αυτοσχέδιο τζαμί που ξεφύτρωσε στη μέση της πόλης... Και κάπως έτσι...






