Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΡΘΡΟ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΡΘΡΟ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 3 Οκτωβρίου 2012

Ζητώ ειλικρινά συγγνώμη για τον τίτλο του άρθρου αλλά πραγματικά δε βρήκα άλλα λόγια να περιγράψω “αυτό που τώρα μας συμβαίνει”. Είμαστε ένα καράβι όχι ακυβέρνητο αλλά με καπετάνιους ποταμίσιους να το πηγαίνουν στη θαλασσοταραχή.

Χαράτσια, φόροι, περικοπές… Κάθε μέρα μια νέα πρόταση εξωφρενικού φόρου έρχεται στην επιφάνεια. Φόρος...

Πέμπτη 20 Σεπτεμβρίου 2012

της Α.Π. , μαθήτριας  από την Ιεράπετρα
 
Μέσα στο γενικότερο κλίμα κρίσης άρχισαν τα σχολεία και φέτος.
 Μόνο που φέτος τα πράγματα είναι πολύ χειρότερα από άλλες χρονιές. 
Οι καθηγητές όλο και λιγοστεύουν-όπως και τα χρήματα που παίρνουν άλλωστε-,ενώ οι ώρες που καλούνται να διδάξουν πολλαπλασιάζονται.
 Μέσα σε μια τέτοια δυσοίωνη κατάσταση λοιπόν οι μαθητές καλούνται να αγωνιστούν για μια θέση στο πανεπιστήμιο.
 Όμως το πρόβλημα τους δεν σταματά εκεί , ακόμα και αν περάσουν (με αυτό το σάπιο σύστημα εξετάσεων το οποίο είναι άλλο πονεμένο θέμα), δεν είναι σίγουρο ότι υπάρχει η οικονομική δυνατότητα για να φύγουν για σπουδές και ακόμα και αν ξεπεράσουν και αυτό το εμπόδιο, σίγουρα μετά θα πρέπει να αντιμετωπίσουν και το φαινόμενο της ανεργίας και πιθανόν να κληθούν θα καταφύγουν στο εξωτερικό, όπως άλλωστε κάνει το 50% των νέων σήμερα..
 Έτσι λοιπόν η όρεξη για μάθημα ολοένα και μειώνεται και από τη μεριά των καθηγητών και των μαθητών. 
Το πιο θλιβερό από όλα είναι ότι οι μαθητές -κυρίως της Γ λυκείου -θεωρούν το σχολείο ως χάσιμο χρόνου. 
Αντί να δουν τα θετικά και να θυμηθούν ότι το σχολείο, η εκπαίδευση είναι από τα πολυτιμότερα αγαθά, το εκμηδενίζουν.
 Όμως το φταίξιμο δεν καταλογίζεται σε αυτούς..
Νομίζω ότι πέρα από τους προφανείς λόγους, το πρόβλημα είναι ότι τα παιδιά πλέον δεν ονειρεύονται. 

Ούτε οι καθηγητές. 
Έχουν χάσει κάθε δικαίωμα στο όνειρο. 
Πλέον δεν πολεμούν για να περάσουν στο πανεπιστήμιο των ονείρων τους αλλά πολεμούν να εισαχθούν σε σχολές με προοπτικές αποκατάστασης. Και αυτό κάθε άλλο παρά δύναμη να συνεχίσουν τους δίνει..
Όμως εμείς θα συνεχίσουμε να ονειρευόμαστε. 

Θα χαιρετάμε από μακριά την εξουσία και θα πασχίζουμε για ένα καλύτερο αύριο.
 Με όποιον τρόπο μπορούμε. Το κατεστημένο τους δε θα μας επηρεάσει γιατί εμείς είμαστε νέοι και πλέον αν ο κόσμος δεν αλλάξει θα φταίμε εμείς. 
Παρά λοιπόν τα οικονομικά προβλήματα, τα 5ωρα στα φροντιστήρια, τα ιδιαίτερα, το τρέξιμο, την κούραση εμείς θα προσπαθούμε.. 
Γιατί απλά αξίζουμε κάτι καλύτερο και θα το διεκδικήσουμε…

Η Κεφαλονιά είναι ακόμα ένα πλοίο που βυθίζεται αργά και σταθερά στη θάλασσα αυτής της κρίσης. 


Κάποτε έλεγαν πως ο τουρισμός είναι η βαριά βιομηχανία της Ελλάδας.
Από αυτή τη βιομηχανία, που πλήττεται λόγω των πολιτικών εξελίξεων και της οικονομικής δυσχέρειας , ζουν εδώ και δεκαετίες οι κάτοικοι του νησιού.
Οι κρατήσεις έχουν μειωθεί στο 43% σε σχέση με τη περσινή τουριστική περίοδο 2011.
Εν μέρει ,αυτό έχει ως αποτέλεσμα την αύξηση της ανεργίας στο νησί κατά 15% , ενώ ένα 20% των ανέργων βρέθηκαν στο δρόμο από επιχειρήσεις που δεν μπόρεσαν να κρατηθούν μέσα στο έτος.
 Κατά τη διάρκεια του χειμώνα στη πρωτεύουσα του νησιού πάνω από 15 επιχειρήσεις έβαλαν λουκέτο και αρκετά καταστήματα αναζήτησαν οικονομικότερους χώρους εφόσον δεν μπορούσαν να αντεπεξέλθουν στο ενοίκιο.
Οι μειωμένες κρατήσεις και οι αλλεπάλληλες ακυρώσεις σε συνδυασμό με τη πολιτεία η οποία δεν δείχνει κανένα ενδιαφέρον για πράγματα που προσελκύουν τους τουρίστες όπως τα πολιτιστικά μνημεία που βρίσκονται σε άθλια κατάσταση, το λαογραφικό μουσείο και το αρχαιολογικό μουσείο Πόρου ,που παραμένουν κλειστά ,όπως επίσης η δημοτική καθαριότητα που χαρακτηρίζεται ανύπαρκτη (μόνο 3 με 4 υπάλληλοι για το δήμο Κεφαλονιάς και Ιθάκης ) αποτελούν ένα ακόμη πλήγμα για το τουρισμό.
Τώρα όσο αναφορά τη στήριξη των κατοίκων από τις δημοτικές αρχές του τόπου λίγο πολύ είναι γνωστά.
Το πρόγραμμα βοήθειας στο σπίτι λειτουργεί εθελοντικά αφού οι δημοτικοί υπάλληλοι εδώ και ένα χρόνο βρίσκονται απλήρωτοι.
 Ένα νοσοκομείο που αν μένει ακόμα ανοιχτό οφείλεται στο αξιόλογο προσωπικό που δίνει μάχη καθημερινά για να αντεπεξέλθει.
Τέλος στη σχολική περίοδο 2011-2012, δεν ήταν λίγα τα κρούσματα παιδιών που πήγαιναν στις τάξεις ημιλιπόθυμα γιατί ήταν αδύνατο οι γονείς να τους προσφέρουν την απαραίτητη για την ανάπτυξή τους τροφή.
Δυστυχώς ο φόβος επικρατεί στη κοινωνία μας.
Εμείς είμαστε προϊόντα αυτής της κοινωνίας και προσπαθούμε με νύχια και με δόντια να επιβιώσουμε.
Με ένα δήμο στα πρόθυρα του λουκέτου και μια τσακισμένη κοινωνία βαδίζουμε σε ένα αβάσταχτο χειμώνα που απαιτεί ψυχή βαθειά.
Το Κίνημα Δεν Πληρώνω δεν είναι κοντά στον πολίτη είναι ο ίδιος ο πολίτης…. είναι ένα σπίτι για κάθε ΑΝΘΡΩΠΟ .
Ο άνθρωπος είναι ένας ,ανεξάρτητα… χρώματος -φυλής θρησκείας -πεποιθήσεων.
Δεν είναι πάνω από από κανέναν, όμως είναι δίπλα σ όλους .
Με ενότητα είμαστε πάντα στην πρώτη γραμμή.

