ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΠΡΟΣΦΥΓΗ - "ΒΟΜΒΑ" ΠΟΥ ΚΑΤΕΘΕΣΕ ΣΤΗΝ ΑΠΟΚΕΝΤΡΩΜΕΝΗ ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΥ- ΔΥΤΙΚΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ- ΙΟΝΙΟΥ
Μεσολογγίτης «γκρεμίζει» την τιμολογιακή πολιτική της ΔΕΥΑ ΜεσολογγίουΜεσολογγίτης ζητά με προσφυγή - "βόμβα" στην Αποκεντρωμένη Διοίκηση να ακυρωθούν οι αυξήσεις στο νερό που επέβαλε ο Δήμος της Ιεράς Πόλης
Να ακυρωθούν οι αυξήσεις που επέβαλε ο Δήμος
Μεσολογγίου στο νερό ζητά γνωστός Μεσολογγίτης με προσφυγή που κατέθεσε
στην Αποκεντρωμένη Διοίκηση.
Στην προσφυγή του ο γνωστός κάτοικος του Μεσολογγίου (τα στοιχεία του οποίου είναι στη διάθεση των «PatrasTimes») υποστηρίζει ότι η τιμολογιακή επιχείρησης της ΔΕΥΑ Μεσολογγίου παραβαίνει, εκτός άλλων, τη γενική αρχή περί απαγορεύσεως δυσμενούς αναδρομικότητας κανονιστικών πράξεων.
Το κείμενο της προσφυγής , που αναμένεται να φέρει τα πάνω- κάτω στην τιμολογιακή πολιτική των δημοτικών επιχειρήσεων ύδρευσης και αποχέτευσης και άλλων δήμων, και εξασφάλισαν αποκλειστικά οι «PatrasTimes», έχει ως εξής:...
«Με τις προσβαλλόμενες παντελώς παρανόμως και καταχρηστικώς αναπροσαρμόσθηκαν προς τα πάνω τα τιμολόγια παροχής ύδρευσης και αποχέτευσης για το 2012, διατηρήθηκε μειωμένο το πάγιο τέλος ύδρευσης και το πάγιο αποχέτευσης, καταργήθηκαν οι τριμηνιαίοι λογαριασμοί οι οποίοι εφεξής θα εκδίδονται ανά δίμηνο, ενσωματώθηκε το ειδικό τέλος 80% στην αξία τη τιμής του νερού, εγκρίθηκε ενιαίο τιμολόγιο παροχής υπηρεσιών για όλες τις Δημοτικές και Τοπικές Κοινότητες του Δήμου Ι.Π. Μεσολογγίου και εισήχθη αναδρομική εφαρμογή της κανονιστικής απόφασης από 1/1/12.
Λόγοι Ακυρώσεως
Προσφεύγω κατά των ως άνω προσβαλλόμενων πράξεων για τους κάτωθι νόμιμους, βάσιμους και αληθείς λόγους:
α) Παράβαση της γενικής αρχής περί απαγορεύσεως δυσμενούς αναδρομικότητας κανονιστικών πράξεων
Σύμφωνα με το άρθρο 79 και 256 του ν 3463/2006 καθώς και το άρθρου 65 του ν 3852/2010 οι κανονιστικές αποφάσεις που αφορούν την επιβολή φόρων, τελών, δικαιωμάτων, εισφορών, έγκριση αποφάσεων του Διοικητικού Συμβουλίου Δημοτικής Επιχείρησης κ.λπ. λαμβάνονται αποκλειστικά από το Δημοτικό Συμβούλιο το οποίο και αποτελεί το κυρίαρχο όργανο του Δήμου και ισχύουν κατά κανόνα για το σύνολο της εδαφικής του επικράτειας, παράγοντας έννομα αποτελέσματα Δημοσίου Δικαίου που καταλαμβάνουν ευρύτερη ομάδα προσώπων και πολιτών.
Στην προσβαλλόμενη υπ’ αριθ. 55/2012 απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου ορίζεται, χωρίς να υπάρχει αναφορά σε ρητή διάταξη νόμου, όλως παρανόμως και καταχρηστικώς ότι το νέο τιμολόγιο το οποίο και αυξάνει τα ποσά καταβολής δυσανάλογα, θα έχει ισχύ για όλες τις Δημοτικές και Τοπικές κοινότητες του Δήμου Ι.Π. Μεσολογγίου από 1/1/2012.
Κατά αναδρομικά και για δύο μήνες στη δυσμενή επιβολή αυξημένου τιμολογίου όταν κατά το χρόνο αναδρομής ήτοι την 1/1/2012, οι καταναλωτές είχαν την παγιωμένη πεποίθηση συγκεκριμένου ποσού καταβολής και κλίμακας προσαύξησης καθώς και την διαμορφωμένη αντίληψη ότι εν μέσω σοβαρότατης οικονομικής κρίσεως ουδεμία επιβάρυνση δύναται να υπάρξει.
Εξάλλου κατά γενική αρχή του Διοικητικού Δικαίου οι κανονιστικές διοικητικές πράξεις δεν έχουν αναδρομική ισχύ, ήτοι τα έννομα αποτελέσματά τους δεν μπορούν να ανατρέξουν σε χρόνο προγενέστερο από την κατά νόμο έκδοση και συντελεσμένη δημοσίευσή τους. Κατ’ εξαίρεση αναγνωρίζεται η αναδρομική ισχύς αυτών, εάν τούτο προβλέπεται ρητά από διάταξη νόμου (15/2011, 16/2011, 201/2010 Πράξεις ΕΣ).
