ΟΙ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ-ΚΩΣΤΑΡΑΚΟΣ-ΜΠΑΛΤΑΚΟΣ ΜΑΣ ΥΠΟΧΡΕΩΝΟΥΝ ΝΑ ΕΚΤΕΛΕΣΟΥΜΕ ΤΗ ΘΗΤΕΙΑ-«ΥΠΕΡΤΑΤΟ ΚΑΘΗΚΟΝ»
Απάντηση
σε όλους τους καραβανάδες που
θέλουν αύξηση της θητείας για να έχουν υπηρέτες τους φαντάρους, να
κάνουν τζάμπα
διακοπές και να τρώνε-πίνουν πάμφθηνα στις κλειστές Λέσχες τους! Σε
όλους αυτούς τους υποκριτές που θέλουν καλύτερη.... εκπαίδευση των φαντάρων.
Είμαστε φαντάροι που υπηρετούμε
στα ΚΑΑΥ ΠΛΑΤΑΜΩΝΑ. Από την πρώτη μέρα ο διοικητής επίλαρχος Μπαλάτσος μας έδωσε να καταλάβουμε ότι τα ΚΑΑΥ δεν
είναι στρατόπεδο. Μας είπε ότι εδώ εγώ είμαι ο διευθυντής και εσείς είστε οι
εργαζόμενοι. Είναι σαν να δουλεύεις σε μια μεγάλη ξενοδοχειακή επιχείρηση και
τα αφεντικά σου να μπορούν να διαπράξουν οποιαδήποτε αυθαιρεσία λόγω της
ιεραρχίας που υπάρχει στον στρατό. Χαρακτηριστικό είναι ότι μεταξύ μας οι
φαντάροι αποκαλούμασταν δούλοι. Ο διοικητής-manager μάλιστα πήρε τόσο θερμά το θέμα
της κερδοφορίας του ΚΑΑΥ που ενώ ο καφές κόστιζε πενήντα λεπτά το Μάρτιο,
έφτασε με διαδοχικές αυξήσεις τον Μάιο να κάνει εβδομήντα λεπτά. Από τα 44
άτομα δύναμη που είχαμε δύναμη φύγαν για τις άδειες του Πάσχα 30 άτομα.
Στη μονάδα λοιπόν μείναμε 14
άτομα -εκ των οποίων ο ένας κέντρο επικοινωνίας- ουσιαστικά 13 άτομα. Μας
αναθέσανε λοιπόν εκείνο το 8ήμερο 29-7 Μαίου να καθαρίσουμε την παραλία κοντά
στα ΚΑΑΥ μήκους περίπου 350 μέτρων. Από κείνη την στιγμή ξεκίνησε ένας
πραγματικός γολγοθάς για όλους μας. Η παραλία έπρεπε να καθαριστεί και να
ετοιμαστεί ώστε να μπορέσει να έρθει ό ''αφρός'' και να κάνει τις διακοπές του.
Στην αρχή αφού προετοιμάσαμε τον χώρο μας βάλανε να κουβαλήσουμε κάτι τεράστιες
τσιμεντένιες βάσεις ώστε να μπουν οι ομπρέλες. Αυτές ζύγιζαν κοντά στα 50 κιλά
και δεν υπήρχε καμιά μέριμνα για το πως θα τις μεταφέρουμε. Απλά μας υπόδειξαν
να τις τοποθετήσουμε ομοιόμορφα σε ένα σημείο. Ο πόνος στα κοκαλά μας ήταν
αβάσταχτος από το πολύ κουβάλημα. Το κουβάλημα συνεχίστηκε από κείνο το σημείο
με τα ξύλα που έπρεπε να χρησιμοποιήσουμε για να κατασκευάσουμε τους
διαδρόμους. Σε όλη την εξαντλητική διαδικασία είχαμε να υπομένουμε και τα
παραγγέλματα των ανωτέρων ότι πρέπει να κάνουμε την καλύτερη δουλειά -βιτρίνα
μας την έλεγαν-. Εκτός από αυτά έπρεπε να καθαρίσουμε τους κήπους και να
προετοιμάσουμε τα σπιτάκια που θα υποδεχόντουσαν τα στελέχη. Ειδικά στο σπιτάκι
του στρατηγού η πίεση ήταν ανυπόφορη. Δεν γίνοταν να μένει ο στρατηγούλης σε
σπιτάκι που το γκαζόν δεν ήταν στο προβλεπόμενο ύψος. Την Μ. Παρασκεύη
κοντέψαμε να λιποθυμήσουμε και τελειώσαμε την δουλειά 8 η ώρα όταν άρχισε να
δύει.