Παναγιώτης Τζαννετάτος, συγγραφέας-ποιητής
μέλος του Κινήματος Δεν Πληρώνω στην Κεφαλλονιά

Δευτέρα 30 Ιουλίου 2012

ΧΑΛΥΒΟΥΡΓΙΑ: ΠΡΩΤΕΣ ΕΚΤΙΜΗΣΕΙΣ ΕΝΟΣ ΑΓΩΝΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΤΕΛΕΙΩΣΕ

Posted by ΚΙΝΗΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΑ ΚΑΤΩ Δευτέρα, Ιουλίου 30, 2012
Χαμένος είναι ο αγώνας που δεν δόθηκε ποτέ!

της Μ.Λ., Κίνημα Δεν Πληρώνω

 Η 9μηνη απεργία των χαλυβουργών, του Ασπρόπυργου, ανεστάλη.

Νίκησε ο Μάνεσης;

Η Χαλυβουργία του βιομήχανου Μάνεση, φαινομενικά «νίκησε» ο αγώνας όμως της εργατικής τάξης δε τελείωσε.
Συνεχίζεται μέχρι να ανακτηθεί το κλεμμένο κοινωνικό δίκτυ προστασίας της εργασίας και να ανατραπεί το βάρβαρο σύστημα που μας γυρίζει ολοταχώς σε εργασιακό μεσαίωνα. Η φήμη του αγώνα των χαλυβουργών, ξεπέρασε τα σύνορα της χώρας μας.

Ο ρόλος των παπαγάλων των ΜΜΕ

Τα μέσα μαζικής αποχαύνωσης αρχικά τον αγνόησαν και κατόπιν τον απαξίωσαν, προκειμένου να κόψουν το βήχα των μιμητών. Αριστοτέχνες συκοφάντες των αγώνων των εργαζόμενων, θυμήθηκαν όλοι τους ξαφνικά το ιερό δικαίωμα στην δουλειά των απεργοσπαστών. Τα ΜΜΕ λοιπόν βάλανε και πάλι σε λειτουργία τη γνωστή μηχανή της παραπληροφόρησης. Στάθηκαν και αυτή τη φορά στο ύψος του ρόλου που με τόσο ζήλο έχουν αναλάβει. Να υπηρετούν πιστά το σύστημα της ρεμούλας. Ένα σύστημα που με τη σειρά του ανταμείβει τα ΜΜΕ με δημόσια έργα και παχυλά τραπεζικά δάνεια, με την εγγύηση βέβαια του ελληνικού δημοσίου, δηλαδή του ίδιου του λαού. Γιατί όπως γνωρίζουμε πίσω από τα ΜΜΕ βρίσκονται μεγαλοεργολάβοι, μεγαλοεκδότες, μεγαλοκαλανάρχες και φυσικά οι «αξιότιμοι» κύριοι τραπεζίτες. Με τα καλοταϊσμένα παπαγαλάκια τους έδωσαν όλο αυτό το διάστημα ρεσιτάλ κατασυκοφάντησης του απεργιακού αγώνα των χαλυβουργών. Βέβαια υπήρξαν και οι λιγοστές έντιμες φωνές δημοσιογράφων, που στάθηκαν στο πλευρό των απεργών.

Ιερό το δικαίωμα της εργασίας για τους απεργοσπάστες;

Δεν αναγνωρίζουμε κανένα «δικαίωμα στη δουλειά» των απεργοσπαστών, τη στιγμή που βρίσκεται σε εξέλιξη μια απεργία για το ιερό δικαίωμα των εργαζόμενων να διατηρήσουν τις δουλειές τους, καθώς και των απολυμένων να τις ξανακερδίσουν.
Ο εργαζόμενος δεν έχει άλλο όπλο τα χέρια του, παρά μόνο το της απεργίας.
 Συνήθως μάλιστα οι πιο ήπιες διαπραγματεύσεις οδηγούνται σε αδιέξοδο, δεδομένης της αρπακτικής διάθεσης της εργοδοσίας. Το όλο ζήτημα είναι καθαρά ταξικό.
 Η γνωστή προαιώνια διαμάχη κεφάλαιου και εργασίας.
Ας μη ξεχνάει άλλωστε η εργατική τάξη ότι τα κέρδη των βιομήχανων στηρίζονται πάντα στην υπεραξία που απομυζούν ως παράσιτα στο σώμα της εργατικής δύναμης. Όταν κερδίζει μια τάξη, χάνει η άλλη και αντίστροφα.

Στην αναμπουμπούλα ο λύκος χαίρεται

Μέσα σε αυτή λοιπόν τη πρωτοφανή οικονομική κρίση, οι βιομήχανοι βρήκανε την ευκαιρία να υφαρπάξουν όλες τις κατακτήσεις της εργατικής τάξης. Εξάλλου είναι γνωστή η ρύση «στην αναμπουμπούλα ο λύκος χαίρεται». Αρπάξανε τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας και τις έκαναν ατομικές, τον κατώτατο μισθό, τη μετενέργεια, τη διαιτησία, την νόμιμη αποζημίωση, το 8ωρο, τα επιδόματα, την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, μισθούς και συντάξεις, το δικαίωμα στην ίδια τη ζωή. Ο κύριος Βενιζέλος μάλιστα απεκάλυψε κατόπιν εορτής βέβαια, ότι ο ΣΕΒ υπαγόρευσε στη τρόικα πίσω από κλειστές πόρτες, τα μέτρα για την διάλυση των εργασιακών σχέσεων. Εξοργίζει η ετεροχρονισμένη, υποκριτική ειλικρίνεια του αρχηγού του ΠΑΣΟΚ, ενός κόμματος διεφθαρμένου μέχρι το μεδούλι και με βεβαρημένο ιστορικό κατά του δύσμοιρου λαού. Στην απεργία λοιπόν της χαλυβουργίας, όλοι ενωμένοι, βιομήχανοι, τριμερής κυβέρνηση, δικαστική και κατασταλτική εξουσία, χρησιμοποιώντας τους απεργοσπάστες-εφιάλτες, τα τσιράκια της εργοδοσίας, καθώς και τα βρόμικα ΜΜΕ, συνωμότησαν ενάντια στον ηρωικό αυτό αγώνα. Τα έχουμε ξαναδεί το έργο αυτό, άπειρες φορές στη πολυκύμαντη ιστορία της εργατικής τάξης, όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και παγκόσμια.

Η εργατική τάξη πρέπει να βγάζει τα μαθήματα μέσα απο τους αγώνες της

 Και ενώ το βιομηχανικό κεφάλαιο ξέρει καλά τη δουλειά του και βγάζει τα ιστορικά μαθήματα προς όφελός του, η εργατική τάξη εμποτισμένη από την αστική ιδεολογία της αντίπαλης άρχουσας τάξης, λειτουργεί συχνά διασπασμένη και χωρίς στρατηγικό σχέδιο.