Από τις προσβαλλόμενες δεν προκύπτει ούτε αναφέρεται ρητή συνέπεια η κανονιστικού χαρακτήρα πράξη ανατρέχει νόμου που δίνει την δυνατότητα αναδρομικής επιβολής αυξημένου τιμολογίου ύδρευσης αποχέτευσης στους Δημότες του Δήμου Ι.Π. Μεσολογγίου, με αποτέλεσμα η κανονιστική πράξη του Δημοτικού Συμβουλίου να καθίσταται παράνομη και ακυρωτέα.
β) Παράβαση της γενικής αρχής της ανταποδοτικότητας – έλλειψη νομοθετικής εξουσιοδότησης, παράβαση της Συνταγματικά κατοχυρωμένης αρχής της ισότητας και της αναλογικότητας
Με το τελευταίο λογαριασμό που εκδόθηκε για την οικία μου την 28/12/2011, στα πλαίσια ανταποδοτικού χαρακτήρα παροχής υπηρεσιών και σε κλίμακα από 0 έως 10, με τιμή 0,2100 ανά κυβικό νερού, σε συνολικό όγκο κατανάλωσης 10 κυβικών κλήθηκα να καταβάλλω το ανταποδοτικό ποσό των 2,10 ευρώ.
Επί του ποσού αυτού προστέθηκε το κατ’ εξουσιοδότηση καθορισθέν ποσό των 1,68 ευρώ που αντιστοιχεί στην καθοριζόμενη από το άρθρο 11 του ν. 1069/1980 επιβάρυνση ποσοστού 80% επί της αξίας του ύδατος που καταναλώθηκε.
Επίσης μου επιβλήθηκε ποσό 1,26 ευρώ που αποτελεί ποσοστό 60% επί της αξίας του καταναλισκόμενου ύδατος ως τέλος αποχέτευσης χωρίς ωστόσο να αναγράφεται στον λογαριασμό η νομοθετική διάταξη κατ’ εξουσιοδότηση της οποίας μου επιβάλλεται επί ποσοστού κατανάλωσης τέλος αποχέτευσης.
Επιπλέον όλως καταχρηστικώς και κατά παράβαση σχετικής εγκυκλίου, σχετικής πορισματικής έκθεσης του Συνηγόρου του Πολίτη και της υπ’ αριθ. 83039/4020/14-1-2011 απόφασης του Γενικού Γραμματέα Αποκεντρωμένης Διοίκησης Πελοποννήσου, Δυτικής Ελλάδας και Ιονίου, μου καταλογίσθηκε ποσό 12,77 ευρώ που αντιστοιχεί σε πάγιο ύδρευσης και ποσό 8,81 ευρώ που αντιστοιχεί σε πάγιο τέλος αποχέτευσης.
Έτσι για κατανάλωση 10 κυβικών νερού αξίας 2,10 ευρώ κλήθηκα να καταβάλλω μετά την επιβολή ΦΠΑ και τις αναγκαίες στρογγυλοποιήσεις το συνολικό ποσό των 32,50 ευρώ ήτοι ποσού που αποκλίνει κατά πολύ του ανταποδοτικού χαρακτήρα παροχής υπηρεσιών αλλά και του κοινωφελούς της χαρακτήρα.
Με τις προσβαλλόμενες πράξεις και ειδικότερα με την υπ’ αριθ. 55/ 2012 κανονιστική απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου Ιερής Πόλης Μεσολογγίου με την οποία και εγκρίθηκε η τιμολογιακή πολιτική της ΔΕΥΑ Μεσολογγίου διαμορφώθηκαν, άνευ δικαιολογητικού λόγου που να ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις της ανταποδοτικότητας, οι κλίμακες χρέωσης σε 0-10 κυβικά, 11-20, 21-50, 51-100 και 100 και άνω και προσαυξήθηκαν ανάλογα με την κλίμακα οι τιμές, για την πρώτη κλίμακα σε τιμή 0,45 ευρώ ανά κυβικό για οικίες και 0,468 ευρώ για καταστήματα, ξενοδοχεία, καφενεία, για την δεύτερη κλίμακα σε τιμή 0,63 για οικίες και 0,666 για καταστήματα κ.λπ., για την τρίτη κλίμακα σε τιμή 0,99 για οικίες και 1,026 ευρώ για καταστήματα κ.λπ., για την τέταρτη κλίμακα σε τιμή 1,026 ευρώ για οικίες και 1,206 ευρώ για καταστήματα κ.λπ. και για την τελευταία κλίμακα και για κατανάλωση άνω των 100 κυβικών σε τιμή 1,440 ευρώ για οικίες και 1,530 ευρώ για καταστήματα κ.λπ.
Διαπιστώνεται ότι παντελώς καταχρηστικά και κατά παράβαση της αρχής της ισότητας και ανταποδοτικότητας διαφοροποιείται η τιμή μεταξύ οικιών και καταστημάτων κ.λπ., όταν δεν προσδιορίζεται καθ’ οιονδήποτε τρόπο με τις προσβαλλόμενες το ανταποδοτικό στοιχείο εκείνο που η παροχή του καθιστά την τιμή του παρεχόμενου ύδατος ακριβότερη σε καταστήματα, ξενοδοχεία, καφενεία κ.λπ., εφόσον η ποιότητα και η ποσότητα ύδατος ουδαμώς διαφοροποιείται.