Υπάρχει διαδεδομένη η αντίληψη
ότι οι φαντάροι στα ΚΑΑΥ περνάνε πολύ καλύτερα από άλλα στρατόπεδα. Εμείς δεν
είχαμε ούτε την προβλεπόμενη ποσότητα φαγητού (30-40% μειωμένη). Χαρακτηριστικά
να πούμε ότι μόνο 1 φορά το μήνα είχαμε φέτα, το πολύ δύο φορές την εβδομάδα
σαλάτα ενώ τα φρούτα ήταν σπάνιο φαινόμενο. Υπεύθυνη της σιτισης μας ήταν η
ταξιαρχία (24η ΤΘΤ) η οποία όμως έστελνε μειωμένες ποσότητες φαγητού. Οι οποίες
ποσότητες μειωνόντουσαν και άλλο καθώς για την λειτουργία των ΚΑΑΥ
παιρνόντουσαν τρόφιμα που κανονικά θα έπρεπε να ήτανε για εμάς. Οπότε εμείς
είχαμε ελλείψεις και τρώγαμε συχνά-πυκνά κονσέρβες και ότι άλλη σαβούρα υπήρχε.
Είναι σημαντική η ευθύνη του ταξίαρχου Γρυλλάκη από την 24η ΤΘΤ αλλά και του
διδύμου Μπαλάτσος-Λέφας (υποδιοικητής) οι οποίοι νοιαζόντουσαν ποιο πολύ για
την κερδοφορία του κααυ παρά για την υγεία μας. Ο διοικητής-manager όμως
μερικές φορές θυμόταν ότι ήταν και στρατιωτικός και αποφάσιζε να δείχνει ένα
ποιο μιλιταριστικό προσωπείο. Σε μας από την στιγμή που ήμασταν απλήρωτα
γκαρσόνια-μάγειρες-κηπουροί κτλ δεν ίσχυε το στρατιωτικό πρόγραμμα. Από τις 15
Μαίου που είναι η αρχή της τουριστικής σεζόν
έχουμε βάρδια από την 1 μέχρι τις 4. Μερικές φορές τελειώσαμε και 5
καθώς όπως μας έλεγε ο διοικητής δεν γίνεται να διώξω τους πελάτες. Αποφασίζει
λοιπόν να μας καλέσει για αναφορά στις 6. Την ώρα λοιπόν που όλη μέρα από το
πρωί τρέχαμε. Χαρακτηριστικά τρώμε με την ψυχή στο στόμα πριν τις 1 γιατί δεν
γίνεται να τρώνε στο εστιατόριο οι φαντάροι μαζί με τα μοσχοαναθρεμένα στελέχη.
Στις αιτιάσεις μας δεν έδωσε κανείς ξεκάθαρη απάντηση. Για το φαίνεσθαι που
κάναμε τους δωρεάν εργαζόμενους για την κατασκευή της παραλίας μας έδωσε τρεις
μέρες τιμητική. Το χώσιμο και η αγγαρεία που υπομείναμε καθώς και η άγρια
εκμετάλλευση μας δεν ξεπλένεται από τέτοιες δήθεν ενέργειες. Να μην ξεχάσουμε
και την κακή οργάνωση και αδιαφορία. Μια σωλήνα για να αλλάξει πρέπει να μπει
και διαφορετικός μήνας στο ημερολόγιο.
Σαν να μην έφτανε το βάρος όλων
των νέων που είναι άνεργοι και κυνηγάνε τα προγράμματα επιδοτούμενης εργασίας
(για τα αφεντικά) των 400ευρώ. Έρχεται και η θητεία σε συνθήκες άγριας
εκμετάλλευσης που οδηγούν στην μετακύλιση του κόστους ζωής στην οικογενειά
τους;
Άραγε η 1η Στρατιά Λάρισας που
είναι υπεύθυνη τι κάνει για αυτό; Ενδιαφέρεται για τις συνθήκες ζωής μας ή μόνη
για την κερδοφορία των ΚΑΑΥ;
Αυτή όμως είναι η κτηνωδία της κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΔΗΜΑΡ. Το υποκριτικό
ενδιαφέρον των Παναγιωτόπουλου-Καράμπελα-Ελευσινιώτη και του ΑΓΕΕΘΑ Κωσταράκου
για τα κενά στην επάνδρωση των μονάδων ξεπερνά κάθε όριο όταν οι ίδιοι, για να
ικανοποιήσουν τις ανάγκες του πελατειακού κράτους που συντηρούν, ανοίγουν
συνεχώς νέα στρατόπεδα. Μερίδιο στην εκμετάλλευση μας διεκδικούν και οι
στρατιωτικοί που παρουσιάζονται υπέρμαχοι της αύξησης της θητείας. Βεβαίως οι
ίδιοι απολαμβάνουν τα τελευταία τους προνόμια σε βάρος των συναδέλφων
στρατιωτών. Χιλιάδες φαντάροι για ένα ολόκληρο εξάμηνο αποσπασμένοι από τις
μονάδες τους ή έχοντας πάρει μετάθεση στα ΚΑΑΥ αναλαμβάνουν την συντήρηση-φρούρηση
αυτών, τη μέρα υπηρέτες των αξιωματικών, το βράδυ σκοπάνθρωποι.
Απαιτούμε την άμεση απεμπλοκή των φαντάρων από ΚΑΑΥ-Λέσχες Αξιωματικών. Οι
ανάγκες αυτών να καλυφθούν από πολιτικό προσωπικό. Καμιά αύξηση στην
στρατιωτική θητεία.
ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΡΑΤΕΥΜΕΝΩΝ