Βέβαια η οικονομική δυσπραγία των αγωνιζόμενων χαλυβουργών και ο περιορισμός της απεργίας τους στο δικό τους εργοστάσιο ήταν κύρια αιτία της αναστολής της πολύμηνης απεργιακής τους δράσης.
Πώς να αντέξουν οι χαλυβουργοί και οι οικογένειες τους μετά από 9 μήνες στερήσεων, βλέποντας μάλιστα τον αγώνα τους να εγκλωβίζεται στους τέσσερεις τοίχους του εργοστασίου τους και να μην επεκτείνεται, όπως οι αντικειμενικές συνθήκες επιτακτικά απαιτούσαν;

Ο ρόλος του σωματείου της  χαλυβουργίας στο Βόλο

Το πρώτο που έπρεπε να γίνει ήταν η άμεση επέκταση της απεργιακής κινητοποίησης της χαλυβουργίας Ασπρόπυργου στη χαλυβουργεία Βόλου του Μάνεση.
Το σωματείο χαλυβουργίας του Βόλου δεν είναι άμοιρο ευθυνών.
Η έλλειψη αλληλεγγύης προς τους συναδέλφους τους στον Ασπρόπυργο Αττικής, με τους οποίους τους ενώνουν κοινά συμφέροντα, θα μείνει στη ιστορία σαν μια μελανή σελίδα στον υπεράνθρωπο και δίκαιο αυτό αγώνα.
Από τη στιγμή που ο εργοστασιάρχης Μάνεσης διέσπασε τους εργάτες των δύο εργοστασίων, σε δύο αντιμαχόμενα στρατόπεδα, αυτόματα κατάφερε το πρώτο χτύπημα στην απεργία. Το «διαίρει και βασίλευε» και εδώ σε όλο του το μεγαλείο.
Το σωματείο του Βόλου με το να αποδεχτεί δουλικά και αδιαμαρτύρητα τις νέες ελαστικές συνθήκες εργασίας που επέβαλε στους εργαζόμενους ο βιομήχανος, αυτόματα δημιούργησε ένα κλίμα αντιπαλότητας μεταξύ των εργαζόμενων των δύο εργοστασίων.
Η μη επέκταση ενός αγώνα σε άλλα εργοστάσια και χώρους δουλειάς, εμπεριέχει πάντα το σπέρμα της μελλοντικής αποτυχίας του.
Αυτό μας διδάσκει η μακρά ιστορία του εργατικού κινήματος από τότε που ο καπιταλισμός ανέτειλε έως σήμερα που βρίσκεται στα τελευταία του.
Αυτό πρέπει να κατανοεί πάντα η ηγεσία των εργατικών κινητοποιήσεων και να προσπαθεί με νύχια και με δόντια να μεταδίδει την απεργιακή φλόγα παντού και μακριά από μικροκομματικές αγκυλώσεις.

Η αλληλεγγύη το όπλο των λαών- Γενική απεργία διαρκείας

 Αλλά η οποιαδήποτε κριτική των εργατικών αγώνων θα αναπτυχθεί την κατάλληλη στιγμή.
Η συνταγή της επιτυχίας της πάλης της εργατικής τάξης περνάει μέσα από την αλληλεγγύη και την επέκταση των απεργιακών κινητοποιήσεων προς όλες τις κατευθύνσεις. Αυτό αποτελεί ένα πολύτιμο απόφθεγμα στην Ελλάδα και σε όλο το πλανήτη.
Δεν αρκεί μόνο η συμπαράσταση, υλική και ηθική, από κινήματα, κόμματα, άτομα και συλλογικότητες. Είναι βέβαια καλοδεχούμενη αλλά αποσπασματική.  
Η μόνο διέξοδος στον  ηρωικό αγώνα των χαλυβουργών θα ήταν το δίχως άλλο, η μετεξέλιξη του σε γενική απεργία διάρκειας.

Οι μπλόφες των αδίστακτων καπιταλιστών

Ο βιομήχανος Μάνεσης απειλούσε το τελευταίο καιρό, με κλείσιμο του εργοστασίου στον Ασπρόπυργο, γιατί δήθεν ήταν ζημιογόνο. Το είχε δίπορτο με το εργοστάσιο του Βόλου να υπερλειτουργεί προκειμένου να κάνει τη δουλειά του. Ταυτόχρονα εξασφάλιζε λιμάνι για εισαγωγές- εξαγωγές στην θαλασσα μπροστά απο το εργοστάσιο Ασπροπύργου.
 Τώρα που η απεργία ανεστάλη και άρχισε να λειτουργεί πάλι το εργοστάσιο του Ασπρόπυργου έπαψε να είναι πλέον ζημιογόνο ;
Μήπως στο εξής θα λειτουργεί αφιλοκερδώς;
Σε ποιους τα πουλάνε αυτά τα παραμύθια οι βιομήχανοι;
Οι παραγγελίες του εσωτερικού μπορεί να μειώθηκαν λόγω της οικονομικής κρίσης, αλλά αυξήθηκαν συγχρόνως οι παραγγελίες του εξωτερικού.


Ποτέ το κεφάλαιο δε λειτουργεί για τη ψυχή της μάνας του. Τα κέρδη του είναι πάνω από τις ανθρώπινες ζωές. Αν δεν κερδίζει ή βάζει λουκέτο ή μεταφέρει το εργοστάσιο σε άλλες χώρες με μεροκάματα πείνας. Την πρωτόγνωρη αυτή οικονομική κρίση το κεφάλαιο τη φορτώνει παγερά και ανερυθρίαστα στις πλάτες των εργαζόμενων.

Τι να κάνουμε;

 Εμείς το 99% της κοινωνίας τι κάνουμε;
 Απλούστατα ανασυντασσόμαστε και βγάζουμε τα μαθήματα από τις μάχες που δίνουμε.
 Ακούμε μόνο τη φωνή της ταξικής μας συνείδησης.
Γνωρίζουμε ότι ο δρόμος που ακολουθούμε είναι δύσβατος. Αλλά γνωρίζουμε επίσης ότι δεν έχουμε ευκολότερη λύση για τη τελική νίκη.
Ο άνεμος είναι ούριος στα πανιά μας. Τίποτε δε τελείωσε όλα τώρα αρχίζουν.

Μ.Λ., Κίνημα Δεν Πληρώνω
www.kinimadenplirono.gr
Καυτατζόγλου 35- Αθήνα, Πατήσια
τηλ 2110192839

Κυριακή 29 Ιουλίου 2012

ΓΕΡΜΑΝΟΙ ΚΕΦΑΛΑΙΟΚΡΑΤΕΣ, ΟΙ ΓΕΡΟΛΑΔΑΔΕΣ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ ΜΑΣ

Posted by ΚΙΝΗΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΑ ΚΑΤΩ Κυριακή, Ιουλίου 29, 2012

 Το γερμανικό κεφάλαιο καλοπερνά εν μέσω οικονομικής κρίσης ενώ ο γερμανικός λαός υποφέρει.

Η Γερμανία αποτελεί την ισχυρότερη οικονομική δύναμη της ευρωζώνης. Ακολουθούν η Γαλλία, Ιταλία και Ισπανία. 
Και ενώ η Ισπανία και η Ιταλία βυθίζονται σε πρωτοφανή ύφεση και ανεργία και η απόδοση των ομολόγων τους τραβάει την ανηφόρα, η Γερμανία επωφελείται από την κατρακύλα των εταίρων της στην Ευρωζώνη.
Το εξαγωγικό εμπορικό πλεόνασμα της Γερμανίας ανέρχεται σε 100 δις το χρόνο τη στιγμή που γκρινιάζει για τα 8,7 δις που καλείται να συνεισφέρει στον ESM0 (Ευρωπαϊκός μηχανισμός στήριξης της Ευρωζώνης).
Η Γερμανία διαθέτει νόμισμα (το ευρώ) που είναι πιο ανταγωνιστικό για τις εξαγωγές της απ’ ότι θα ήταν το μάρκο της. Δηλαδή η συναλλαγματική της ισοτιμία είναι ασθενέστερη απ’ αυτή που είχε με το εθνικό της νόμισμα. Η Γερμανία λοιπόν με νόμισμα 20% πιο αδύνατο από το μάρκο εισπράττει τα υψηλά οφέλη της ανταγωνιστικότητας αλλά και της σκληρής λιτότητας που επιβάλλει ο νόμος της ζούγκλας και πάλι. 