Επίσης κατά παράβαση της αρχής της αναλογικότητας πολλαπλασιάζεται η τιμή μονάδας ανά κυβικό και κατά κλίμακα όταν και πάλι διαφοροποιείται ανά κλίμακα μόνο η ποσότητα κατανάλωσης και όχι η ποιότητα ύδατος. Κατ’ αυτόν τον τρόπο επιβάλλεται ποινή σε μεγάλες καταναλώσεις που δεν δικαιολογείται με βάση την ανταποδοτικότητα εφόσον δεν προσδιορίζεται επαρκώς ο κύκλος προσώπων, το ειδικό συμφέρον που δημιουργείται, η ξεχωριστή παροχή των υπηρεσιών και η ειδική ωφέλεια που απολαμβάνουν ώστε να επιβαρύνονται με άλλη τιμή μονάδας (ανά κλίμακα) και όχι με ενιαία τιμή που θα αυξάνεται ούτως ή άλλως με την ποσότητα κατανάλωσης. Έτσι αν υπήρχε ενιαία τιμή της πρώτης κλίμακας (0,45 ευρώ) ενδεικτικά αναφέρω ότι σε κατανάλωση άνω των 100 κυβικών, π.χ. 150 κυβικά, ο καταναλωτής θα πλήρωνε 150×0,45=67,5 ευρώ ενώ τώρα καλείται να καταβάλει ποσό 150×1,440=216 ευρώ ήτοι ποσό υπερτριπλάσιο που δεν μπορεί να δικαιολογηθεί με την επίκληση λόγου διαρκούς απασχόλησης του Δικτύου ούτε με την επίκληση λόγου αποθάρρυνσης μεγάλων καταναλώσεων λόγω ελλείψεως αποθεμάτων ύδατος, εφόσον ούτως η άλλως επιχειρήσεις εντασσόμενες στην παραγωγική διαδικασία είναι υδατοβόρες και κατά συνέπεια κατά αυτόν τον τρόπο τιμωρείται ανεπιτρέπτως η παραγωγικότητα.
Ανταποδοτικό τέλος επιβάλλεται σε ορισμένο κύκλο προσώπων έναντι έργου ή παροχής υπηρεσιών, που, πέρα από την εξυπηρέτηση του γενικού δημοσίου – τοπικού συμφέροντος, έχουν τον ειδικό προορισμό να παρέχουν ειδικό όφελος στον εν λόγω κύκλο προσώπων.
Σύμφωνα με την πάγια θέση νομολογίας και θεωρίας η κανονιστική πράξη επιβολής ή διατήρησης ανταποδοτικού τέλους πλην άλλων στοιχείων, πρέπει να περιέχει και τα εξής:
Α) Καθορισμό συγκεκριμένου έργου ή παροχής συγκεκριμένων υπηρεσιών ανεξάρτητα από το αν αυτά ήδη λειτουργούν, ή είναι στο στάδιο της κατασκευής ή οργάνωσης, ή αποτελούν αντικείμενο συγκεκριμένου προγράμματος.
Β) Τον ειδικό προορισμό του έργου ή της παροχής υπηρεσιών και την ειδική ωφέλεια, που απορρέει από αυτά πέραν της αόριστης αναφοράς του Δημοσίου Συμφέροντος.
Γ) Προσδιορισμό του κύκλου των προσώπων, για το ειδικό συμφέρον των οποίων προορίζεται ή προορίσθηκε η λειτουργία του έργου ή η παροχή των υπηρεσιών ανεξάρτητα από το αν η ειδική ωφέλεια είναι για όλα τα πρόσωπα πραγματική ή δυνάμει.
Δ) Όπως ορθώς έχει νομολογηθεί από το Δικαστήριο Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ΔΕΚ) η ειδική ωφέλεια του συγκεκριμένου κύκλου προσώπων από τις συγκεκριμένες υπηρεσίες που παρέχονται πρέπει να προκύπτει σαφώς ή να μπορεί να διαπιστωθεί ώστε να μπορεί να δικαιολογηθεί το ανταποδοτικό τέλος.
Ε) Το ανταποδοτικό τέλος επιβάλλεται εξίσου σε όλα τα πραγματικώς ή δυνάμει ωφελούμενα πρόσωπα χωρίς εξαιρέσεις και χωρίς κατά υπόχρεο διαφοροποιήσεις στο ύψος του τέλους, πλην των αιτιολογημένων διαφοροποιήσεων που επιβάλλονται λόγω μικρότερης ή μεγαλύτερης χρήσεως
ΣΤ) Το ανταποδοτικό τέλος επιβάλλεται έναντι της παροχής ειδικής υπηρεσίας προς τον υπόχρεο.
Η) Τέλος η σχέση αναλογίας ανταποδοτικού τέλους και δαπάνης πρέπει να προκύπτει από την κανονιστική πράξη επιβολής του τέλους και ειδικότερα από ενταγμένο σε αυτήν λογαριασμό, με σκέλη εσόδων και εξόδων ή από λογαριασμό που θα συνοδεύει την κανονιστική πράξη (ΣτΕ 3263/1982, 3850/1985)
Εξάλλου με την υπ’ αριθ. 83039/4020/14-1-2011 απόφαση του Γενικού Γραμματέα Αποκεντρωμένης Διοίκησης Πελοποννήσου ,Δυτικής Ελλάδας και Ιονίου με την οποία ακυρώθηκε η υπ’ αριθ. 76/2011 απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου της ΔΕΥΑ Μεσολογγίου εκρίθη, κατ εφαρμογή της 11366.08.5/22-3-2010 πορισματικής έκθεσης του Συνηγόρου του Πολίτη, ότι όσον αφορά την αξία του νερού ο νόμος απαιτεί ρητά αυτή να υπολογίζεται επί της πραγματικής κατανάλωσης του νερού, δηλαδή με βάση τον όγκο κατανάλωσης ύδατος που προκύπτει από τις μετρήσεις του υδρόμετρου για κάθε υδροδοτούμενο από την ΔΕΥΑΜ ακίνητο και όχι επί πλασματικής, οριζόμενης από τη Δ.Ε.Υ.Α ως ελάχιστης / πάγιας κατανάλωσης.
