Αθλιες συνθήκες εργασίας,
εξευτελιστικοί και συχνά απλήρωτοι μισθοί και συνεχής ψυχολογική πίεση.
Είναι η καθημερινότητα των παράνομων μεταναστών που εργάζονται λαθραία
στις ΗΠΑ. Οταν όμως κάτι άσχημο συμβαίνει σε πολλούς, είναι θέμα χρόνου
εκείνοι να ενώσουν τις δυνάμεις τους. Στη Νέα Υόρκη και άλλες
αμερικανικές μεγαλουπόλεις οι εργάτες χωρίς χαρτιά έχουν αρχίσει να
οργανώνονται σε...
συλλόγους που τους βοηθούν να διεκδικούν τα λιγοστά
δικαιώματά τους.
photo: "Μη χωρίζετε τις οικογένειες!" «Κάντε το σωστό και φέρτε τους σπίτι!»
Διαμαρτυρία ισπανόφωνων στη Νέα Υόρκη.
Ο Βίνσεντ εισήλθε παράνομα στις ΗΠΑ το 2001. Αρχισε να δουλεύει σε διάφορα κινεζικά εστιατόρια, 10 με 12 ώρες την ημέρα, έξι ημέρες την εβδομάδα, με αμοιβή 1 δολάριο την ώρα. Και πολλές φορές δεν έπαιρνε ούτε αυτά. Οι εργοδότες, λέει ο Βίνσεντ, «έχουν το φόβο μας με το μέρος τους. Σε προσλαμβάνω ενώ είσαι παράνομος. Ο,τι κι αν σε πληρώνω, πρέπει να λες ευχαριστώ. Η πίεση είναι τεράστια. Οταν αργήσεις σε απολύουν, όταν αρρωστήσεις σε απολύουν, όταν διαμαρτυρηθείς για οτιδήποτε σε απολύουν». Στις ΗΠΑ υπάρχουν πάνω από 11 εκατομμύρια εργάτες χωρίς χαρτιά, ενώ μόνο στη Νέα Υόρκη φτάνουν τα 2 εκατομμύρια. Η προσφορά λαθραίας εργασίας είναι τόσο μεγάλη, που ακόμη και νόμιμοι μετανάστες αναγκάζονται να δουλέψουν με λιγότερα από τον κατώτατο μισθό.
Το 2009 η οργάνωση Drum ξεκίνησε μηνιαία σεμινάρια για να ενημερώσει τους μετανάστες για τα δικαιώματά τους και να τους βοηθήσει να διεκδικήσουν απλήρωτους μισθούς. Κυρίως ασκώντας πιέσεις στους ασυνεπείς εργοδότες -αφού ο νόμος δεν τιμωρεί μόνο τον παράνομο εργάτη, αλλά ακόμη περισσότερο τον εργοδότη του- και όπου χρειαζόταν, καταφεύγοντας σε καταγγελία στις αρχές. Οπως λέει η Μονάμι Μαουλίκ, διευθύντρια της οργάνωσης, υπάρχουν εργοδότες που δεν πληρώνουν για εβδομάδες ή και μήνες. Πολλές φορές κρατούν τα διαβατήρια των υπαλλήλων ή απειλούν να τηλεφωνήσουν στην υπηρεσία μετανάστευσης όταν εκείνοι διαμαρτύρονται. Οργανώσεις όπως η Drum και η CSWA (που εκπροσωπεί κυρίως Κινέζους και άλλους Ασιάτες εργάτες) λειτουργούν ως ανάχωμα στην εκμετάλλευση.
Η Κάζι Φούζια κατάγεται από το Μπανγκλαντές και εργαζόταν σε ένα κατάστημα με σάρι. Οταν τη χτύπησε αυτοκίνητο, καθώς μετέφερε ρούχα από το ένα μαγαζί στο άλλο, το αφεντικό της δεν την άφησε να καλέσει ασθενοφόρο γιατί δεν είχε χαρτιά. Με πολλαπλά κατάγματα στον ώμο, η μόνη θεραπεία που έλαβε ήταν παυσίπονα. Την επόμενη ημέρα έμαθε ότι είχε απολυθεί. «Δεν είναι μια προσωπική ιστορία», λέει η Κάζι, «είναι η ιστορία κάθε παράνομου εργάτη».
(Πηγή: www.guardian.co.uk)
enet.gr