Όποιος φάει τον άλλο στην ευρωζώνη της «αλληλεγγύης».

Και δεν είναι μόνο τα κέρδη από τις εξαγωγές της υπερδύναμης Γερμανίας, της κυρίας Μέρκελ, εν μέσω οικονομικής κρίσης τα κεφάλαια που εισρέουν στη Γερμανία από τις χειμαζόμενες οικονομίες της Ευρώπης λόγω πανικού και ανασφάλειας είναι ανυπολόγιστα.
Βεβαίως ο λαός της Γερμανίας βλέπει καθημερινά το βιοτικό του επίπεδο να κατακρημνίζεται και ουδεμία αλλαγή αισθάνεται να συμβαίνει στη ζωή του προς το καλύτερο. Είναι εξ άλλου νόμος του βάρβαρου καπιταλισμού τα κέρδη των επιχειρήσεων και των τραπεζών να είναι αντιστρόφως ανάλογα με την ευημερία των λαών.

ΚΙΝΗΜΑ ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ
ΓΡΑΦΕΙΑ: ΚΑΥΤΑΤΖΟΓΛΟΥ 35- ΠΑΤΗΣΙΑ- ΗΣΑΠ ΑΓ.ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ
ΚΑΘΕ ΤΡΙΤΗ 7 μμ ΑΝΟΙΧΤΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ
Τηλ  2110192839

Σάββατο 28 Ιουλίου 2012

Πρόσω ολοταχώς για διάλυση πάει η Ευρωζώνη

Posted by ΚΙΝΗΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΑ ΚΑΤΩ Σάββατο, Ιουλίου 28, 2012
της Μ.Λ. , Κίνημα Δεν Πληρώνω

Ο καπιταλισμός είναι ένα σύστημα ανάλγητο και διεφθαρμένο.
 Σκάβει επίμονα τον ίδιο του το λάκκο, παίρνοντας σκληρά μέτρα κατά της ανθρωπότητας. Σαν να έχασε ξαφνικά τα λογικά του και οδηγείται ολοταχώς προς τη καταστροφή του. Πότε στην ιστορική του πορεία δεν ήταν καλοπροαίρετος.
  Τίποτα δεν χάρισε στους εργαζόμενους. Τα κατέκτησαν όλα με τους αγώνες τους.
Από το 8ώρο και τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας μέχρι το δικαίωμα της αποζημίωσης στην απόλυση από την εργασία. Η άλλοτε πανίσχυρη Ευρωπαϊκή Ένωση και Ευρωζώνη των επιδοτήσεων, μέσα στη τελευταία πρωτοφανή οικονομική κρίση, έδειξε το πραγματικό της αναιμικό της πρόσωπο. Ένα συνονθύλευμα τραπεζών, πολυεθνικών εταιριών και αγορών κεφαλαίου που βρίσκεται σε κρίση πανικού. Τα κέρδη τους απειλούνται από τις δικές τους ανομίες, τα τοξικά παράγωγα, τα δομημένα ομόλογα, τις φούσκες, τα ασφάλιστρα χρεοκοπίας χωρών (CDS).
Την Ελλάδα, οι ύαινες των αγορών και των τραπεζών, την είδαν σαν ένα απλό ορεκτικό. Άρχισαν σιγά σιγά να τρομοκρατούν το λαό προκειμένου να τον βάλουν χωρίς τη θέληση του στο μηχανισμό στήριξης, ΔΝΤ – ΕΕ – ΕΚΤ.  
«Ή μπαίνεις ή καταστρέφεσαι ολοκληρωτικά» μας είπαν.
 Εκβίασαν και τα κατάφεραν. Ο λαός εκβρόντητος, τους άφηνε σιγά σιγά να του παίρνουν πίσω κατακτήσεις αιώνων. Χιλιάδες οργισμένων διαδηλωτών ξεχύθηκαν στους δρόμους και στις πλατείες για να διεκδικήσουν τα αυτονόητα, νε περιφρουρήσουν τα κεκτημένα. Λεηλάτησαν μισθούς, συντάξεις, προνομιακά επιδόματα, φοροαπαλλαγές, το εφάπαξ, τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας, την παιδεία, την υγεία, το δικαίωμα στην ίδια τη ζωή. Οι δανειστές φόρεσαν στο λαό μας τις χειροπέδες της υλικής και πνευματικής σκλαβιάς και επέβαλαν σκληρά μέτρα λιτότητας με επακόλουθο ύφεση, ανεργία, φτώχεια. Ταπεινώνουν και σέρνουν τους πολίτες στις ουρές συσσιτίων, τους κόβουν εκδικητικά το ηλεκτρικό ρεύμα, ρίχνοντας τους στο σκοτάδι. Κατεβάζουν κι άλλο το αφορολόγητο όριο στις 5000 ευρώ το χρόνο και επιβάλουν επαίσχυντο χαράτσι στην ακίνητη περιουσία εκβιάζοντας τους «παραβάτες» που αδυνατούν να πληρώσουν, με τη διακοπή του ρεύματος στο σπίτι του.  
Οι τράπεζες εξευτελίζουν τους πολίτες, χρησιμοποιώντας εισπρακτικές εταιρείες, προκειμένου να αποσπάσουν τις δόσεις των τοκογλυφικών δανείων τους και απειλούν με κατασχέσεις.
 Πρόσφατα μετά από 2 μνημόνια, εμπνεύστηκαν και νέο πακέτο μέτρων 11,6 δις για τα έτη 2013-2014 που αφορά συντάξεις, εφάπαξ και κοινωνικά επιδόματα κυρίως. Δεν γνωρίζουν φαίνεται τη γνωστή ρήση «ουκ αν λάβεις παρά του μη έχοντος». Έχουν οδηγήσει χιλιάδες απελπισμένους πολίτες στην αυτοκτονία, χωρίς να νοιώσουν τη παραμικρή τύψη γι’αυτό. Ξέρουν πολύ καλά ότι ένας πεινασμένος λαός και χωρίς αξιοπρέπεια είναι χειραγωγήσιμος. Ξεχνάνε όμως ότι το λαβωμένο ζώο γίνεται συνήθως επιθετικό και επικίνδυνο. Μετά από την Ελλάδα, την Πορτογαλία και την Ιρλανδία η γνωστή πια Τρόικα έβαλε στο μάτι, εκτός από τη Κύπρο και μεγάλες δυνάμεις της Ευρωζώνης, την Ισπανία και την Ιταλία και έπεται συνέχεια.

Η Ισπανία βρίσκεται ένα βήμα πριν από τη πλήρη προσφυγή στο μηχανισμό διάσωσης, καθώς η Βαλένθια, η Μούρθια και η Καταλονία ζητάνε βοήθεια για τα υπέρογκα χρέη τους. Στη τελευταία Σύνοδο Κορυφής στις Βρυξέλλες υπήρξε ενθουσιασμός λόγω της απόφασης για άμεση ανακεφαλαιοποίηση των Ισπανικών τραπεζών και μάλιστα χωρίς τα ποσά να επιβαρύνουν το χρέος της χώρας. Ο Ραχόι ανακοίνωσε περικοπές 65 δις την ίδια μέρα σε βάρος του ισπανικού λαού προκειμένου να ικανοποιήσει τους δανειστές. Παρόλα αυτά τα γνωστά μας CDS (ασφάλιστρα κινδύνου έναντι χρεοκοπίας) δεν ακολούθησαν τον ενθουσιασμό της υπογραφής της συμφωνίας αλλά αντίθετα ξεπέρασαν τις 600 μονάδες βάσης και συνεχίζουν την αυξητική τους πορεία. Η Ισπανία λοιπόν βρίσκεται στο έλεος των αγορών και ακολουθεί τα ίχνη της Ελλάδας με την απόδοση δεκαετών ομολόγων να φτάνει στα 7,5%, 25% ανεργία και 50% ανεργία των νέων. Ο Ισπανικός λαός είναι ένας λαός περήφανος με σπουδαίους αγώνες στο διάβα της ιστορίας του. Βγαίνει κατά χιλιάδες στους δρόμους για να ανακόψει τα αρπακτικά που επιτίθενται στις κατακτήσεις του. Η αντίδραση της άρχουσας τάξης και του υπηρετικού της πολιτικού προσωπικού είναι λυσσαλέα. Ο κατασταλτικός της μηχανισμός χρησιμοποιεί ακόμα και πλαστικές σφαίρες, θέτοντας σε κίνδυνο τη ζωή των διαδηλωτών. Αλλά ο Ισπανικός λαός δεν κάνει πίσω και συνεχίζει με θάρρος περισσό να αγωνίζεται για τη ζωή του αγνοώντας τους κινδύνους.