Με την παράγραφο 1 του άρθρου 11 του ν 1069/1980 καθορίσθηκε ειδικό τέλος επί υπέρ των ΔΕΥΑ και με την παράγραφο 3 του άρθρου 26 του ν 3013/2002 παρατάθηκε για μια δεκαετία ο χρόνος επιβολής του.
Ειδικότερα το άρθρο 11 του ν 1069/1980 αναφέρει: «Επιβάλλεται υπέρ των κατά τας διατάξεις του παρόντος νόμου συσταθησομένων επιχειρήσεων, επεκτάσεως μία δεκαετίαν από της 1ης Ιανουαρίου του επόμενου της συστάσεως του έτους πρόσθετον ειδικό τέλος υπολογιζόμενο ποσοστό ύδατος».
Το τέλος επομένως αυτό είναι πρόσθετο, ειδικό, ανταποδοτικό και αυτοτελές και προϋποθέτει ως τέτοιο τον εξαρχής υπολογισμό της αξίας του καταναλισκόμενου ύδατος προκειμένου με βάση την ειδικότητα και την αυτοτέλειά του να υπολογιστεί το εκ του νόμου καθοριζόμενο ποσοστό. Επομένως κάθε ενσωμάτωση στην αξία του ύδατος άνευ νομοθετικής εξουσιοδοτήσεως νοθεύει τον ειδικό και πρόσθετο χαρακτήρα του, καταστρατηγεί την αυτοτέλειά του και καθιστά επισφαλή τόσο τον υπολογισμό του όσο και τον πραγματικό υπολογισμό του καταναλισκόμενου προς έργων τον ύδρευσης σκοπόν και μελέτης, αποχετεύσεως κατασκευής ή και δια 80% επί της αξίας του καταναλισκόμενου
Κατά συνέπεια η ενσωμάτωση πάγιας καταβολής (όπως είναι η καταβολή παγίου ύδρευσης – αποχέτευσης), η ενσωμάτωση του ειδικού τέλους 80%, η διαφοροποίηση μεταξύ οικιών και καταστημάτων κ.λπ., η δημιουργία άνευ αιτιολογίας κλίμακας στερούμενης των προαναφερόμενων στοιχείων, ειδικότερα όταν δεν αποδεικνύεται κατά οιονδήποτε τρόπο η αναλογική σχέση καταβολής – παροχής, για λόγους μη αναγόμενους στο στοιχείο της ανταποδοτικότητας, είναι παράνομη και καταχρηστική.
γ) Ανυπόστατο Κανονιστικής αποφάσεως λόγω μη πλήρωσης των εκ του νόμου καθοριζομένων κανόνων δημοσιεύσεως.
Κατά το άρθρο 79 του ν 3463/2006 οι τοπικές κανονιστικές αποφάσεις δημοσιεύονται υποχρεωτικά κατά το πλήρες κείμενό τους στο Δημοτικό Κατάστημα σύμφωνα με την διαδικασία που προβλέπεται από το άρθρο 284 του ιδίου νόμου και περίληψη αυτών σε μια ημερήσια ή εβδομαδιαία τοπική εφημερίδα.
Εξάλλου σύμφωνα με την πάγια νομολογία σε περίπτωση μη τηρήσεως μέσα σε τρείς μέρες από τη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου (άρθρο 97 παράγραφος 6 του ν 3463/2006) πλήρως των προαναφερόμενων κανόνων Δημοσιότητας η εκδιδόμενη κανονιστική απόφαση είναι ανυπόστατη και δεν παράγει κανένα έννομο αποτέλεσμα.
Κατά συνέπεια επειδή η διοίκηση παρέλειψε να δημοσιεύσει όλο το κείμενο της κανονιστικής αποφάσεως του Δημοτικού Συμβουλίου μέσα σε τρείς μέρες από την συνεδρίαση ήτοι μέχρι τις 24/2/2012 στο Δημοτικό κατάστημα αλλά και περίληψη αυτής σε μία τοπική εφημερίδα, η απόφαση αυτή είναι ανυπόστατη και αποτελεί νομικό nullum.
Επειδή έχω άμεσο, προσωπικό και ενεστώς έννομο συμφέρον στην άσκηση της παρούσας προσφυγής καθότι είμαι δημότης του Μεσολογγίου και καταναλωτής ύδατος κατά τα ως άνω αναφερόμενα με συνέπεια να θίγομαι υλικώς και ηθικώς από τις προσβαλλόμενες πράξεις.
Επειδή η προσφυγή μου είναι νόμιμος, βάσιμος και αληθής και φέρεται αρμοδίως.
ΓΙΑ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΖΗΤΩ
Να γίνει δεκτή η προσφυγή μου.
