Όλοι την γνωρίζετε, αυτό το κοιλαράδικο έντομο με το τριχωτό
γλοιώδες σώμα, που καραδοκεί σε σκοτεινά μέρη, όσο το δυνατό μακριά από το φως
της ημέρας, και υφαίνει το θανατηφόρο ιστό της, στον οποίο η απρόσεκτη ή
επιπόλαια Μύγα πιάνεται και σκοτώνεται. Αυτό το άσχημο τέρας με τα στρογγυλά
άψυχα γυάλινα μάτια και γαμψά αδύναμα και μακριά μπροστινά πόδια τόσο βολικά για
να πιάνει και να πνίγει το θύμα του είναι η Αράχνη. Νάτη, ψυχρή και ακίνητη,
κάθεται στη γωνία της, περιμένοντας την λεία της να πέσει στα νύχια της' ή,
δαιμονικά υφαίνει το θανατηφόρο νήμα της για να παγιδέψει και να πιάσει την
αδύνατη Μύγα χωρίς τύψεις. Το αποκρουστικό πλάσμα πασχίζει, συχνά με
απεριόριστους κόπους, για να τελειοποιήσει τον ιστό της μέχρι την τελευταία
λεπτομέρεια, ώστε η λεία της να μην μπορεί ποτέ να δραπετεύσει. Αρχικά γνέθει
ένα νήμα, στη συνέχεια δυο και τρία - και ακόμα περισσότερα και ακόμα
περισσότερα. Σταυρώνει και ξανασταυρώνει τα νήματα έτσι ώστε στον επιθανάτιο
ρόγχο τους τα θύματα δεν θα σκίσουν τον ιστό ή σπάνια τον
ταρακουνήσουν.
Επιτέλους, ο ιστός είναι έτοιμος, η παγίδα...