Στη διπλανή μεγάλη Ιταλία, η ιστορία και εκεί είναι πανομοιότυπη. Kαμία πρωτοτυπία της άρχουσας τάξης. Τα ίδια σκληρά μέτρα λιτότητας. Η Σικελία βρίσκεται σε χρεοκοπία και την αποκαλούν μικρή Ελλάδα λόγω του ψηλού της χρέους. Δέκα άλλες μεγάλες πόλεις κυρίως του νότου της Ιταλίας απειλούνται με χρεοκοπία. Οριζόντιες περικοπές επιβάλλονται και στην Ιταλία απέναντι στα συνήθη υποζύγια. Επίσης πληθαίνουν τα σενάρια για πρόωρες εκλογές προκειμένου να αναβαπτιστούν οι πολιτικού και να λυθούν τα χέρια τους για ακόμα σκληρότερα μέτρα λιτότητας. Ο λαός και εκεί αντιστέκεται.
 Κοινή γαρ η τύχη όλων των λαών κοινά και τα συμφέροντά τους. Ζούμε ιστορικές στιγμές στην Ευρώπη αλλά και σ’όλο το πλανήτη.
Οι δοκιμαζόμενοι λαοί αποτελούν την πλειοψηφία το 99%.
Ας το καταλάβουν και ας νοιώσουν την πραγματική τους δύναμη που είναι απεριόριστη. Κάποια στιγμή θα ξεχυθούν πιο δυναμικά τα πλήθη των εξεγερμένων στους δρόμους. Είναι νομοτελειακή συνέπεια της πάλης των τάξεων. Το ζήτημα είναι να οργανώνονται, να βάζουν στόχους και να τους πραγματοποιούν. Να συνειδητοποιήσουν τα βήματα που πρέπει να κάνουν. Να έχουν υπομονή και επιμονή γιατί ο αγώνας τους είναι μαραθώνιος και όχι κατοστάρι. Δεν υπάρχει άλλος δρόμος για την υλική και πνευματική μας απελευθέρωση,
Τα όνειρά μας είναι πανανθρώπινα.
 Χαμένος είναι ένας αγώνας που δεν δόθηκε ποτέ.

 Έχουμε το δίκιο με το μέρος μας. Η νίκη είναι πλέον ορατή.

Πέμπτη 19 Ιουλίου 2012

ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΜΙΑ ΝΕΑ ΣΕΙΣΑΧΘΕΙΑ

Posted by ΚΙΝΗΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΑ ΚΑΤΩ Πέμπτη, Ιουλίου 19, 2012

ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΜΙΑ ΝΕΑ ΣΕΙΣΑΧΘΕΙΑ

Του Ηλία  Παπαδόπουλου,  Οικονομολόγου 

Χρήμα και Χρηματοοικονομικά προϊόντα

Το χρήμα αποτελεί το κοινώς αποδεκτό μέσο συναλλαγών και ανταλλαγής σε μία κοινωνία. Αποτελεί μέτρο υπολογισμού αξίας, μέσο πληρωμών και μέσο διακράτησης πλούτου. Το εκάστοτε μέσο συναλλαγών που χρησιμοποιείται μας προσφέρει σημαντικές πληροφορίες σε σχέση με τον πολιτισμό, τα ήθη, τα έθιμα, τον καταμερισμό της κοινωνικής εργασίας και το γενικότερο επίπεδο οικονομικής οργάνωσης των κοινωνιών. Ένας από τους δημοφιλέστερους τύπους χρήματος διαχρονικά ήταν τα πολύτιμα μέταλλα, καθώς και κάποια φυσικά αγαθά και προϊόντα όπως π.χ. τα όστρακα, τα ζώα κ.α.. Κοινό χαρακτηριστικό των τύπων χρήματος που προαναφέραμε είναι ότι εμπεριείχαν εμπορευματική αξία ίση ή σχεδόν ίση με την συναλλακτική τους αξία. Ο τύπος του χρήματος που έχει αυτή την ιδιότητα ονομάζεται περιεκτικό χρήμα.
Τα τελευταία πενήντα χρόνια και ιδίως μετά την εγκατάλειψη του κανόνα του Χρυσού, το χρήμα άρχισε να χάνει και τα τελευταία ψήγματα της περιεκτικής του ιδιότητας. Πλέον το χρήμα έχει καταστεί πλήρως παραστατικό καθώς ούτε ενσωματώνει εμπορευματική αξία ισοδύναμη της συναλλακτικής του, αλλά ούτε και έχει σαφές αντίκρισμα σε αποθέματα πραγματικών αξιών, προϊόντων ή αγαθών. Η μετάβαση από το περιεκτικό στο παραστατικό χρήμα μπορεί να απελευθέρωσε μεσοπρόθεσμα το χρηματοοικονομικό σύστημα δημιουργώντας πρωτοφανή ανάπτυξη της παγκόσμιας οικονομίας, μακροπρόθεσμα όμως οδήγησε σε μεγάλη νομισματική αστάθεια και συντέλεσε στην πρωτοφανή συσσώρευση πλούτου στα χέρια του παγκόσμιου χρηματιστικού κεφαλαίου.
Τα χρηματοδοτικά ή χρηματοοικονομικά προϊόντα όπως τα ομόλογα, οι ομολογίες, τα αμοιβαία κεφάλαια, τα παράγωγα και αξιόγραφα όπως οι μετοχές δεν είναι χρήμα διότι δεν αποτελούν ευρέως αποδεκτό μέσο συναλλαγών και πληρωμών. Η έμφυτη απληστία του διεθνούς χρηματιστικού κεφαλαίου οδήγησε στην τεράστια διασπορά σύνθετων χρηματοοικονομικών προϊόντων υψηλού ρίσκου στην παγκόσμια οικονομία πυροδοτώντας την βαθειά  οικονομική κρίση που βιώνουμε σήμερα.