Να ακυρωθούν:
Η υπ’ αριθ. 55/2012 κανονιστική απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου Ιερής Πόλης Μεσολογγίου με την οποία και εγκρίθηκε η τιμολογιακή πολιτική της ΔΕΥΑ Μεσολογγίου.
Η υπ’ αριθ. 2/2012 απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου της ΔΕΥΑ Μεσολογγίου με την οποία αναπροσαρμόσθηκαν τα τιμολόγια παροχής νερού κ.λπ.
Κάθε άλλη συναφής πράξη ή παράλειψη».
πηγη
Στην προσφυγή του ο γνωστός κάτοικος του Μεσολογγίου (τα στοιχεία του οποίου είναι στη διάθεση των «PatrasTimes») υποστηρίζει ότι η τιμολογιακή επιχείρησης της ΔΕΥΑ Μεσολογγίου παραβαίνει, εκτός άλλων, τη γενική αρχή περί απαγορεύσεως δυσμενούς αναδρομικότητας κανονιστικών πράξεων.
Το κείμενο της προσφυγής , που αναμένεται να φέρει τα πάνω- κάτω στην τιμολογιακή πολιτική των δημοτικών επιχειρήσεων ύδρευσης και αποχέτευσης και άλλων δήμων, και εξασφάλισαν αποκλειστικά οι «PatrasTimes», έχει ως εξής:...
«Με τις προσβαλλόμενες παντελώς παρανόμως και καταχρηστικώς αναπροσαρμόσθηκαν προς τα πάνω τα τιμολόγια παροχής ύδρευσης και αποχέτευσης για το 2012, διατηρήθηκε μειωμένο το πάγιο τέλος ύδρευσης και το πάγιο αποχέτευσης, καταργήθηκαν οι τριμηνιαίοι λογαριασμοί οι οποίοι εφεξής θα εκδίδονται ανά δίμηνο, ενσωματώθηκε το ειδικό τέλος 80% στην αξία τη τιμής του νερού, εγκρίθηκε ενιαίο τιμολόγιο παροχής υπηρεσιών για όλες τις Δημοτικές και Τοπικές Κοινότητες του Δήμου Ι.Π. Μεσολογγίου και εισήχθη αναδρομική εφαρμογή της κανονιστικής απόφασης από 1/1/12.
Λόγοι Ακυρώσεως
Προσφεύγω κατά των ως άνω προσβαλλόμενων πράξεων για τους κάτωθι νόμιμους, βάσιμους και αληθείς λόγους:
α) Παράβαση της γενικής αρχής περί απαγορεύσεως δυσμενούς αναδρομικότητας κανονιστικών πράξεων
Σύμφωνα με το άρθρο 79 και 256 του ν 3463/2006 καθώς και το άρθρου 65 του ν 3852/2010 οι κανονιστικές αποφάσεις που αφορούν την επιβολή φόρων, τελών, δικαιωμάτων, εισφορών, έγκριση αποφάσεων του Διοικητικού Συμβουλίου Δημοτικής Επιχείρησης κ.λπ. λαμβάνονται αποκλειστικά από το Δημοτικό Συμβούλιο το οποίο και αποτελεί το κυρίαρχο όργανο του Δήμου και ισχύουν κατά κανόνα για το σύνολο της εδαφικής του επικράτειας, παράγοντας έννομα αποτελέσματα Δημοσίου Δικαίου που καταλαμβάνουν ευρύτερη ομάδα προσώπων και πολιτών.
Στην προσβαλλόμενη υπ’ αριθ. 55/2012 απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου ορίζεται, χωρίς να υπάρχει αναφορά σε ρητή διάταξη νόμου, όλως παρανόμως και καταχρηστικώς ότι το νέο τιμολόγιο το οποίο και αυξάνει τα ποσά καταβολής δυσανάλογα, θα έχει ισχύ για όλες τις Δημοτικές και Τοπικές κοινότητες του Δήμου Ι.Π. Μεσολογγίου από 1/1/2012.
Κατά αναδρομικά και για δύο μήνες στη δυσμενή επιβολή αυξημένου τιμολογίου όταν κατά το χρόνο αναδρομής ήτοι την 1/1/2012, οι καταναλωτές είχαν την παγιωμένη πεποίθηση συγκεκριμένου ποσού καταβολής και κλίμακας προσαύξησης καθώς και την διαμορφωμένη αντίληψη ότι εν μέσω σοβαρότατης οικονομικής κρίσεως ουδεμία επιβάρυνση δύναται να υπάρξει.
Εξάλλου κατά γενική αρχή του Διοικητικού Δικαίου οι κανονιστικές διοικητικές πράξεις δεν έχουν αναδρομική ισχύ, ήτοι τα έννομα αποτελέσματά τους δεν μπορούν να ανατρέξουν σε χρόνο προγενέστερο από την κατά νόμο έκδοση και συντελεσμένη δημοσίευσή τους. Κατ’ εξαίρεση αναγνωρίζεται η αναδρομική ισχύς αυτών, εάν τούτο προβλέπεται ρητά από διάταξη νόμου (15/2011, 16/2011, 201/2010 Πράξεις ΕΣ).
Από τις προσβαλλόμενες δεν προκύπτει ούτε αναφέρεται ρητή συνέπεια η κανονιστικού χαρακτήρα πράξη ανατρέχει νόμου που δίνει την δυνατότητα αναδρομικής επιβολής αυξημένου τιμολογίου ύδρευσης αποχέτευσης στους Δημότες του Δήμου Ι.Π. Μεσολογγίου, με αποτέλεσμα η κανονιστική πράξη του Δημοτικού Συμβουλίου να καθίσταται παράνομη και ακυρωτέα.
