Γραμμένη από λίγους για τους λίγους.
Φανταστείτε μια τεράστια αίθουσα γεμάτη με ανθρώπους από όλο τον κόσμο και από όλες τις τάξεις. Στις εξέχουσες θέσεις κάθονται οι άρχοντες , ενώ ο μαέστρος με την ορχήστρα έχουν αρχίζει να παίζουν ένα ανατριχιαστικό κομμάτι Κάποιοι , από το ακροατήριο, προσπαθούν να καταλάβουν και να μπουν στο ρυθμό . Άλλοι απλά είναι αδιάφοροι στο άκουσμα του. Ξαφνικά, η ορχήστρα αφήνει τα όργανα και αρχίζει να αρπάζει επιλεκτικά ανθρώπους και τους επιβάλει να χορέψουν με το ζόρι. Κάποιοι μπαίνουν στον χορό προσπαθώντας να ακολουθήσουν τα βήματα που τους λένε.
Κάποιοι άλλοι αντιδρούν γιατί δεν τους αρέσει η ποιότητα της μουσικής. Αυτοί λοιπόν που μπήκαν πλέον στο χορό προσπαθούν με άγχος και αγωνία να πιάσουν τον βηματισμό. Σε ένα ρυθμό πότε γρήγορο, πότε αργό, αλλά και με παύσεις. Παύσεις καθησυχασμού αλλά και νευρικότητας για την αβεβαιότητα αυτού που θα επακολουθήσει.
Ο ρυθμός ξεκινά πάλι και άλλοι χωρίς να το καταλαβαίνουν κάνουν βίαιες κινήσεις χτυπώντας τους γύρω τους, άλλοι απομονώνονται και άλλοι πήραν την απόφαση να σταματήσουν να συμμετέχουν!
Η τέχνη της μουσικής δεν έχει όρια και σύνορα.
Είναι κάτι που το έχουν αναπτύξει οι λαοί μέσα στο πέρασμα των χρόνων ανάλογα με τον τρόπο ζωής, τον τόπο, ακόμη και τα υλικά που τους προσφέρει η φύση για να την δημιουργήσουν. Το κάθε άκουσμα της είναι επηρεασμένο στην εξέλιξη του και από άλλους λαούς, άλλες κουλτούρες . Ακόμη και να μην ξέρεις από μουσική, νοιώθεις το ωραίο.
Στον “χορό τους” που θέλουν όλοι αυτοί να μας επιβάλουν πρέπει να πούμε ΟΧΙ!
Ο κάθε λαός πρέπει να τους “χορέψει” στον δικό του γνώριμο ρυθμό κάνοντας ένα παγκόσμιο πάρτι με εναλλαγές των μουσικών μας!
Οι ιταλοί ταραντέλα , οι ισπανοί φλαμένγκο, οι έλληνες συρτάκι , οι αργεντίνοι τανγκό κ.α....
Εγώ πάντως θα προτιμούσα να κάνουμε ένα παγκόσμιο remix και να τους χορέψουμε στο “ταψί”! Εσείς λοιπόν χορεύετε.....;
*(μουσικά κομμάτια που ξεκινάνε ορχηστρικά και στην συνέχεια γίνονται χορευτικά)
του Αποστόλη Ντ.