Χρέος, η κινητήρια μα φυγόκεντρη δύναμη του καπιταλισμού

Αν η υπερεκμετάλλευση της ανθρώπινης εργασίας αποτελεί την καύσιμη ύλη του καπιταλισμού, ο κύκλος της αναπαραγωγής του χρέους είναι ο νόμος της φυγόκεντρης κίνησής του και εν τέλει του εκτροχιασμού του. Η σημασία της δημιουργίας ολοένα και αυξανόμενου χρέους στον καπιταλισμό είναι ζωτική. Αυτό συμβαίνει διότι η αποτελεσματική λειτουργία του συστήματος απαιτεί την ύπαρξη ενός σημαντικού ετεροχρονισμού. Ο ετεροχρονισμός συνίσταται στο γεγονός ότι στον καπιταλισμό, η διανομή προηγείται του οικονομικού αποτελέσματος της παραγωγής, σε αντίθεση με τα προϋπάρχοντα συστήματα οικονομικής οργάνωσης της κοινωνίας όπου συνέβαινε το αντίστροφο. Για παράδειγμα, ας σκεφτούμε έναν επίδοξο επενδυτή στον τομέα της κλωστοϋφαντουργίας. Ο επιχειρηματίας, προκειμένου να αντλήσει πόρους για να χρηματοδοτήσει την επένδυσή του, καταφεύγει στο χρηματοπιστωτικό σύστημα για να δανειστεί κεφάλαια. Με το δάνειο αυτό, ο επιχειρηματίας προκαταβάλλει τις αμοιβές των συντελεστών παραγωγής και τους τόκους (διανομή). Η επιτυχία του χρηματοδοτικού κυκλώματος προϋποθέτει ότι ο βιοτέχνης θα καταφέρει να πουλήσει τα προϊόντα του (οικονομικό αποτέλεσμα της παραγωγής) βγάζοντας επαρκή κέρδη ώστε να καταβάλλει και τα χρεωλύσια.
Μπορούμε να αντιληφθούμε λοιπόν ότι το χρέος κινεί την καπιταλιστική παραγωγή. Η συσσώρευση κεφαλαίων και η τοποθέτησή τους σε επικερδείς επενδύσεις δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί χωρίς συμβάσεις χρέους μεταξύ ενός κυκλώματος οικονομούντων ατόμων. Μέσω του χρέους ουσιαστικά μεταφέρεται αξία από το μέλλον στο παρόν. Θυσιάζεται μελλοντική αξία για παρούσα αξία, με την ελπίδα ότι η παρούσα αξία θα αποφέρει επαρκές οικονομικό αποτέλεσμα στο μέλλον. Οι τράπεζες λοιπόν, ως παντεπόπτης του παγκόσμιου πλούτου και διαχειριστής των καφαλαιακών ροών, καθίστανται ο απόλυτος κυρίαρχος. Μέσω του μηχανισμού παροχής πιστώσεων που αντιστοιχούν μόνο κατ’ ελάχιστον σε υπάρχουσες αποταμιεύσεις, δημιουργούν πλασματικό χρήμα υποθηκεύοντας την οικονομική βιωσιμότητα της κοινωνίας. Μέσω της αγοράς κρατικών ομολόγων δημιουργούν σχέσεις οικονομικής εξάρτησης και εξουσιάζουν ολόκληρους λαούς.
Το δημόσιο χρέος της Ελλάδας βασίστηκε σε αυτόν τον ιμπεριαλιστικό μηχανισμό. Οι εγχώριες κυβερνήσεις-μαριονέττες, εκτελώντας άνωθεν εντολές, δανείστηκαν αφειδώς τα τελευταία χρόνια για να καλύψουν τρύπες του προϋπολογισμού που δημιουργήθηκαν από μίζες και κατασκευασμένα στοιχεία. Τα χρήματα από τα δάνεια ως επί το πλείστον κατέληξαν είτε στις τσέπες των «εθνικών ευεργετών» μας και του πολιτικού τους προσωπικού μέσω υπερκοστολογημένων έργων και επενδύσεων, είτε στις τσέπες των τραπεζιτών μέσω εξόφλησης τόκων. Οι κυβερνήσεις της χώρας μας, εφάρμοσαν απόλυτα συνειδητά πολιτικές γιγάντωσης της οικονομικής μας εξάρτησης από τους διεθνείς τοκογλύφους. Με τον τρόπο αυτόν άνοιξαν τον δρόμο για να εισβάλλουν ανενόχλητες οι δυνάμεις του οικονομικού επεκτατισμού και να λεηλατήσουν έναν ολόκληρο λαό. 

Διαγραφή του Δημόσιου χρέους – Εθνικοποίηση των τραπεζών!
 
Το Κίνημα Δεν Πληρώνω υποστηρίζει ότι το δημόσιο χρέος πρέπει να διαγραφεί μονομερώς, χωρίς καμία διαπραγμάτευση. Πέραν της θεωρίας όμως, καλούμε τον λαό να ανυπακούσει συλλογικά και οργανωμένα αρνούμενος να πληρώσει το δημόσιο χρέος στην πράξη. Η άρνηση πληρωμών περιλαμβάνει την άρνηση πληρωμής οποιουδήποτε τέλους και χαρατσιού πηγαίνει στους τραπεζίτες ή σε κρατικές δαπάνες αμφιβόλου προορισμού. Υποστηρίζουμε ότι οι εμπορικές τράπεζες καθώς και η Κεντρική τράπεζα πρέπει να εθνικοποιηθούν κάτω από λαϊκό έλεγχο και χωρίς αποζημίωση. Μόνο με τον τρόπο αυτόν θα μπορέσει ο λαός να πάρει υπό τον έλεγχό του τα οικονομικά εργαλεία που θα τον βοηθήσουν να αλλάξει τις δομές της κοινωνικής οργάνωσης.
Είμαστε το 99% του πληθυσμού και παράγουμε όλο τον πλούτο.
Δεν τους χρωστάμε τίποτα – Αυτοί μας χρωστούν! 

Σεισάχθεια - Διαγραφή του ιδιωτικού χρέους

Στην αρχαία Αθήνα, ο προοδευτικός για την εποχή Σόλων προέβη στην εφαρμογή ενός τολμηρού μεταρρυθμιστικού σχεδίου με στόχο να αποτρέψει το ξέσπασμα ενός εμφυλίου πολέμου με ταξικά χαρακτηριστικά και να επαναφέρει την κοινωνική συνοχή της πολιτικής κοινότητας της Αθήνας. Μέλημά του δεν ήταν βέβαια να προωθήσει τη δημιουργία μίας αταξικής κοινωνίας. Ίσα ίσα, αυτό που θέλησε ήταν να προασπίσει την ταξική διαστρωμάτωση αλλά με πιο δημοκρατικό προφίλ, θέτοντας τους όρους για την εγκαθίδρυση ενος καθεστώτος «δίκαιης ανισότητας» (όσο οξύμωρο και αν ακούγεται).
Πριν την απαγόρευσή της από το Σόλωνα, ίσχυε ο θεσμός της υποδούλωσης για χρέη. Ο δανειολήπτης δηλαδή έβαζε ως υποθήκη την ελευθερία του με αποτέλεσμα αν δεν μπορούσε να ξεπληρώσει να καθίσταται δούλος του δανειστή του.
Η κατάσταση αυτή όμως, διατάρασσε το κοινό περί δικαίου αίσθημα των φτωχότερων στρωμάτων και απειλούσε την κοινωνική συνοχή της Αθήνας. Ο Σόλων λοιπόν εφάρμοσε έναν νόμο σύμφωνα με τον οποίον όλα τα χρέη των ιδιωτών προς τους ιδιώτες και το δημόσιο διαγράφτηκαν. Ο νόμος αυτός ίσχυσε και αναδρομικά αφού όσοι είχαν ήδη υποδουλωθεί για χρέη απελευθερώθηκαν. Η νομοθετική ρύθμιση των χρεών έμεινε γνωστή στην ιστορία ως σεισάχθεια (σείω το άχθος).
Όπως φαίνεται και από την αρχαία Αθήνα, η άρχουσα τάξη φοβήθηκε την εξέγερση των δούλων κι έτσι τους απάλλαξε από τα χρέη. Παρόλα αυτά, η μεταρρύθμιση αυτή δεν είχε ως στόχο την οριστική κατάργηση της δουλείας, αλλά την αποτίναξη των χρεών από τους δούλους. Η ιστορία μας απέδειξε για μία ακόμη φορά το πόσο φοβάται η άρχουσα τάξη την οργή των καταπιεσμένων.
Ως Κίνημα Δεν Πληρώνω, πιστεύουμε ότι ο λαός θα πρέπει μέσα από συλλογικό αγώνα να κερδίσει μία νέα σεισάχθεια. Τασσόμαστε υπέρ της διαγραφής των ιδιωτικών χρεών των συμπολιτών μας και των μικρομεσαίων επιχειρήσεων προς τις τράπεζες και το Δημόσιο. Τα νομικά πρόσωπα ιδιωτικού δικαίου υψηλής κεφαλαιοποίησης όπως οι τράπεζες και οι μεγάλες εταιρίες δε θα πρέπει φυσικά να απαλλαγούν από τα χρέη τους. Αντιθέτως θα πραγματοποιηθεί έλεγχος των βιβλίων τους, αποτίμηση των στοιχείων του ενεργητικού τους και αποζημίωση προς τον λαό που θα προσδιοριστεί μετά από αυτή την διαδικασία. Το επόμενο βήμα θα περιλαμβάνει την εθνικοποίηση των ωφέλιμων για το κοινωνικό συμφέρον εταιριών κάτω από εργατικό έλεγχο και χωρίς αποζημίωση.
Ο λαός θα πρέπει να κατανοήσει ότι δεν χρωστάει τίποτα στους εκμεταλλευτές του. Μέσω της ανάλυσής που προηγήθηκε προσπαθήσαμε να καταστήσουμε σαφές ότι η μόνη δίκαιη και κοινωνικά συμφέρουσα λύση είναι η μονομερής διαγραφή του Δημόσιου και του ιδιωτικού χρέους ως πρώτο βήμα για την εγκαθίδρυση μίας δίκαιης κοινωνίας δίχως εκμετάλλευση. Για να το επιτύχουμε αυτό όμως θα πρέπει να αγωνιστούμε συλλογικά και οργανωμένα. Ας αποτινάξουμε λοιπόν τις όποιες αυταπάτες έχουμε και ας εγερθούμε στο ύψος της ιστορικής μας ευθύνης!!