β) Παράβαση της γενικής αρχής της ανταποδοτικότητας – έλλειψη νομοθετικής εξουσιοδότησης, παράβαση της Συνταγματικά κατοχυρωμένης αρχής της ισότητας και της αναλογικότητας
Με το τελευταίο λογαριασμό που εκδόθηκε για την οικία μου την 28/12/2011, στα πλαίσια ανταποδοτικού χαρακτήρα παροχής υπηρεσιών και σε κλίμακα από 0 έως 10, με τιμή 0,2100 ανά κυβικό νερού, σε συνολικό όγκο κατανάλωσης 10 κυβικών κλήθηκα να καταβάλλω το ανταποδοτικό ποσό των 2,10 ευρώ.
Επί του ποσού αυτού προστέθηκε το κατ’ εξουσιοδότηση καθορισθέν ποσό των 1,68 ευρώ που αντιστοιχεί στην καθοριζόμενη από το άρθρο 11 του ν. 1069/1980 επιβάρυνση ποσοστού 80% επί της αξίας του ύδατος που καταναλώθηκε.
Επίσης μου επιβλήθηκε ποσό 1,26 ευρώ που αποτελεί ποσοστό 60% επί της αξίας του καταναλισκόμενου ύδατος ως τέλος αποχέτευσης χωρίς ωστόσο να αναγράφεται στον λογαριασμό η νομοθετική διάταξη κατ’ εξουσιοδότηση της οποίας μου επιβάλλεται επί ποσοστού κατανάλωσης τέλος αποχέτευσης.
Επιπλέον όλως καταχρηστικώς και κατά παράβαση σχετικής εγκυκλίου, σχετικής πορισματικής έκθεσης του Συνηγόρου του Πολίτη και της υπ’ αριθ. 83039/4020/14-1-2011 απόφασης του Γενικού Γραμματέα Αποκεντρωμένης Διοίκησης Πελοποννήσου, Δυτικής Ελλάδας και Ιονίου, μου καταλογίσθηκε ποσό 12,77 ευρώ που αντιστοιχεί σε πάγιο ύδρευσης και ποσό 8,81 ευρώ που αντιστοιχεί σε πάγιο τέλος αποχέτευσης.
Έτσι για κατανάλωση 10 κυβικών νερού αξίας 2,10 ευρώ κλήθηκα να καταβάλλω μετά την επιβολή ΦΠΑ και τις αναγκαίες στρογγυλοποιήσεις το συνολικό ποσό των 32,50 ευρώ ήτοι ποσού που αποκλίνει κατά πολύ του ανταποδοτικού χαρακτήρα παροχής υπηρεσιών αλλά και του κοινωφελούς της χαρακτήρα.
Με τις προσβαλλόμενες πράξεις και ειδικότερα με την υπ’ αριθ. 55/ 2012 κανονιστική απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου Ιερής Πόλης Μεσολογγίου με την οποία και εγκρίθηκε η τιμολογιακή πολιτική της ΔΕΥΑ Μεσολογγίου διαμορφώθηκαν, άνευ δικαιολογητικού λόγου που να ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις της ανταποδοτικότητας, οι κλίμακες χρέωσης σε 0-10 κυβικά, 11-20, 21-50, 51-100 και 100 και άνω και προσαυξήθηκαν ανάλογα με την κλίμακα οι τιμές, για την πρώτη κλίμακα σε τιμή 0,45 ευρώ ανά κυβικό για οικίες και 0,468 ευρώ για καταστήματα, ξενοδοχεία, καφενεία, για την δεύτερη κλίμακα σε τιμή 0,63 για οικίες και 0,666 για καταστήματα κ.λπ., για την τρίτη κλίμακα σε τιμή 0,99 για οικίες και 1,026 ευρώ για καταστήματα κ.λπ., για την τέταρτη κλίμακα σε τιμή 1,026 ευρώ για οικίες και 1,206 ευρώ για καταστήματα κ.λπ. και για την τελευταία κλίμακα και για κατανάλωση άνω των 100 κυβικών σε τιμή 1,440 ευρώ για οικίες και 1,530 ευρώ για καταστήματα κ.λπ.
Διαπιστώνεται ότι παντελώς καταχρηστικά και κατά παράβαση της αρχής της ισότητας και ανταποδοτικότητας διαφοροποιείται η τιμή μεταξύ οικιών και καταστημάτων κ.λπ., όταν δεν προσδιορίζεται καθ’ οιονδήποτε τρόπο με τις προσβαλλόμενες το ανταποδοτικό στοιχείο εκείνο που η παροχή του καθιστά την τιμή του παρεχόμενου ύδατος ακριβότερη σε καταστήματα, ξενοδοχεία, καφενεία κ.λπ., εφόσον η ποιότητα και η ποσότητα ύδατος ουδαμώς διαφοροποιείται.
