Οσα ποντικια δεν εχουν ακομη πηδηξει απο το καραβι για ...αλλες, ροζ, πολιτειες δεν εχουν καμια διαθεση να παρουν θεσεις στο τσουρμο που προσπαθει να στρατολογησει ο Βενιζελος στο καραβι που βουλιαζει. Μεταξυ αυτων που αρνουνται η Βασω Παπανδρεου και η Αννα Διαμαντοπουλου.
Οι παλαι ποτε σκληροπυρηνικες και αλαζονικες ...τσαρινες του γυριζουν επιδεικτικα το προσωπο στη προσκληση του να βαλουν πλατη. Εξ αλλου σε αυτη τη βαση δομηθηκε το Πασοκ: στο να ενταχθουμε προκειμενου να επωφεληθουμε σε βαρος παντα των συμφεροντων των εργαζομενων.
Αμα δεν υπαρχει "αντικειμενο" ωφελους γιατι να ρισκαρουν οι κυριες;
Το μεγαλο ζητουμενο ειναι αλλου.
Μενει να δουμε ποσα απο αυτα τα δυσφημισμενα πολιτικα ρεταλια του συστηματος, θα τα απορροφησει ο νεος Συριζα, στην καιροσκοπικη του προσπαθεια να γινει χαλιφης στη θεση του χαλιφη.
Το προσφατο δειγμα γραφης με την αρθρογραφια της κυριας Ξενογιαννακοπουλου στην κομματικη Αυγη δειχνει το μεγεθος των παραχωρησεων που ειναι διατεθειμενος να κανει ο Συριζα στην προσπαθεια του να γινει ο νεος "αριστερος" διαχειριστης της κρισης του καπιταλιστικου συστηματος.
Απο την αλλη, η δυσαρεσκεια για αυτες, αλλα και αλλες πολες στο ιδιο μηκος κυματος, επιλογες του Συριζα, απο ατομα της βασης πρεπει να εκφραστουν δημοσια και με πραξεις.
Οι γκρινιες στις κατ΄ιδιαν συζητησεις δεν μπορουν να αποτελεσουν το αντιβαρο για την ολοενα και πιο δεξια οπορτουνιστικη διαχειριστικη πολιτικη του συνασπισμου τους.
Και σε αυτη την περιπτωση η σιωπη ειναι συνενοχη.
Β.