Δεν ζητάμε εκπτώσεις, δεν κάνουμε συμβιβασμούς, τα θέλουμε όλα!!
ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ ΤΩΡΑ! για να πάρουμε τις ζωές μας πίσω!
 
Κίνημα Δεν Πληρώνω
Καυτατζόγλου 35, Αθήνα, ΤΚ:11144
211 0192839
mail: epitropes2010@gmail.com



Πέμπτη 5 Ιουλίου 2012

Ή εμείς ή αυτοί!!

Posted by ΚΙΝΗΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΑ ΚΑΤΩ Πέμπτη, Ιουλίου 05, 2012

Ή εμείς ή αυτοί!!

Η μετεκλογική περίοδος στην Ελλάδα και η κατ’επίφαση έκφραση της δημοκρατικής βούλησης του λαού μέσα από τις εκλογές, έχουν σκεπάσει με ένα πέπλο φαινομενικής ηρεμίας την ελληνική κοινωνία. Το κλίμα αυτό είναι όμως παραπλανητικό και αναπαράγεται με έντεχνο τρόπο από τα καθεστωτικά ΜΜΕ και τον αστικό προπαγανδιστικό μηχανισμό. 

Κάτω από το πέπλο της ψεύτικης γαλήνης, η ελληνική κοινωνία κοχλάζει.
 
Αυτοκτονίες – Φτώχεια – Εξαθλίωση

Το Κίνημα Δεν Πληρώνω έρχεται καθημερινά σε επαφή με δεκάδες συμπολίτες μας και έχει αποκτήσει μία σφαιρική αντίληψη της ζοφερής κατάστασης. Εκατοντάδες συνάνθρωποί μας έχουν φτάσει στα όρια της απόγνωσης καθώς η πραγματικότητα που βιώνουν είναι απελπιστική. Αυτό γίνεται εύκολα αντιληπτό ακόμη και με μία απλή βόλτα στους δρόμους των ελληνικών πόλεων.
Τελευταία, συναντάμε ολοένα και περισσότερους συνανθρώπους μας που βρίσκονται στα πρόθυρα της αυτοκτονίας. Άλλοι συμπολίτες μας ξεπερνούν τα όρια. Συνθλίβονται κάτω από το τεράστιο ψυχολογικό βάρος της έλλειψης ελπίδας και αυτοκτονούν. Οι αυτοκτονίες αυτές δεν αποτελούν επιλογή αυτών των ανθρώπων αλλά καθαρές πολιτικές δολοφονίες οι οποίες έχουν αυτουργούς με ονοματεπώνυμο. Τέτοιες πράξεις απελπισίας συμβαίνουν καθημερινά και έρχονται για να μας υπενθυμίσουν την αυτοκτονία του συναγωνιστή μας Δημήτρη Χριστούλα ο οποίος έδωσε τέλος στη ζωή του λόγω των βάρβαρων πολιτικών που εφαρμόζονται από το ξεπουλημένο πολιτικό σύστημα.
Το Κίνημά μας συναντά καθημερινά και ανθρώπους εξαθλιωμένους, άρρωστους και εγκαταλελειμμένους από το κράτος, οι οποίοι δεν έχουν χρήματα για να ικανοποιήσουν τις στοιχειώδέστερες ανάγκες τους. Συναντάμε αξιοπρεπέστατους κατά τ’άλλα συμπολίτες μας οι οποίοι λόγω της βαθιάς ανέχειας στην οποία έχουν περιέλθει μένουν χωρίς τροφή, ρεύμα, νερό, φάρμακα και στέγη, λόγω της αντικειμενικής αδυναμίας τους να ανταπεξέλθουν στα καθημερινά οικονομικά βάρη. Ερχόμαστε σε επαφή με νέα παιδιά υψηλού μορφωτικού επιπέδου, τα οποία είναι άνεργα πολλούς μήνες τωρα και ετοιμάζονται να φύγουν στο εξωτερικό ως οικονομικοί μετανάστες. Όπου και να σταθούμε, συναντάμε ανθρώπους πάμφτωχους και δυστυχισμένους.
Τον τελευταίο καιρό γίνεται αντιληπτό, ότι η κατάσταση αυτή δεν αποτελεί ελληνικό «προνόμιο» ή «προνόμιο» των λαών που κατοικούν σε φτωχότερες χώρες. Πριν από μερικές ημέρες, στην «παραδεισένια» κατά τ’ άλλα Γερμανία εκτυλίχθηκε μία τραγωδία η οποία δεν αποτελεί μεμονωμένο περιστατικό. Ένας Γερμανός πολίτης, ενώ βρισκόταν σε εξέλιξη η διαδικασία της έξωσής του, σκότωσε τον δικαστικό επιμελητή, το νέο ιδιοκτήτη, το διαχειριστή της πολυκατοικίας, τον κλειδαρά και ύστερα αυτοκτόνησε. Αυτό το συμβάν είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα της ραγδαίας φτωχοποίησης που υποβάλλεται ακόμη και ο γερμανικός λαός. Οι συνάνθρωποί μας που βρίσκονται κάτω από το όριο της φτώχειας αυξάνονται δραματικά σε όλες τις χώρες της Ευρώπης.
Την ίδια ώρα, το μόνο που απασχολεί τους Ευρωπαίους ηγέτες είναι το πώς θα ενισχύσουν το αδηφάγο τραπεζικό σύστημα. Στη Σύνοδο Κορυφής που πραγματοποιήθηκε, προλειάνθηκε το έδαφος για την περαιτέρω ενίσχυση των τραπεζών με κεφάλαια που θα εξοικονομηθούν από την επιβολή σκληρών μέτρων λιτότητας στους λαούς της Ευρώπης.
Χαρακτηριστική των διαθέσεων της άρχουσας τάξης είναι και η δήλωση της επικεφαλής του ΔΝΤ, Κριστίν Λαγκάρντ, στο τηλεοπτικό δίκτυο CNBC σε σχέση με την Ελλάδα: «Δεν βρίσκομαι σε διάθεση για διαπραγμάτευση ή επαναδιαπραγμάτευση. Διάθεση έχουμε να βρούμε τα δεδομένα. Είμαι βεβαία πως η ελληνική κυβέρνηση θα έχει λαμπρά αριθμητικά στοιχεία να μας παρουσιάσει. Ανυπομονώ να δω τι έχει πράξει τους τελευταίους μήνες για να προσαρμοσθεί στο πρόγραμμα».
 