Επίσης κατά παράβαση της αρχής της αναλογικότητας πολλαπλασιάζεται η τιμή μονάδας ανά κυβικό και κατά κλίμακα όταν και πάλι διαφοροποιείται ανά κλίμακα μόνο η ποσότητα κατανάλωσης και όχι η ποιότητα ύδατος. Κατ’ αυτόν τον τρόπο επιβάλλεται ποινή σε μεγάλες καταναλώσεις που δεν δικαιολογείται με βάση την ανταποδοτικότητα εφόσον δεν προσδιορίζεται επαρκώς ο κύκλος προσώπων, το ειδικό συμφέρον που δημιουργείται, η ξεχωριστή παροχή των υπηρεσιών και η ειδική ωφέλεια που απολαμβάνουν ώστε να επιβαρύνονται με άλλη τιμή μονάδας (ανά κλίμακα) και όχι με ενιαία τιμή που θα αυξάνεται ούτως ή άλλως με την ποσότητα κατανάλωσης. Έτσι αν υπήρχε ενιαία τιμή της πρώτης κλίμακας (0,45 ευρώ) ενδεικτικά αναφέρω ότι σε κατανάλωση άνω των 100 κυβικών, π.χ. 150 κυβικά, ο καταναλωτής θα πλήρωνε 150×0,45=67,5 ευρώ ενώ τώρα καλείται να καταβάλει ποσό 150×1,440=216 ευρώ ήτοι ποσό υπερτριπλάσιο που δεν μπορεί να δικαιολογηθεί με την επίκληση λόγου διαρκούς απασχόλησης του Δικτύου ούτε με την επίκληση λόγου αποθάρρυνσης μεγάλων καταναλώσεων λόγω ελλείψεως αποθεμάτων ύδατος, εφόσον ούτως η άλλως επιχειρήσεις εντασσόμενες στην παραγωγική διαδικασία είναι υδατοβόρες και κατά συνέπεια κατά αυτόν τον τρόπο τιμωρείται ανεπιτρέπτως η παραγωγικότητα.
Ανταποδοτικό τέλος επιβάλλεται σε ορισμένο κύκλο προσώπων έναντι έργου ή παροχής υπηρεσιών, που, πέρα από την εξυπηρέτηση του γενικού δημοσίου – τοπικού συμφέροντος, έχουν τον ειδικό προορισμό να παρέχουν ειδικό όφελος στον εν λόγω κύκλο προσώπων.
Σύμφωνα με την πάγια θέση νομολογίας και θεωρίας η κανονιστική πράξη επιβολής ή διατήρησης ανταποδοτικού τέλους πλην άλλων στοιχείων, πρέπει να περιέχει και τα εξής:
Α) Καθορισμό συγκεκριμένου έργου ή παροχής συγκεκριμένων υπηρεσιών ανεξάρτητα από το αν αυτά ήδη λειτουργούν, ή είναι στο στάδιο της κατασκευής ή οργάνωσης, ή αποτελούν αντικείμενο συγκεκριμένου προγράμματος.
Β) Τον ειδικό προορισμό του έργου ή της παροχής υπηρεσιών και την ειδική ωφέλεια, που απορρέει από αυτά πέραν της αόριστης αναφοράς του Δημοσίου Συμφέροντος.
Γ) Προσδιορισμό του κύκλου των προσώπων, για το ειδικό συμφέρον των οποίων προορίζεται ή προορίσθηκε η λειτουργία του έργου ή η παροχή των υπηρεσιών ανεξάρτητα από το αν η ειδική ωφέλεια είναι για όλα τα πρόσωπα πραγματική ή δυνάμει.
Δ) Όπως ορθώς έχει νομολογηθεί από το Δικαστήριο Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ΔΕΚ) η ειδική ωφέλεια του συγκεκριμένου κύκλου προσώπων από τις συγκεκριμένες υπηρεσίες που παρέχονται πρέπει να προκύπτει σαφώς ή να μπορεί να διαπιστωθεί ώστε να μπορεί να δικαιολογηθεί το ανταποδοτικό τέλος.
Ε) Το ανταποδοτικό τέλος επιβάλλεται εξίσου σε όλα τα πραγματικώς ή δυνάμει ωφελούμενα πρόσωπα χωρίς εξαιρέσεις και χωρίς κατά υπόχρεο διαφοροποιήσεις στο ύψος του τέλους, πλην των αιτιολογημένων διαφοροποιήσεων που επιβάλλονται λόγω μικρότερης ή μεγαλύτερης χρήσεως
ΣΤ) Το ανταποδοτικό τέλος επιβάλλεται έναντι της παροχής ειδικής υπηρεσίας προς τον υπόχρεο.
Η) Τέλος η σχέση αναλογίας ανταποδοτικού τέλους και δαπάνης πρέπει να προκύπτει από την κανονιστική πράξη επιβολής του τέλους και ειδικότερα από ενταγμένο σε αυτήν λογαριασμό, με σκέλη εσόδων και εξόδων ή από λογαριασμό που θα συνοδεύει την κανονιστική πράξη (ΣτΕ 3263/1982, 3850/1985)
Εξάλλου με την υπ’ αριθ. 83039/4020/14-1-2011 απόφαση του Γενικού Γραμματέα Αποκεντρωμένης Διοίκησης Πελοποννήσου ,Δυτικής Ελλάδας και Ιονίου με την οποία ακυρώθηκε η υπ’ αριθ. 76/2011 απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου της ΔΕΥΑ Μεσολογγίου εκρίθη, κατ εφαρμογή της 11366.08.5/22-3-2010 πορισματικής έκθεσης του Συνηγόρου του Πολίτη, ότι όσον αφορά την αξία του νερού ο νόμος απαιτεί ρητά αυτή να υπολογίζεται επί της πραγματικής κατανάλωσης του νερού, δηλαδή με βάση τον όγκο κατανάλωσης ύδατος που προκύπτει από τις μετρήσεις του υδρόμετρου για κάθε υδροδοτούμενο από την ΔΕΥΑΜ ακίνητο και όχι επί πλασματικής, οριζόμενης από τη Δ.Ε.Υ.Α ως ελάχιστης / πάγιας κατανάλωσης.
Με την παράγραφο 1 του άρθρου 11 του ν 1069/1980 καθορίσθηκε ειδικό τέλος επί υπέρ των ΔΕΥΑ και με την παράγραφο 3 του άρθρου 26 του ν 3013/2002 παρατάθηκε για μια δεκαετία ο χρόνος επιβολής του.
Ειδικότερα το άρθρο 11 του ν 1069/1980 αναφέρει: «Επιβάλλεται υπέρ των κατά τας διατάξεις του παρόντος νόμου συσταθησομένων επιχειρήσεων, επεκτάσεως μία δεκαετίαν από της 1ης Ιανουαρίου του επόμενου της συστάσεως του έτους πρόσθετον ειδικό τέλος υπολογιζόμενο ποσοστό ύδατος».
Το τέλος επομένως αυτό είναι πρόσθετο, ειδικό, ανταποδοτικό και αυτοτελές και προϋποθέτει ως τέτοιο τον εξαρχής υπολογισμό της αξίας του καταναλισκόμενου ύδατος προκειμένου με βάση την ειδικότητα και την αυτοτέλειά του να υπολογιστεί το εκ του νόμου καθοριζόμενο ποσοστό. Επομένως κάθε ενσωμάτωση στην αξία του ύδατος άνευ νομοθετικής εξουσιοδοτήσεως νοθεύει τον ειδικό και πρόσθετο χαρακτήρα του, καταστρατηγεί την αυτοτέλειά του και καθιστά επισφαλή τόσο τον υπολογισμό του όσο και τον πραγματικό υπολογισμό του καταναλισκόμενου προς έργων τον ύδρευσης σκοπόν και μελέτης, αποχετεύσεως κατασκευής ή και δια 80% επί της αξίας του καταναλισκόμενου
Κατά συνέπεια η ενσωμάτωση πάγιας καταβολής (όπως είναι η καταβολή παγίου ύδρευσης – αποχέτευσης), η ενσωμάτωση του ειδικού τέλους 80%, η διαφοροποίηση μεταξύ οικιών και καταστημάτων κ.λπ., η δημιουργία άνευ αιτιολογίας κλίμακας στερούμενης των προαναφερόμενων στοιχείων, ειδικότερα όταν δεν αποδεικνύεται κατά οιονδήποτε τρόπο η αναλογική σχέση καταβολής – παροχής, για λόγους μη αναγόμενους στο στοιχείο της ανταποδοτικότητας, είναι παράνομη και καταχρηστική.
γ) Ανυπόστατο Κανονιστικής αποφάσεως λόγω μη πλήρωσης των εκ του νόμου καθοριζομένων κανόνων δημοσιεύσεως.
Κατά το άρθρο 79 του ν 3463/2006 οι τοπικές κανονιστικές αποφάσεις δημοσιεύονται υποχρεωτικά κατά το πλήρες κείμενό τους στο Δημοτικό Κατάστημα σύμφωνα με την διαδικασία που προβλέπεται από το άρθρο 284 του ιδίου νόμου και περίληψη αυτών σε μια ημερήσια ή εβδομαδιαία τοπική εφημερίδα.
Εξάλλου σύμφωνα με την πάγια νομολογία σε περίπτωση μη τηρήσεως μέσα σε τρείς μέρες από τη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου (άρθρο 97 παράγραφος 6 του ν 3463/2006) πλήρως των προαναφερόμενων κανόνων Δημοσιότητας η εκδιδόμενη κανονιστική απόφαση είναι ανυπόστατη και δεν παράγει κανένα έννομο αποτέλεσμα.
Κατά συνέπεια επειδή η διοίκηση παρέλειψε να δημοσιεύσει όλο το κείμενο της κανονιστικής αποφάσεως του Δημοτικού Συμβουλίου μέσα σε τρείς μέρες από την συνεδρίαση ήτοι μέχρι τις 24/2/2012 στο Δημοτικό κατάστημα αλλά και περίληψη αυτής σε μία τοπική εφημερίδα, η απόφαση αυτή είναι ανυπόστατη και αποτελεί νομικό nullum.
Επειδή έχω άμεσο, προσωπικό και ενεστώς έννομο συμφέρον στην άσκηση της παρούσας προσφυγής καθότι είμαι δημότης του Μεσολογγίου και καταναλωτής ύδατος κατά τα ως άνω αναφερόμενα με συνέπεια να θίγομαι υλικώς και ηθικώς από τις προσβαλλόμενες πράξεις.
Επειδή η προσφυγή μου είναι νόμιμος, βάσιμος και αληθής και φέρεται αρμοδίως.
ΓΙΑ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΖΗΤΩ
Να γίνει δεκτή η προσφυγή μου.
Να ακυρωθούν:
Η υπ’ αριθ. 55/2012 κανονιστική απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου Ιερής Πόλης Μεσολογγίου με την οποία και εγκρίθηκε η τιμολογιακή πολιτική της ΔΕΥΑ Μεσολογγίου.
Η υπ’ αριθ. 2/2012 απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου της ΔΕΥΑ Μεσολογγίου με την οποία αναπροσαρμόσθηκαν τα τιμολόγια παροχής νερού κ.λπ.
Κάθε άλλη συναφής πράξη ή παράλειψη».
πηγη