Η Εργατική Τάξη μπορεί να νικήσει!!
Ο αγώνας των ανθρακωρύχων στην Ισπανία.
Ο αγώνας των χαλυβουργών στην Ελλάδα.

Την ώρα που η παγκόσμια άρχουσα τάξη προωθεί σχεδόν ανεμπόδιστη τα σχέδιά της, ορισμένα φωτεινά παραδείγματα έρχονται να μας υπενθυμίσουν τι πρόκειται να συμβεί αν ξυπνήσει ο κοιμώμενος γίγαντας που λέγεται λαός.
Στη Βόρεια Ισπανία εκτυλίσσεται ο ηρωικός αγώνας των Ισπανών ανθρακωρύχων. Οι ανθρακωρύχοι, αμύνονται με αυτοσχέδια ρουκετοβόλα όπλα απέναντι στις δυνάμεις καταστολής οι οποίες εκτοξεύουν πλαστικές σφαίρες, βομβίδες και χημικά. Με τον τρόπο αυτό οι Ισπανοί ανθρακωρύχοι περιφρουρούν το ορυχείο τους από το αστικό κράτος, υπερασπιζόμενοι το δικαίωμά τους στην εργασία και τη ζωή.
Στη χώρα μας από την άλλη, συνεχίζεται ο μαραθώνιος αγώνας των απεργών Χαλυβουργών, ένας αγώνας σύμβολο για την εργατική τάξη ο οποίος ξεπέρασε τις 250 ημέρες. Την Τετάρτη που μας πέρασε, το Κίνημα Δεν Πληρώνω επισκέφτηκε για μια ακόμη φορά τους απεργούς Χαλυβουργούς, σε ένδειξη συμπαράταξης, συστράτευσης και αλληλεγγύης στον μεγάλο αγώνα τους. Οι αγωνιστές του Κινήματος Δεν Πληρώνω προσέφεραν εκτός από ηθική συμπαράσταση και τρόφιμα στους απεργούς, για την κάλυψη των βασικών καθημερινών τους αναγκών. Πρέπει να κατανοήσουμε ότι ο αγώνας αυτός αποτελεί αγώνα ολόκληρης της εργατικής τάξης και οφείλουμε να τον στηρίξουμε με όλες μας τις δυνάμεις μέχρι την τελική νίκη. Μία νίκη των απεργών στη Χαλυβουργία, θα αποτελέσει φάρο για τους αγώνες του αύριο και μεγάλη παρακαταθήκη για το μέλλον της εργατικής τάξης στη χώρα μας.
Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΤΟ ΟΠΛΟ ΤΩΝ ΛΑΩΝ,
ΝΙΚΗ ΣΤΟ ΑΓΩΝΑΤΩΝ ΧΑΛΥΒΟΥΡΓΩΝ!

Οι κομπίνες με τα Μεταλλεία Χρυσού (Ελλάδα-Περού)
Μεγάλοι λαϊκοί αγώνες διαδραματίζονται σε όλες τις γωνιές της γής. Στο μακρινό Περού, η κυβέρνηση κήρυξε πρίν από λίγες μέρες κατάσταση έκτακτης ανάγκης σε τρεις βόρειες επαρχίες της χώρας, μετά το θάνατο τεσσάρων διαδηλωτών και τον τραυματισμό ακόμη 20 σε συγκρούσεις με τις δυνάμεις ασφαλείας. Οι διαδηλωτές διαμαρτύρονται για ένα σχέδιο κατασκευής ορυχείου χρυσού της εταιρίας Conga το οποίο εκτός από τεράστια κέρδη στην εταιρία, θα επιφέρει και μη αναστρέψιμη περιβαλλοντική καταστροφή στην ευρύτερη περιοχή. Η περίπτωση αυτή είναι αντίστοιχη με αυτήν των μεταλλείων της Χαλκιδικής.
 Στην θέση της εταιρίας Conga και της κυβέρνησης του Περού, στην περίπτωση μας εμπλέκεται η ελληνική κυβέρνηση, ο Όμιλος Μπόμπολα και η Goldman Sachs.  

Κίνημα Δεν Πληρώνω
Οργανώνουμε τη λαϊκή αντεπίθεση!!

Πρέπει να κατανοήσουμε ότι η κατάσταση που βιώνουμε δεν αποτελεί αναγκαίο κακό, αλλά μία συνειδητή πολιτική επιλογή του αστικού συστήματος εξουσίας. Η μόνη πραγματική αντιπολίτευση μπορεί να ασκηθεί στους δρόμους από τον ίδιο το λαό και από κανέναν αριστερό ή δεξιό ψάλτη της εκάστοτε εξουσίας.
Με αυτήν τη λογική, το Κίνημα Δεν Πληρώνω έχει επιδοθεί σε έναν δύσκολο αγώνα για να αφυπνίσει τις λαϊκές δυνάμεις και να συνεισφέρει στην οργάνωσή τους σε ανατρεπτική βάση. Στα πλαίσια αυτού του αγώνα, το Κίνημά μας ήταν σε πλήρη δραστηριότητα και την εβδομάδα που μας πέρασε. Μία πολυμελής αντιπροσωπεία του κινήματός μας  επισκέφτηκε τους απεργούς της Phone marketing για  να γιορτάσει μαζί τους τις 100 ημέρες απεργιακού αγώνα και να τους προσφέρει υλική και ηθική υποστήριξη. Εκτός αυτού, επισκεφτήκαμε τους απεργούς Χαλυβουργούς την 248η ημέρα της ηρωικής τους απεργίας. Πραγματοποιήσαμε επανασυνδέσεις ρεύματος στην Αττική, στο Κιλκίς και στη Λαμία, ενισχύοντας τους σφιχτούς και ειλικρινείς δεσμούς αλληλεγγύης και εμπιστοσύνης που έχουμε σφυρηλατήσει με την ελληνική κοινωνία τα τελευταία τρία χρόνια που αγωνιζόμαστε στους δρόμους. Συμπαρασταθήκαμε σε συναγωνιστές στα δικαστήρια (δίκη 5 Χαλκιδέων κα). Πραγματοποιήσαμε τις καθιερωμένες συνελεύσεις μας όπου ήρθαμε σε επαφή με δεκάδες ανθρώπους που θέλουν να αγωνιστούν στο πλευρό μας.
Καλούμε όλους τους συνανθρώπους μας, να κάνουν την υπέρβαση, σπάζοντας την απομόνωση και την εσωστρέφεια και ερχόμενοι να αγωνιστούμε μαζί. Μόνο ενωμένοι μπορούμε να αντεπιτεθούμε αποτελεσματικά και να νικήσουμε. 
  
ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ ΤΩΡΑ! για να πάρουμε τις ζωές μας πίσω!
Κίνημα Δεν Πληρώνω
Καυτατζόγλου 35, Αθήνα, ΤΚ:11144
211 0192839
mail: epitropes2010@gmail.com

  • Blogroll

  • Blog Archive